Nes

My and DeatH

2010-05-12T20:36:00.004+03:00

Ben, ben, ben, ben, ben, ben ... benim evet. :)

Hayatımda köklü değişiklikler oldu ama nereden ve nasıl başlayacağımı bilemiyorum. Sizlere bir ipucu ;

Öncelikle blog ismimi değiştirmem gerekeriyor.

Yeni mekanımdan bahsetmem gerekiyor ve de yeni durumdan.

Bir dedim üç oldu. :) Açıklamalar da başka zamana. Düşünün beni ve de özleyin. Geri geldiğimde sizleri de görebileyim.

Öpüldünüz...

Hoşçakalın...

NeS

Sonunda Biletimi Aldım :))

2010-04-28T21:10:00.001+03:00

Merhabalar,

Yine benim canlarım. :) Hayattayım ve dün söylemiş olduğum Sepultura konserine gittim.

Bugün sonunda senelerdir beklediğim an ın ilk kısmını gerçekleştirdim ve Sonisphere Festivali için de biletimi aldım. :)

Şimdi geri sayım başlasın ve o büyük gelsin ki muradımı gerçekleştireyim artık. :))

Neyse benden şimdilik yine bu kadar.

Hoşçakalın...

Yaşıyorum, Buradayım ve Kayboldum :)

2010-04-24T19:51:00.004+03:00

Merhabalar arkadaşlar,

Tam olarak başlık herşeyi açıklıyor. :) Yazasım hala yok Sepultura konserindeyim salı günü kısmetse. Gelen var mı ???

Hayatta olduğumu kendi gözlerinizle görün...

Öpüldünüz... Özledim sizleri...

Hoşçakalın...

Sonisphere Festival Telaşı

2010-03-11T10:43:00.005+02:00

Foto kaynak ve daha fazla bilgi

Yeniden merhaba herkese,

Sürekli yazacağım demiştim ama yine istikrarı tutturamadım bir türlü. Yaklaşan sınav telaşı da sarınca beni, ne ders çalışma da ne de blog yazmada istikrarlı olamıyorum. Panik yapıyorum nedense işte. :)

Bir de şu Metallica' nın yeniden İstanbul' a gelme olayı yok mu... derslerimi düşüneceğime kiminle gideceğimi ve VIP mi, saha içi bileti mi alacağıma bir türlü karar verememem düşüncelerimi meşgul etmekte.

SONISPHERE Festival olarak İnönü Stadın da gerçekleşecek olan konser 25 - 26 - 27 Haziran' da. Biletler biletix de. :))

Festivalde kimler yok ki... Benim için önceliği tabii ki Metallica alıyor. Kaçtır ülkemize geliyorlar sırf ben gideyim diye :) ama hep bir engel çıktığından dolayı gidememiştim. Engellerden biri ilkinde yaş sorunuydu artık bu sorun ortadan kalkalı yıllar oldu. Fakat yine de engeller, sorunlar bitmiyor.

Arkadaşlarımın bazıları saha içinden alacaklarmış. Gidebilecek olanların hepsiyle görüşmedim ama konuştuklarım öyle diyor. Erkek arkadaşıma ise henüz ne konserden ne de gideceğimden bahsetmedim malum yasaklıyız. Ne tek başıma ne de başka arkadaşlarla gitmeme izin verir. Kendisi de o gün müsait olur mu, olmaz mı, gelir mi, gelmez mi derken kafayı yicem.

Biletler hızla tükenmekte bu arada. Şu an kombine satışları yapılıyor. Günlük biletler de kalırsa artık çıkacak ama ne günü belli, ne de hangi gün kimin çıkacağı. O yüzden telaşım da artmakta.

Gelelim diğer gruplara:

Rammstein
Manowar
Slayer
Megadeth
Alice in Chains
Heaven & Hell
Anthrax
Stone Sour
Mastodon
Hayko Cepkin
Manga
Foma
Blacktooth ve henüz belli olmayan diğerleri...

Buradan sesleniyorum herkese! Var mı bu festivale gidecek olan?

Bitti.

Gerçek mi , Şaka mı Yoksa ?

2010-03-05T16:35:00.000+02:00

Dün metrobüste ister istemez kulak misarifi olduğum iki çingene bayanının konuşmalarını sizlerle paylaşmak istiyorum.

Biri diğerinden daha genç iki çingene bindi metrobüse ( hangi durakta bindiklerini hatırlamıyorum ) ve arka tarafta benden başka kimse olmadığı için boş olan koltuklara geçtiler. ( bu arada ilk defa boş metrobüse binmiştim. : ) ) Kesinlikle de yanlış anlaşılmak istemem hiçbir şekilde din, dil, ırk ayrımı ile alakalı değil yazacaklarım sadece şahit olduğum konuşmaların ilginçliğini sizler de bilin istedim ve de tabii bloguma yazacak konu bulduğum için sevinçliyim.

O kadar çok şaşırdım ki etrafıma tekrar tekrar bakındım ki ' bir tv kamera şakası mı acaba ? ' diye. Yorumları size bırakıyorum.

Kişilerin isimlerini şimdi ben uyduracağım ki anlatma kolaylığı olsun. Genç olan Ayşe olsun diğeri de Fatma.

Ayşe Fatma' ya :

___ Kız senin gözün daha mordu dimi, bak geçmiş. Elleri kırılsın ne çekiyorsun ki sen o adamı bırak onu sen. Boşa boşa.

___ Aaa bak ne dicem kız bizim bir tanıdık var. Çok saf çocuk. Cuma günü Trabzon' a gidiyor. Sen yine böyle işi çıkarmış gibi çık evden, kaç onunla birlikte Trabzon' a. Oraya gidince boşarsın senin herifi de , nerde bulacak seni orada. Rahat edersin valla. Çok saf çocuk Erol. Yakışıklı da sayılır hem.

Fatma pek fazla konuşmaz. Mırıldanır sadece.

Ayşe devam ediyor Fatma' ya :

___ Yalnız bu içki içer arada ama arada kız.

Fatma:
___ İçsin kız ben severim içki içenleri.

Ayşe :
___ Sever misin kız? Ben zaten içki içmeyen erkeğe erkek demem. Vurdu mu kıracak.

Fatma :
___ Severim içkicileri ben .

Ayşe :
___ Kız bu bir de kokain kullanır. ( Açık açık yazdım ama şimdi üstü kapalı yazsam anlatım bozulur. :) ) ( Tövbe tövbe. )

Fatma' dan ses çıkmaz yine.

Ayşe :
___ Hem sen karnındakini de dersin senden diye. İçki içince kendini bilmez zaten. Senden çocuk dersin. Kız ben sana demedim mi, neden yaptın 9. cu ya. 6 tane yeterdi. 8 tane yaptın madem bunu niye yaptın ?

Fatma :
___ Bilmem ki oldu işte. ( Mırıldanıyor yine. )

Ayşe :
___ Bak bundan 6 tane yaparsın yeter. Diğerini boşar, çocukları da yanına alırsın rahat edersin valla.

___ Türkan Şoray gibi kadınsın valla şu kaşlara bak. Hem senden güzelini mi bulacak? Çocukta yaptın mı 6 tane. Kadın dediğin çok çocuk doğurur ama 6 tane yaparsın bundan da yeter. ( 6' ya takmış durumda yalnız he. :) )

___ Kız bak ne dicem bana oradan fındık da yollarsın.

Fatma' dan ses çıkmaz mırıldanıyor kendi halinde.

Ayşe çan çan konuşuyor. Nefes almadan.

Ayşe devam ediyor :
___ Kız benim 3. koca iyi der değil demişti ama ben şurada bir bar varya dansözlük yapıcam orada işte. ( derken eliyle işaret ediyor dışarısını ama orada bar falan yok tabii. ) Her gece kavga çıkarmış orada çalışacam. :S

( İster istemez ben arada onlara bakınca ve tabii not alıyorum. )

____' Neyse yerin kulağı var. Bu konuştuklarımız bir duyulursa... ' dedi çok bilmiş Ayşe.

___ ' Nerde inelim kız. He hadi inelim burada. ' deyip indiler Yenibosna durağında.

İnecekleri durağı rastgele seçiyorlardı. Acaba işten kasdettikleri neydi?

Onlar indiler ama ben hala şokun etkisindeyim. Gerçek mi, şaka mı ? Sizce hangisi ?

En Yeni Şablonum

2010-02-26T19:18:00.004+02:00

Merhabalar...

Biliyorum aram yine uzun oldu. Henüz tam anlamıyla dönmüş değilim fakat inşallah arkadaşım GeCe ' nin hediye şablonu ile muhteşem bir dönüş yapabilirim.

Benim siyahı sevdiğimi biliyordu fakat bu şablonu bana önce gösterdi ' istermisin? ' diye de sordu. Bende hemencecik ' tabii ki.. ' dedim. Civcivler içimi açtı. Melekler ve siyahlar içindeki şablonum daha modern hal alıp açık renklerle içaçıcı hale geldi.

Ben çok ısındım görür görmez. İnşallah sizlerde beğenirsiniz ki başka seçeneğiniz de yok aslında. :))

Birkez daha GeCe arkadaşıma teşekkür ediyorum. Ellerine sağlık. Onca işinin arasında o kadar çok şeyle meşgül ki, ben birşeyle meşgülken ' vaktim yok yapamadım. ' diye söylenirken hep aklıma gelir. :)

Bugün çok yorgunum arkadaşlar. Bir dahaki sefere daha uzun ve güzel paylaşımlarda bulunacağımın yarı sözünü vererek herkeslere hoşçakalın diyorum.

NeS

Ben Buradayım :)

2010-02-10T20:29:00.006+02:00

Merhaba dostlar,

Uzun zaman oldu yine yazamadım. Bloglara ziyaretlerimi yapıyordum ama arada yorum yazıyordum yine. :) Eskiye döndük yine. hehe.

Neyse araya iş meselem, tatil ve de sağlık sorunum girmişti. Sizlerden uzak kalmıştım ama döndüm kısmen de olsa artık daha sık görüşebiliriz gibi geliyor.

Öncelikle yeni yerimdeyim. Yeni açılacak olan yeni yer değil ama. Açık olan yeni yer. ( Cümlemi anlayanları tebrik ediyorum. :) ) Burası yine eski sistem sevdim burayı Aslıııı. :) ( Sana seslenmek istedim nedense aklıma geldin sormuşsun bana bir yorumunda yerimin değişip değişmediğini de. :) )

İşte sonra bu yeni yerimde yediğim ikinci gün yemeğinden zehirlendim. Hastanelik olduk. Hep serumu merak etmiştim. Acaba o takılıyken vücudumda hissedebilecek miyim, nasıl bir duygu diye. Gerçi kanımızın dolaştığını hissetmiyoruz ama nedense sanki serumu hissedebilecek gibi bir hisse kapılıyordum. Sadece serumu takarken ki iğnenin acısını hissedebiliyoruz arkadaşlar öğrenmiş oldum. Fazla merak iyi değil. :)

Allah' dan sağlığım yerine geldi. Çatlaklık için birşey yapamadılar. O kalıcı maalesef ki. :)

Uuf ya ne güzel daha çok yazacaklarım vardı sanki. Dağıldım yine. Neyse bu kadar yazmış olmam bile iyidir hiç yazmamamdan.

Türkçe katili olmadan ben kaçayım bari.

Herkeslere sağlıklı, mutlu - neşeli, sevgi dolu, eğlenceli, bol kazançlı, kazasız - belasız, güzel günler... vs. diliyorum. Çok mu abarttım acaba? :S :) :D

Bitti. :)

NeS

Kış Tatilinden Kısa Kısa...

2010-01-27T20:32:00.008+02:00

Merhabalar... Tatil fotolarını yayınlayıp anlatmam gerekiyor, fakat fotoların bazıları arkadaşımın fotoğraf makinesinde olduğu için bende elimdekileri yayınlayayım dedim. Anlatım kısmını es geçiyorum. İstanbul' a ayak bastık ertesi gün hastalandım. İstanbul havası bana iyi gelmedi. :))

Acele ile çekilmiş dönüş yolcuğumuzdan birkaç amatör fotoğraf göreceksiniz maalesef ki... Daha güzellerini çekmek isterdim ama hem fotoğraf makinem çok da iyi değil, hem de bende iyi fotoğrafçı değilim. :( Neyse hiç foto olmadı olmasın yani. Şimdilik bunlara birazcık bakın. Yazacak birşey gelene kadar aklıma ve de en önemlisi fırsatım olana kadar. Yeni yer beni öldürdü resmen. Neyse kendimi anlatmayayım şimdi başka sefere kalsın. :)

Teleferik macerası ilk defa.

Başkalarını çekiyorum. :)

Minibüsle teleferiğe giderken çekilen.

Teleferiğin üstündeyken.

Teleferik aktarma yapmadan önce yukarıdaki beyaz at prensime bindim. Foto ve video çekildik ama sadece beyaz atımı görün siz. :)

Oteli ve karları çektik ve de biz de vardık kayaklarla ama bensiz olan fotoları yayınlayacağım yine. Aslında bir iki tane ama yine de karları göstermek için onları da alınca yayınlarım.

Şu kadarını söyleyeyim, Uludağ ve tatil harikaydı. Herkese şiddetle tavsiye ederim. Şimdilik benden bu kadar hastayım ve çok yorgunum.

Kendinize iyi bakın.

Hoşçakalın...

Yine Ödüllendim :))

2010-01-17T10:35:00.005+02:00

Merhabalar herkeslere...

Tatile giderayak sevgili ozzeinep tarafından bu ödüle layık görülmüşüm. Kendisine teşekkürlerimi ve sevgilerimi yolluyorum.

Bomba gibi bir dönüşüm olur inşallah da bende bir zamanlar ki gibi aktif ! bir şekilde blog yazarlığına geri dönebilirim.

Şimdi ödülü aldık tek başına sahiplenmek olmazmış. :) Dağıtmak lazımsa madem tüm blog takipçilerime veriyorum. Güle güle ışıldayın. :))

Zaten toplasanız 12 takibim var. Fazlası çıkmaz. Az olsun öz olsun, candan olsun...

Yarın hayırlısıyla yolculuk, görüşmek üzere...

Kendinize iyi bakın...

Sevgiyle kalın...

NeS

Kendimi Hatırlatayım İstedimdi

2010-01-12T19:14:00.002+02:00

Merhabalar...

Birşeyler yazmalıyım çok bunaldım. Blogumun varlığını bile unuttum. Her nekadar girip baksam da, arada yorum bıraksam da eskisi gibi rahat birşekilde ne dolaşabiliyorum blogları ne de ilhamım gelip beni buluyor, hikayemi tamamlayabiliyorum.

Nereden düştüm bu cendereye? Ben bu yeni yerimi hiç beğenmedim. Ne kadar zorlasam da sevebilmek için olmuyor. Zorla güzellik olmuyor işte. Eski yerimden şikayet eder dururdum ama anladım ki ne salaklık yapmışım. :)

İnşallah buradan yakında kurtulacağım ve yeni bir yere geçeceğim. Yoksa çekemem gerçekten olmuyor yapamıyorum.

Pazartesi günü kısmetse Uludağa gidiyorum. Hem işten uzaklaşırım biraz hem de karlı dağlarda İstanbul' da göremediğimiz karlara kavuşabilirim. Daha önceden kayak tecrübemin de olmaması cabası ama önemli olan İstanbul' dan uzaklaşmak ve karlarda yuvarlanmak.

Evet tam manasıyla yuvarlanmak. Gidince Allah' ın izniyle inşallah atlayacağım karların içine, tutabilene aşk olsun beni. :)

Umuyorum ki karlar erimemiştir. Yılbaşında erimiş diye duymuştum. Yoksa tüm hayallerim çamura bulanmış olacak. :))

Tatil... Tatil... Ben hep tatilde olayım iş güç olmasın ne güzel olur değil mi arkadaşlar. :) Gerçi soğuğu da hiç sevmem. Kedi gibi sıcağı bulunca kıvrılırım ama bir değişiklik hiç de fena olmaz dedimdi. Kar özlemim de ağır basınca işten de bunalınca gitmeye karar verdim işte.

İşte böyle sevgili blog dostları. Uzun zaman yazamazsam unutmayın beni tamam mı? :)

Kendinize iyi bakın.

Hoşçakalın...

NeS

Hayatın Süprizleri ve BEN

2009-12-26T11:32:00.002+02:00

Herkese merhaba,

Biliyorum yine yeni yeniden ara verdim bloguma. Ama ben yazmasamda sizleri okuyorum ve bazen de yorum bırakıyorum.

Hikayemi de tamamlayacağım inşallah. Yazılarımda hep aynı olmaya başladı ara verince yine aynı şeylerden bahsediyorum farkındayım. Çok sıkıcı olmaya başladım. Yenilik yok birşey yok...

Kış henüz kendisini tam manasıyla göstermese de kış uykusundan bir uyanabilsem ben, belki herşey çok daha farklı olacak bilmiyorum.

Neyse efendim işte bugün işyerimdeki son günüm. :( Evet son. Ama sandığınız gibi işime ne son verildi ne de ben istifa ediyorum. :) Yani kısaca çalışma mekanında değişiklik olacak. Çok uzunca bir süredir çalıştığım ortamdan ayrı kalacağım ve kimbilir beni yeni ortamımda neler bekliyor olacak. Belirsizliği ve de yeni olayların hayatıma yön vermesini sevmiyorum. Alışkanlıklarımdan ve rutinleşen günlerimin yerini şimdi yeni heyecan ve belirsizlik alacak.

İnsanoğluna da yaranılmıyor. Daha düne kadar burayı sevmediğimi ve de sıkıldığımı söyleyen ben şimdi nasıl ayrılacağım diye endileşenmeye ve üzülmeye bile başladım diyebilirim.

Hayatımızdaki hiçbirşeyin garantisi yok. Tıpkı bizim sonsuza kadar yaşayamayacağımız gibi bu hayatta. Hayatın bana yeni süprizleri var demek ki. Rutinleşen hayatımda biraz kendime gelmemi ve renk katacak yeni olaylarla, yeni yaşantımın olması gerekiyor demek ki. Öyle mi acaba??

Yaşayıp göreceğiz... Ben yine de belirsizliği sevmiyorum. :) Gerçi birkaç gün içinde artık yeni dediğim şeyinde yeniliğinden eser kalmayacak ve farklı bir yerde farklı bir rutinliğin içinde yine ' BEN ' olacağım.

Neyse sizi daha fazla tutmayayım. Yapacak önemli işleriniz vardır. :) Yakında tekrar görüşmek üzere inşallah, kendinize iyi bakın...

Hoşçakalın...

NeS

Metrodaki Cinayet ( 7 )

2009-12-12T19:20:00.006+02:00

Kaldığı yerden...

( 7 )

Aleyna Çağrı' nın ofisine gittiğinden beri iki hafta geçmişti. Gazeteyi eline alan Aleyna'nın gözüne ' Metro da Bir Kapkaç Daha ' başlıklı bir habere takıldı. Bu sefer kapkaççıyı yakalamışlardı. Aleyna gözünü gazeteden alamadan haberi bir çırpıda okuyuverdi. Gazetedeki fotoğrafı görünce hemen tanımıştı. Yüzünde kocaman bir gülümsemeyle kendi kendine konuşmaya başlamıştı. ' Pislik herif işte şimdi çekeceksin cezanı. ' deyip, derin bir ooh çekip gazeteyi düzgün katlamadan atıverdi bir kenara öylece.

Tam o sırada da telefonu çalmaya başladı. ' Günaydın Aleyna Hanım? Uyandırmadım umuyorum ki, size müjdeli bir haber vermek için aramıştım. ' dedi keyifli bir ses ile. Aleyna da ' günaydın ' diyebilmişti sadece. Çağrı çünkü konuşmasını ara vermeden sürdürmüştü. ' Neymiş bu müjdeli haber, yoksa şu kapkapçıyı yakaladığınızı mı söylemek istiyorsunuz? ' diye sordu haberinin olduğunu göstererek. ' Evet. Demek gazeteyi gördünüz. Bugün müsaitseniz görüşebilir miyiz? Sizinle özel olarak görüşmem gerekiyor. ' Aleyna neden diye soracak oldu fakat vazgeçti ve Çağrı' nın teklifini kabul etti. Bu sefer dışarıda bir cafede sözleştiler. Aleyna artık eski sağlığına kavuşmuştu ama bazen az da olsa ağrısı oluyordu.

Aleyna Çağrı' nın yanına gittiğinde onun vaktinden önce oraya gelip beklemesine sevinmişti.

' Merhaba ' deyip gülümsedi genç adam Aleyna' yı görünce ve yerinden kalkıp nazikçe tokalaşıp öpüştüler. Yerlerine oturduklarında Aleyna neden öpüştüklerine anlam veremedi. Sanki eskiden beri arkadaşlarmış gibi.

Düşüncelerinden sıyrılıp Çağrı' ya baktığında garsona ' Bir sade kahve daha lütfen. ' diyerek kendi adına siparişi verirken buldu. Aleyna ile gözgöze geldiğinde ise muzipçe gülümseyerek ' Yoksa başka birşey mi içmek isterdiniz? ' diye sordu. Aleyna' nın aslında kızması gerekiyordu kendisine bile sormadan bu adam nasıl olur da siparişini verirdi böyle, ama yine de kızamıyordu. Tam aksine bu davranışından da hoşnut olmuştu Aleyna. Çağrı yine Aleyna' yı etkilemeyi başarmıştı haberi olmasa da bundan.

Önce yine havadan sudan muhabbete başladılar. Çağrı daha sonra ciddileşip işine geri döndüğünde ' Aleyna Hanım şu yakaladığımız adamı özel olarak sorguladım ve çantanızı sordum. ' İçindekilerin sizin için çok önemli olduğunu düşünüyorum. Çünkü çantanızı vermek istememişsiniz mücadele etmişsiniz adamla. ' derken bir yandan da Aleyna' ya bakıyordu. O da kafasını sallayıp onaylıyordu genç adamı. ' Fakat sizde tahmin edersiniz ki değerli şeyleri hemen satıp paraya çevirirler ve cüzdanı da boşalttıktan sonra kalanlar onlar için değersiz şeylerdir ve bir kenara atıverirler. Adamın söylediğine göre bir yüzük varmış sanırırım. ' duraksayıp devam etti Çağrı konuşmasına ' Bir nişan yüzüğü. ' ama bu sefer Çağrı Aleyna' yla göz teması kurmadan keyifsiz birşekilde konuşmasına devam ediyordu.

' Adam maalesef yüzüğü sattığını ve paraları da aldıktan sonra cüzdanınız ile birlikte çantanızı attığını söyledi. Fakat bir de çantanızda bulunan zarftan söz etti. İçine baktıktan sonra belki birşeyler çıkar umuduyla sakladığını söyledi bana. '

' Sanırım bir evlenme teklifi aldınız. ' derken Çağrı' nın yüzü asılmıştı ve sıkıntılı bir şekilde söylemişti. Aleyna da başıyla onaylayınca Çağrı devam etti. ' Güzel, tebrik ederim sizi. ' derken yine içten söylemek yerine zorunda olduğu izlemini veriyordu. Aleyna' da bunun farkına varmıştı. Henüz kabul etmediğini söylemek istiyordu Çağrı' ya ama tam konuşacakken kendini engelleyip bunu bilmesine gerek olmadığını düşünüp vazgeçti. Çağrı konuşmasına devam ediyordu. ' Aleyna Hanım o zarfı size kim verdi? ' diye sorularına devam etti. ' Murat verdi.' diye cevapladı genç kız. ' İçinde ne olduğunu biliyor muydunuz? ' diye genç kıza tek tek soruyordu. Aslında bilmediğinden emindi yoksa hala Murat denilen herifle ne işi olabilirdi ki? diye de düşünüyordu Çağrı.

Yine de sorması gerekiyordu bu soruları vereceği tepkileri merak ediyordu genç kızın. O da ' Hayır bilmiyorum ama Murat için çok önemli belgelermiş ve benim korumam gerektiğini söylemişti. Ne varmış o zarfın içinde Çağrı Bey? ' diye Aleyna merak edip sordu. Fakat Çağrı' nın hareketlerinden ona söylemeyeceğini anlamıştı. Aleyna da ' Şimdi zarfı bulduğunuza göre Murat çok sevinecek. Zarf yanınız da mı? Bana vermek için görüştüğümüzü zannediyorum. ' diye Çağrı' ya baktı ve sordu genç kız. Çağrı' nın yüz ifadesini görünce de ' Ne yani şimdi ben o zarfı alamayacak mıyım? ' diye yeniden sormuştu Aleyna merakı iyice artmıştı ve endişenlemeye başlamıştı.

Çağrı da içinden ' Ne kadar saf ve masum bir kız, ben ona birşey olmasına fırsat vermeyeceğim. ' diye konuşuyordu. ' Aleyna Hanım sizden şimdilik bir ricam olacak, zarfı bulduğumuzu ve bizde olduğundan Murat Bey' e bahsetmeyeceksiniz. Ben size daha sonra bilmeniz gerekenleri anlatacağım ama şimdilik bu konu hakkında birşey sormayın bana. Tamam... Siz şimdilik kendinize dikkat edin bu bana yeter. ' dedi.

Son cümlesini söylediğine pişman olmuştu Çağrı. Şimdi iyice genç kızı telaşlandırmıştı işte. Aleyna da hemen ' Neden kendime dikkat etmem gerekiyor ve neden Murat' a zarfın sizde olduğunu söylemeyecek mişim? Ne olur birşey söyleyin bana. ' diye yalvaran gözlerle bakıp sorunca Çağrı da genç kızı biraz olsun rahatlatmak için ' Genel anlamda söyledim. Hani şu kapkaç meselesi de geldi ya başınıza o yüzden bir daha benzer olaylar tekrarlanmasın. ' diye de yalan söyledi genç kıza. ' Zarfın da bizde olduğundan şimdilik bahsetmeyin gerektiğinde biz Murat Bey' le irtibata geçeceğiz zaten. ' Aleyna iyice merak etmişti o zarfın içindekilerle Murat' ın nasıl bir bağlantısı vardı acaba?

Çağrı Aleyna' nın telaşlı ve düşünceli halini görünce ' Aleyna Hanım içiniz rahat olsun kötü birşey yok. Görevimiz bunu gerektiriyor. Biraz daha zarfın bizde... ' sözünü bitiremeden Aleyna ' Tamam Çağrı Bey sizde kalması gerekiyor. ' deyip tamamladı. İçini nedenini bilmediği bir korku kaplamıştı genç kızın. Yüzünden de okunuyordu bu. Çağrı üzülmüştü genç kızın bu durumuna ama şimdilik ona birşey söyleyemezdi. Onu ancak bu şekilde koruyabilirdi.

Çağrı genç kızı evine kadar bırakmak istedi ama Aleyna kabul etmedi. Biraz dolaşmak istediğini söyleyip, iyi günler dileyerek ayrıldılar...

Biraz Daha Benden :)

2009-11-23T16:17:00.000+02:00

Merhaba herkese yeniden,

Bloglara girip her ne kadar okuyup yorum da bıraksam, kendime yazasım yine gitti. Bir türlü istikrarı yakalayamıyorum. :)

Bende biraz kendimden bahsedeyim dedim şimcik. :) Sonunda saç rengimi değiştirdim. Milletin başının etini yemekten vazgeçip yine herkesin söylediğinin tersini yaptım. Yani büyük bir çoğunluğunun. :)

Artık sarı saçlar gitti, yerine siyah saçlar geldi. Ben ikisini de beğeniyordum zaten. Daha aşkım görmedi ama. Zaten son kararı o verdi. ' Sarıyı yeniletmek için kuaföre gidiyorum. ' dedimdi ama o da ' sarı mı? ' dedi ' yok siyah da yakışır sana siyah olsun. ' dedi. ' Tamam. ' dedim ' Aslında benim tercihim de siyahtı. ' :) İşte beğenmez diye çekiniyordum ama artık beğendi beğenmedi geri dönüşü yok yakınlarda. Daha görmedi tabii ama görecek. Tepkisini merak ediyorum. :)

Hikayemi de yazmam lazım. Kısadan bir son yapmalı. :) Yarım kalsın istemiyorum ama bakalım bugün belki birşeyler sallarım. Başım ağrıyor gibi. Gibi ne oluyorsa artık. :)

Ay amanın yetti. Ben kaçar. Buralardayım. Görüşmek üzere...

Hoşçakalın...

Biraz Ondan, Biraz Bundan...

2009-11-08T12:12:00.003+02:00

Benden kısa kısa...

Hikayemin devamına ileşmedim henüz. Başka şeyler de sıkıştırayım dedim araya ama onu da bulamadım. :)

Ne yaptım? Herzaman ki gibi açtım sayfamı yazıyorum işte. :) İlk cümleyi en son yazdım, belirtmek için de bu cümleyi yazıyorum şimdi son bu. :) Birazdan kitabımı okumaya başlayacağım. İki kitaba birden başladım. Biri iş yeri için, biri de ev için. :) ' İki kitaba da aynı anda başlanır mı? ' diye soracak olursanız, bende size ' İkisi arasında seçim yapamadım. ' derim. Hem bu ilk değil. Daha önce de aynı vukuatlarım oldu. :) Kitaplar bitsin kendi görüşlerimi de yazarım belki.

Ders çalışmaya devam etmem lazım. Gerçi başlamıştım ama yine ara verdim. Çok hızlı gittiğimin farkına vardım. :) Zaten dersaneye de başlayacağım Aralıkta. Demek ki çalışmamı durdurabilirim daha diğer dersler başmadı. :) ( Bir dersi kendi başıma çalışacağım. ) Ders kitapları yerine özel kitapları alıp okumak daha keyif verici hem. :)

Hayat devam ediyor rutin bir şekilde. İş ve ev arasında geçiyor. Olumsuz hiçbir durum yok Allah' dan ama ben yine de arada atraksiyon istiyorum. :) Önceleri çok sosyal olan ben, sosyalden sınıfta kalmak üzereyim bu aralar.

Ya yardımcı olun bir de bana. Buklemun gibi saç rengi değiştirdim eskiden, artık renk değiştiremiyorum. İguana mı oldum yoksa? :)

Şu an sarı röfleli saç rengine sahibim. Çevremdekilerin bu rengi bana daha çok yakıştırmaları üzerine değişiklik yapamadım uzunca bir süredir. Daha önceleri her rengi denedim diyebilirim.
Hangisini yapsam beğendiler oysa ki.

Şimdi sarı olmaktan sıkıldım ve siyaha geçiş yapmak istiyorum. Herşeyde olduğu gibi favori rengim siyah. Yalnız sarı daha genç gösteriyor(muş). Şimdi bir de yaş ilerleyince kimseyi takmam da diyemiyorum. Ya gerçekten siyah önceki gibi yakışmazsa diye. Ay amanın... Yine de yapacağım galiba, bakalım esintiyi beklemekteyim. :)

Bir de canım bu aralar çok dans etmek istiyor. :) Hatta Taksim de bir dans okuluna gidip dersler ve fiyatlar hakkında bilgi aldım. Sonrasında yine vazgeçtim. Nedenini tam olarak kestiremedim. Ücreti değil ama vazgeçmemi sağlayan. Gerçi orada da hoplayıp zıplayamazsınız. Hoplayıp zıplamak kendimi müziğe teslim etmek istiyorum ben. Kimse olmayacak ama tek başıma. Evde kimsenin olmayacağı günü beklemedeyim. :)

Sonra yine tatile gitmek istiyorum. Bir haftam daha var kullanmadığım. Denizi sevmeme rağmen artık kışa girmek üzereyiz ya o yüzden yeşillikleri bol, doğa ile içiçe kafa dinyebileceğim bir yer olmasını istiyorum. Bir türlü gidemediğim Ağva diziler sayesinde meşhur oldu, ben ezelden beri gitmek istiyordum oysa. Gidemedim. Hala düşünmekteyim.

Sizlere daha önce günlük tuttuğumu söylemiştim sanırım. Oraya bu şekilde yazamıyorum nedense. Şimdi şu an içimde ne var ne yok anlatmış oldum sizlere. İyi mi yaptım, kötü mü bilemedim. :)

Daha yazabilirim çenem düştü yine ama bu kadar yeter olsun. Herşeyin fazlası zarar. :)

Bu son bakın bu... Hiç resim yok ya blogumda son an da ekledim üstekini. Siteyi yine yazmayı unutmuşum. :( Hırsız oldum. Soyut resimleri de çok beğenirim bu arada söyleyeyim de çıksın aradan. :)

Hadi kalın sağlıcakla...

Bitti gerçekten bitti. ( nokta )

Mimlendim, Sobe!!!

2009-11-05T18:18:00.001+02:00

Merhabalar... Yeniden mimlendim. Sevgili GeCe beni mimledi ve ben yine yazacak konu buldum kendime. :)

Birkaç soru var ve onları cevaplıyoruz yine.
İşte sorular ;

1) Dolabında hangi renkler daha fazla?

___ Önceleri buna sadece siyah diyebilirdim. Şimdi daha normal bir insana dönüşüm içinde olduğumdan siyah ( tabii yine favori ), mor ( ona da aşığım ), yeşil ( iki sezondur tutkum ). Yani fazla cırtlak olmayan her renk. Bu arada hayatımda hiç sarı renk birşey giymedim, aslında giyene yakışıyor ama benim yok. :)

2) Alışverişe gittiğinde hangi mağazaya uğramazsan olmaz?

___ Seçim yapmak çok zor. Zaten alış verişe çıkmışsam uğramadan geçtiğim, klasik giyim mağazaları hariç çoğuna uğrarım. Belirli markalarım vardır onlara muhakkak uğrarım.

Sonra mudo mağazasını gördüğüm yerde dalarım ve de teknosa- gold yada benzeri elektronik ürünler satan mağazalara ve de kitap, cd.. falan mağazaları. Geriye birşey kaldı mı acaba??

3) Kendini rahat hissettiğin giyim tarzı?

___ Tabii ki spor kıyafet. Ayağımdan çıkarmadığım spor ayakkabılarım ( annemin demesiyle gelinliğin altına bile spor ayakkabı giyer bu. Bence de. :) ) ve kot, tşört.

4) Kesinlikle seksi diyebileceğin şeyler?

___ Bence çoğu yerin açıkta kaldığı kıyafetler değil, belirli yerlerin açıkta kaldığı kıyafetler daha çok seksi duruyor. Bu ya göğüs dekoltesi olmalı, ya bacak, ya da sırt. ( sırt dokeltesine bayılıyorum yakışana ne de güzel duruyor. ) Aysivri topuklu ayakkabı ve de file tarzı çoraplar. :)

5) Asla giymem dediğin kıyafetler?

___ Valla çok şıkırtılı kıyafetler diyebilirim.

6) Fiyatları gereği ulaşılması zor markalardan beğendiğin?

___ Var tabii de. Marka vermeyeyim şimdi reklam olur. :)

7) En fazla yatırım yaptığın sektör?

___ Kitap, kitap, kitap.

8) Kitap, film, spor arasından daha çok vakit ayırdığın hangisi?
___ Kitap. Film de izliyorum da, spor hep bu hafta başlıyorum dediğim şey oluyor. :)

9) Dışarıdayken yemek için en çok tercih ettiğin yer?

___ Şöyle özel günümüzü falan kutlayacaksak şık bir restoran olur da bu aralar pek bir yere gittiğim yok. Normal günlük yiyecekler grubumda Burger King, KFC, Pizza Hot, ... vb. Fast food işte. ( reklam verdim. :) )

Bitti.

Sıra geldi mimi benden sonra cevaplayacaklara.

Paşa ( Haydi durma yaz yaz. :) ),
Hayal Meyal ( Karmaşıklıklardan kurtulursun umarım. :) ),
Aslı ( Kitap ala ala battım. Cezalısın yaz mimi. :) )
ve
Kerim ( Bayanlara daha uygun gibi görünsede bu mim, pekala erkekler de cevaplayabilir. ( alış veriş içerikli olduğundan öyle söyledim. ) Hem ben erkeklerin cevaplarını merak ediyorum. Yazasında yokmuş bu aralar belki gelir diye düşündüm. :) )

Arkadaşlar kesinlikle zorlama yoktur. Yazmayan olmasın lütfen. :)

Metrodaki Cinayet ( 6 )

2009-11-03T13:30:00.002+02:00

( 6 )

Aleyna Murat' a bakınca ' Aşkım ne oldu, iyi misin? Yüzün bembeyaz oldu, gel otur şöyle. ' derken elinden tutup koltuğa doğru sürükledi.

Mura' da ' Yok... yok birşey hayatım. Birden tansiyonum düştü sanırım. İyiyim meraklanma. ' dedi.

' Dur sana su getireyim. ' deyip yanından uzaklaştı Aleyna. Murat da o gidince içinden binbir türlü düşünce ile boğuşuyordu. Kendisini gerçekten de kötü hissediyordu ama bunu Aleyna ile paylaşamazdı. Daha fazla renk vermemek için evine gitmeye karar vermişti.

Aleyna bir bardak su ile yanına döndüğünde ona bakıp zorla da olsa gülümsedi. Suyu içip ' Aşkım ben kalkayım eve gidip uzanayım. Şimdi burada uyur kalırsam eve gitmem için yine ısrar edeceksin ve sonradan kalkması zor gelecek bana. ' dedi. Aleyna' nın da başını ' Evet ' anlamında sallamasıyla kapıya yöneldi ve ' Kendine dikkat et. Herkese de kapıyı açıp, içeri alma. ' dedi asansöre doğru giderken. Aleyna da ' Tamam aşkım. ' dedi ve yanağından öptü sevdiği adamın.

Kapıyı kapatığında derin bir nefes alarak koltuğa bıraktı kendini. Birşey yapmamıştı gerçi ama kendisini yorgun hissediyordu. Televizyonu açtı ve kıvrıldı koltuğa yeniden. Bir süre sonra uykuya daldı.

Gözlerini açtığında televizyonun sesiyle irkildi. Sesini kısıp, acıktığının farkına vararak mutfağa gitti.

Spagetti yapacaktı ve kendi özel sosunu da yapıp ufak bir ziyafet verecekti kendisine. Onun için ziyafet buydu. En sevdiği yemeği yiyecekti sonuçta.

Tabağını doldurup sosunu da üstüne döktükten sonra, içecek olarak da yanına bir türlü vazgeçemediği kolasını da alarak tekrar salona televizyon karşına geçmişti. Tam anlamıyla kahve ve kola bağımlısıydı o.

Dizi izlemesini sevmezdi ama bu akşam yeni bir dizi başlacaktı, tanıtımları ilgisini çektiğinden ilk bölümünü izlemeğe karar vermişti. ' İlk dakikalardan belli olur. ' diye düşündü ' Beğenmezsem film koyar izlerim bende. ' diye kendi kendine konuşuyordu. Aleyna' nın böyle bir huyu da vardı. Dışarıdan görenler için deli bile sayılırdı. Aslında deli değildi de hafiften çatlak bir kızdı. Gerçi kim de yoktu ki çatlaklık...

Dizi bittiğinde de vakit gece yarısını geçmişti. Artık o da dizikolik olacaktı demek, reklamlarına kadar izlemişti kanalı bile değiştirmeden.

Duş alıp yatmayı düşündü fakat sonra ' Halim yok, hem geç de oldu. Yarın yaparım. ' deyip, direkt gidip yatağına yattı. Uyumadan önce evdeki sessizlik ona dokunur olmuştu. Daha önceleri kedi ya da köpek almayı istemişti. Eve geldiğinde kendisini karşılayacak ve yalnızlığını paylaşacak ama hep son an da vazgeçiyordu. Kendisi evde yokken yalnız bırakmak istemiyordu, aklı hep evde kalırdı yoksa. Şimdi yine kararsız kalmıştı düşünceler gelip geçiyordu ve o da günün yorgunluğu ile uykuya dalmıştı.

Cep telefonu susmak bilmeden ısrarla çalıyordu Aleyna' nın. Gözünü açmadan ' Kim bu sabah sabah. ' diye söyleniyordu. ' Nerede şu lanet telefon? ' diye sağına soluna bakındı ama telefonunu yanına almayı unutmuştu. Salona gidip koltuğun arasından çıkardı ve açtı kim olduğuna bakmadan.

' Alo... ' diye açmıştı telefonu sinirli bir şekilde. Karşısındaki ses ' Tünaydın Aleyna Hanım, yoksa günaydın mı demeli? Ben Çağrı. ' demişti. ' Kusura bakmayın uygunsuz bir zaman da mı aradım? Uyandırdım sanırım sizi. ' diye söyleyince, Aleyna duvarda ki saate bakıp saatin öğleyi geçmekte olduğunu görünce şaşırıp ' Yok şey... Ben uyukalmışım telefonun sesiyle uyanınca birden kalktım yataktan ondan böyle... ' diye açıklamasını yaparken Çağrı da ' Tamam tamam anladım tekrar özür dilerim. Uyandırmak istemezdim sizi ama dün konuştuğumuz üzere buraya gelecektiniz ya , bekliyoruz sizi. Haber vermek için aramıştım. ' dedi.

Aleyna da kendini biraz olsun kendine gelerek ' Tamam Çağrı Bey. Hazırlanıp gelirim 1 saate kadar. Görüşmek üzere. ' diyerek telefonu kapattı.

Aleyna bir an önce ayılabilmek için duşa attı kendisini. Ilık duş iyi gelmişti. Mutfağa gidip bir iki lokma birşeyler atmıştı ağzına da. Şimdi kahvaltı hazırlasa yiyemecekti. Zaten uyanır uyunmaz kahvaltı yapamıyordu.

Hazırlanırken taksi çağırmıştı. Yaşadığı olayı unutana kadar en azından kendisini iyi hissedene kadar metroya binmeyi düşünmüyordu. Zaten tam anlamıyla iyileşmemişti. Taksiyle istediği yere zahmetsizce gidebilirdi.

Çağrı' nın ofisine gelince içeri girmeden önce derin bir nefes aldı yine heyecanlanmıştı genç kız. Çağrı da onu görünce yine kilitlenmişti genç kızın gözlerinde. Tokalaşıp ' Buyrun Aleyna Hanım. ' deyip koltuğu işaret etti oturması için.

' Çabuk geldiniz. Bende bekletirsiniz zannetmiştim. Genelde hanımlar çabuk evden çıkamazlar da ondan söylüyorum. ' dedi çekici gülümsemesi ile birlikte. Aleyna da ' Beni başkaları ile karıştırmayın. Onlara benzemem. ' deyip ekledi ' Kahvaltı yapmadım. Duşa girdim ve hazırlanıp geldim. ' deyince Çağrı' nın ' duş ' kelimesini duyduğunda ona bakışını farkedince utanarak ' Ah salak Aleyna elalemin adamına duşa girdim denilir mi hiç. ' diye içinden kendisine kızıyordu. Konuyu geçirtirmek için hemen ' Evet beni ne için çağırdığınız belli, resmi görebilir miyim? ' deyip Çağrı' ya baktı.

Çağrı da ' Ne kadar sabırsızsınız öyle. Siz kaç aylıksınız kuzum? ' diye gülümseyerek sordu genç kıza. Aleyna da ' kuzum ' kelimesine takmıştı bu sefer hoşuna gitmişti ama tabii yine belli etmemişti. ' 9. ' dedi. ' Gerçi 7 aylıkken bir ara gelir gibi olmuşum. Annem ve babam apar topar hasteneye gitmişler, doğum başladı zannederek çok korkmuşlar... '

Birden Aleyna' nın gözleri doldu. Çağrı konuşmasını kesen Aleyna' ya baktı ve ağlamaklı halini görünce sordu. ' Ne oldu, neyiniz var? ' diye endişeli bir şekilde sorunca Aleyna da gözyaşlarına hakim olamadı daha fazla. Birkaç damla süzüldü yanaklarından. Çağrı hemen oturduğu koltuktan kalkıp, masasında duran selpaktan alarak Aleyna' nın yanına geldi. Mendille genç kızın gözyaşlarını kendisi sildi usulca ve Aleyna' ya verdi sonra da. Aleyna kendisine böyle şevkatte yaklaşan genç adama dikkatle baktı ve hayallerindeki kişi ile özdeşleştirdi.

' Teşekkür ederim. ' dedi ve ekledi ' Kusura bakmayın birden ailemden bahsedince. Ben onları kaybettim. ' dedi. Çağrı genç kızın ailesini kaybettiğini duyunca üzülmüştü. ' Özür dilerim ben bilmiyordum. ' derken içi sızladı genç kızı öyle görünce. ' Daha fazla konuyu deşmeye lüzum yoktu, ama şimdilik. ' diye düşündü ve hemen konuyu değiştirmeye çalışarak ' Evet Aleyna Hanım bu kadar gevezelik yeter. ' dedi ve masasının üstündeki kağıtları alarak ona uzattı. Aleyna da kağıttaki yaralı yüzlü adamı görünce hemen tanıdı. ' Evet işte bu... bu adam. ' dedi.

Eyvah Yine mi Hastalık ???

2009-10-31T19:08:00.001+02:00

Merhaba merhaba herkese...

Epey olmuş kendi bloguma birşeyler yazmayalı. Bloglara uğradım canım, hatta yorumlar bile bıraktım. Nitekim kendime gelince yine kilitlendim.

Yaz geldi ay yazasım yok, kış geldi yine yok. Eee bizim keyfimiz ne ara gelecek de blog yazarı olacağız? :)

Hikayemi de sık sık yazıyordum ama şimdi onda da kilitlendim. Aslında bakmadım baksam devamı gelir de istemiyorum yazmak en azından bugün.

Açtım boş bir sayfa kendime bunları yazıyorum yine plansız programsız.

Bugünümü anlatayım bari şimdi de. Mecidiyeköy caddelerinde nasıl üşüdüm, nasıl tam iyileşmeye başlamışken şifayı kaptım yeniden bilin istiyorum. :)

Metrobüsten sonra yürüme yolu iki adım dedim çıktım yola ama o iki adım oldu sana 500 m. belki de daha fazla.

Yağan yağmur, esen rüzgar savurdu beni oradan oraya. Dikkat ettim yol boyuna fazla yaklaşmadım. Arabaların altına uçup da ezilmeyeyim dedim.

Sonra şemsiye kullanmasını sevmeyen biri olarak şemsiyesiz çıktığım yolda ben hariç herkesin şemsiyesinden gözümü sağsalim kurtarmaya çalışarak, bir de yağmurla cebelleşerek içimden nasıl insanların bu kadar vurdumduymaz olduklarına ufaktan küfür sallayarak yoluma devam ettim. :)

İşimi halledip geri dönüş yoluna girdim. Yağmur da azalmak bilmedi, çoğaldı mübarek. Acaba dedim yakınımdaki Profilo A.V.M. ' ye mi girsem sıcak sıcak. Sonra dedim yine girersem çıkamam, yolcu yolunda gerek.

Devam ettim yoluma. Metrobüse doğru yürürken aman be dedim bundan daha fazla ıslanamam herhalde yağmurun keyfini çıkara çıkara yürüdüm ama soğuk da bir yandan içime kadar işledi. Gerçi evden çıkarken şapkamı da takmıştım ve de kapşonlu bir şeyde giymiştim onu da şapkamın üstüne geçirmiştim. Pardüsemi de giymiştim. Sonuç ; yine ıslandım. :))

Ev yerine işe geldiğim için artık yazın rüzgarı ile serinleten vantilatörümün yerini elektrikli sobam aldı. Karşısına geçip kedi gibi mayıştım. Üstümü kuruttum.

Ooh bee dünya varmış. Yaz çocuğu olarak ve kedigillerden gelmiş olmam sıcağı da ne kadar çok sevdiğimi açıklar size sanırım.

Şimdi yanaklarım al al hehe. Isındım ama patlamadan önce sıcaktan sobamı da kapattım. :) Sıcağın fazlası da zarar. Şimdi bir sıcak bir soğuk eyvah yine mi hastalık???

İşte böyle sevgili blogger dostları...

Bitti.

Mim...

2009-10-22T13:09:00.004+03:00

Mimler bitti zannetmiştim ama bitmiyorlar. Birgün bir mim de ben ortaya atacağım ama bakalım ne zaman...

Değişik birşey olmalı benim mimim. :) Neyse cevaplayalım bari de Paşa' nın diline düşmekten kurtulalım. Mimin konusu falan yok. Sorular var cevaplamamız gereken. Sonuçta da puan alıp sınıfı geçemiyoruz. :) Sadece ' BEN ' hakkında biraz daha bilgi sahibi oluyorsunuz o kadarcık. İşinize yarar mı bilmem. :)

*** Aşağıdaki soruları cevaplayınız? ( Bunu şimdi ben uydurdum. Ortaöğretim yazılılarını mı özledim ne... :) )

1) En sevdiğiniz 3 çiçek ismi?

___ Leylak, papatya ve kır çiçekleri işte. :)

2) Gerçekleşmesini istediğiniz 3 hayaliniz?

___ Kendi işletmemin sahibi olmak,
___ Araba almak,
___ Sevdiğimle mutlu bir yuva kurmak.

3) En sevdiğiniz ve en sevmediğiniz 3 huyunuz?

Sevdiğim:
___ Dürüst olmam,
___ Yardımsever olmam,
___ Empatinin anlamını bilip uygulamam. :)

Sevmediğim:
___ En ufak birşeyi kafaya takıp kendimi yiyip bitirmem, insanlara olduğundan çok değer verip güvenmem, ( Paşa, gerçekten benim de seninkinin aynısı. )

___ Sinirlenince ama gerçekten bardak taşınca ki çok geç olur bu aşama, o zaman gözüm kimseyi görmez ve o zamana kadar biriktirdiğim herşeyi bir çırpıda söylemem. ( tabii kötü olarak değil, birikim yapmadan önce söylemem gerekenler. )

___ Bir de birşeyi önceden bilmek istemek gibi huyum var. Mesela; tatile mi gidilecek... nereye, ne zaman... vs. onları önceden bilip ayarlamak, gerçi bu herkes için olabilir. Diğer bir örnek; bir yere mi gidilecek ( tatil hariç ) daha önceden bilmediğim bir yer. Önceden araştırırım, o şekilde yola çıkarım. Yani direkt atlamam. Bilmem gerek önceden. Son bir örnek bak bu tam oldu işte. :) Mesela; bugün biri ile mi buluşacağım önceden yeri ve saati belli olmalı. ' Ben arar haber veririm sana. ' gibi belirsiz zaman dilimleri bana göre değil. Hem de hiç değil... Bitti.( sadece örnekler ama. :) )

4) Gıcık olduğunuz 3 hareket?

___ Biri başkasını kötülesin dursun, sonra o kötülediği kimseyle karşılaşıldığında ' Ay canıııım nasılsın? '. Hiç birşey konuşmamış gibi yüzüne baksın ay delirtir beni. Dedikodu. ( Paşa aynısına bende gıcık oluyorum. )

___ Birşeyi bir kere de, bilemedin iki kerede anlamayan insanlara 40 kere de söylemiş olsan anlamamaları. Çıldırıyorum.

___ Yalan söyleyen insanlardan nefret ederim. En ufak birşey dahi olsa, gerçeği duymak isterim.

5) Bu benim bu güne kadar olan en kara günümdü, dünya başıma yıkıldı ve bir daha ayağa kalkamam diye düşündügünüz olay?

___ Allah' dan bu kadar kötü olacak bir durum yaşamadım çok şükür. Yine de kendimi çok kötü hissettiğim sanki dünya başıma yıkılmış gibi gelen durumlar olmuştur. Şükür ki ayağa kalkamayacak kadar olmayanlarındanmış. Her ne kadar o zamanlar çok kötü hissetmiş olsam da kendimi.

Bende Kerim ile Aslı' yı mimliyorum. :) Gerçi buna benzer mimlerimiz olmuştu ama yazmak isterse benim gibi yazacak birşey bulamadıklarında cevap verebilirler. :) Cevaplamayan varsa sizler de buyrun.

Bitti.

Metrodaki Cinayet ( 5 )

2009-10-18T22:00:00.001+03:00

( 5 )

Çağrı kapıda genç kızı görünce heyecanlanmıştı Aleyna gibi ama belli etmedi. İçinden ' Ne kadar hoş bir bayan. ' diye yine geçirmişti.

' Merhaba Aleyna Hanım. ' dedi gülümseyerek. ' Gülümsemesi de ne kadar çekici. ' diye de Aleyna geçiriyordu içinden. Kapıyı tam olarak açmamıştı. O bir yabancıydı. Başka çaresi olmadığı için içeri girmesine istemeyerek de olsa kenara çekilip, izin verdi.

Çağrı hemen göz gezdirdi ve genç kızı tanımaya çalışıyordu. ' Çok hoş bir eviniz varmış. Zevkle döşenmiş. ' dedi Aleyna' ya. O da teşekkür ederek oturması için koltuğu işaret etti ve kendisi de karşısına geçip oturdu. ' Nasılsınız? ' diye aynı an da ses yükseldi genç kızın evinde. İkisi de aynı an da konuşmuştu. Gülümseyip birbirlerine bakarken, sırası ile cevap verdiler. Konuşmalarına başlamadan önce Aleyna, ' Ne içersiniz? ' diye kibarca sordu. Çağrı da ' Hemen gitmemi istiyorsunuz anlaşılan. ' deyip muzipçe gülümsedi bu sefer. Genç kız bir an ne diyeceğini bilemedi. ' Şey yok ondan değil, yoldan geldiniz ya birşeyler içmek istersiniz diye düşünmüştüm. ' dedi. Doğru kelimeleri kullanıp kullanmadığından emin olamayarak.

Çağrı da ' Şaka yaptım canım... Kahve alayım zahmet olmazsa, sade olsun. ' dedi. Aleyna da sade kahve içerdi. Aslında o tam anlamıyla bir kahve bağımlısıydı. ' Tabii tabii ne demek büyük bir zevkle. ' diyen genç kız mutfağa giderken iç sesiyle ' Şuna bak... sanki kırk senelik arkadaşım da şaka yapıyormuş birde. ' diye konuşuyordu.

Çağrı da evi incelemeye koyuldu. Aleyna yabancıyı odada tek başına bıraktığı için huzursuzluk duymuştu. Onun gizli dünyasını çözebilirdi bu adam. Evine şimdiye kadar çok fazla erkek gelmemişti. Kimin geleceğine sadece kendisi karar veriyordu. Şimdi bu adam birden bire hayatına girmişti, hem de evine kadar.

Kahveler ile geri geldiğinde Çağrı' yı bıraktığı gibi koltukta buldu. Çağrı da ' Teşekkür ' edip, kahvesinden bir yudum aldı. Aleyna' nın kendisinden dolayı rahatsız olduğu anlaşılıyordu ve bakışlarından odaları dolaşıp dolaşmadığını merak eden bir hali vardı. Bunun üzerine Çağrı da ' Merak etmeyin yerimden kıpırdamadım. ' deyiverdi gülümseyerek. Aleyna içinden ' Bu adam benim düşüncelerimimi okuyor acaba? ' diye geçirmeden edemedi. Kahveyi çarçabuk yapmıştı, Çağrı' nın evini daha fazla incelemesine ve kendisinden habersiz odaları dolaşmasına izin vermemek için. Ona sadece gülümsemekle yetindi. Aleyna' nın kahvesinin de sade olduğunu görünce Çağrı, ' Ne güzel, ikimizde kahveyi sade içiyoruz demek. ' dedi. Aleyna da ' Sade kahve içen sadece biz değiliz ki. ' diye karşılık verince Çağrı biraz şaşırdı. ' Evet bir ortak noktamız oldu. ' deyip, sevinmesini tercih ederdi. Aslında Aleyna' nın da bu durum hoşuna gitmişti. Çağrı ile ortak noktalarının olması onda nedeni belirsiz bir sevinç yaratmıştı.

Aleyna daha fazla dayanamayıp ' Afedersiniz ama burada bulunma nedeninize gelebilir miyiz artık? ' dedi. Çağrı da ' Peki peki... tamam gelelim bakalım meraklı ve sabırsız hanımefendi. ' dedi ve sonrasında ciddileşerek ' Size yine o kara geceyi hatırlatacağım kusura bakmayın. Emniyete vermiş olduğunuz bilgilerde sizi yaralayıp çantanızı çalan adam hakkında pek de net bilgiler yok. Kişiyi bulmak çok zor bu durumda. Hafızanızı zorlarsanız, eğer kişiyi tarif edebilirseniz onu bulmak için elimden geleni yapacağım. ' dedi.

Aleyna önce şaşırdı ' Siz mi? Siz... dedi ve devam etti konuşmasına ' Polis misiniz? diye sordu. Çağrı da o çekici gülümsemeyi ile ' Evet sayılır. Organize suçlar ekibinin başındayım. ... yani komisersiniz? diye de Aleyna devam etti. Kafasını ' Evet ' anlamında sallayınca Aleyna da ' Hımm ' demekle yetinti sadece, şaşırmıştı çünkü. Çağrı Aleyna' nın yaptığı gibi ' Hımm ' ladı gözlerinin içine baka baka genç kızın.

Aleyna yaşadığı korkunç geceyi hatırlamaya çalışarak '... ama biliyorsunuz ki karanlıktı ve yağmur vardı o gece. Zaten çok da korkmuştum. ' dedi. O geceye dönüp hatırlamaya çalıştı. ' Boyunu, saç rengini ve de yüzündeki yara izini ' söyledi kendisini zorlayarak hatırladığı kadarıyla. Çağrı ' Sanırım bu bilgiler çok işimize yarayacak. Adamı teşhis etmeniz ve etmemiz için robot resmini görmeniz gerekecek. Vermiş olduğunuz bilgiler doğrultusunda yarın size kaçta gelmeniz gerektiğinizi söylerim. ' dedi.

Aleyna' nın cep telefonu çalıyordu. ' İzin ' isteyip, mutfağa yönelen genç kız telefonu açtı. Arayan tahmin ettiği gibi Murat idi. Murat ' Ne yaptığını, nasıl olduğunu? ' sordu. Genç kızda daha önceden Çağrı' nın evine geleceğini söylememişti. Önce bir gelsindi bakalım ne söyleyecekti, sonra Murat' a söylerim. ' diye düşünmüştü. Genç kız, yalan söylemek istemiyordu. Çağrı' nın yanında olduğunu söyledi ve tahmin ettiği şeyleri duydu Murat' dan. ' O adamın evinde ne işi var? Kimmiş, neyin nesiymiş? Neden hemen evine aldın? ' diye bir sürü soru sıradı Murat telaş içinde. ' Hemen geliyorum.' dedi ve Aleyna' nın konuşmasını beklemeden telefonu kapattı.

Aleyna yanına gelince Çağrı da anladı arayanın o gün gördüğü Murat isimli genç olduğunu. Aralarında sorun çıktığı için sevinmişti içten içe ama Aleyna' nın üzgün halini görünce yine de üzülmüştü.

Genç kız ' Murat erkek arkadaşım ve sizin burada olduğunuzu söyleyince ... ' cümlesini tamamlamadı genç kız. Çağrı da ' Üzüldüm, eğer istemeden bir dargınlığa sebep olduysam . ' dedi ve ekledi ' Neyse ben artık sizi daha fazla rahatsız etmeyeyim. Kahve için teşekkürler. ' deyip ayağa kalktı. Aleyna da ' Tamam ... O zaman sizden yarın telefon bekliyorum. ' deyip Çağrı' nın uzatmış olduğu elini sıktı ' İyi günler Aleyna Hanım. Kendinize iyi bakın. ' dedi ve Aleyna da ' Tabii bakarım. Size de iyi günler... ' derken gülümsüyordu ve kapıyı asansöre binmekte olan gencin arkasından kapattı.

Yaklaşık 15 dakika sonra da Murat gelmişti. Yolda içi içine sığmıyordu. ' Kim bu adam böyle? Aleyna' nın evinde ne işi var? ' diye telaş içinde arabayı deli gibi kullanıp gelmişti. Kapıyı açar açmaz Aleyna, Murat içeri daldı adamı aradı ama evi boş görünce ' Nerede o? ' diye sordu. Aleyna da arkasında dolanıyordu Murat' ın. ' Yok gitti o az önce. ' diye söyledi. Telaşlanmıştı.

' Gitti demek. Ne işi var o adamın burada Aleyna? Nasıl alırsın hiç tanımadığın bir adamı evine? Bana neden haber vermedin? ' diye kızgın bir boğa gibi homurdayarak sordu genç kıza. Aleyna '... ama aşkım ne için geleceğini bilmiyordum. Önce ben konuşayım, ne derdi varmış öğreneyim istedimdi. Sonra sana söylerim diye düşünmüştüm. Zaten korkulacak birşey yok. Kendisini polismiş zaten. Hem de komisermiş. Beni gasp eden adamı tarif etmemi istedi, yakalayacağını söyledi. ' diye cümlesini bitirdiğinde Murat' ın yüzü bembeyaz olmuştu.

Metrodaki Cinayet ( 4 )

2009-10-10T16:57:00.000+03:00

( 4 )

Kendi yatağını nasıl da özlemişti Aleyna. Sanki yıllar geçmişti ayrılmıştı yatağından. Nereye giderse gitsin, kimde kalırsa kalsın tek derdi kendi yatağını özlemesiydi.

Şimdi kendi yatağındaydı ve yine tek başınaydı evinde. Murat onu eve bıraktıktan sonra işlerini halletmek için çıkmıştı. Bu gece Aleyna' yı yalnız bırakmak istemiyordu ama Aleyna Murat' ın gece kalmasını istemiyordu. Daha önceleri de ısrar etmişti kalmak için ama Aleyna her seferinde reddediyordu genç adamı. ' Şimdi durum başka. ' diyordu Murat, ' Hastaneden yeni çıktın ve belki birşeye ihtiyacın olur. Sen yorulma, ben yaparım herşeyi aşkım. ' diyordu. Aleyna ' Yok ben iyiyim artık, kendi işimi yapabilirim gerçekten Murat, seni kırmak üzmek istemem ama biliyorsun ki, beni tanıyorsun artık gece kalamazsın. ' demişti. Murat' ın kabul etmesinden başka çaresi yoktu. İş çıkışı uğrayacaktı tekrar aşkının yanına ama yatılığa kalmayacaktı.

Birlikte yemek yedikten sonra film seyredip, hem de film hakkında yorumlar yapıyorlardı. Aleyna' yı yatağından çıkarıp televizyonun karşısındaki koltuğa güzelce oturtmuştu Murat. Kendisi de yanına oturmuş üstlerine de battaniyeyi almışlardı.

Murat gelirken Aleyna' nın sevdiği türde bir film almıştı. Birlikte film izlemek ikisine de iyi gelecekti. Murat en azından düşünmekten kurtulacaktı böylelikle.

Aleyna nihayet konuşma fırsatını bulmuştu Muratla. ' Ona ne kadar üzgün olduğunu, vermek istemedim inan çantamı, çok direndim aşkım. ' diyordu. Murat da ' Biliyorum hayatım. Bu halde olmana belki de ben sebep oldum. ' diyordu. ' Boşver hayatım düşünme sen artık bunları.' diyordu. Bir yandan da düşüncelerinden ' Aslında keşke çantanı almış olmasalardı. ' diye geçiriyordu. Aleyna' nın yaralanmış olmasınına çok üzülmüştü ama söz konusu olan da kendi hayatıydı.

Hastaneden çıktıktan birkaç gün sonra telefonu çaldı Aleyna' nın. Telefonunu eline aldı fakat arayan numarayı tanımadı. Gayet ciddi bir ses tonuyla ' Efendim. ' dedi. Karşısındaki ses ' Aleyna Hanım ben Çağrı. ' dedi. Çağrı ismini duyunca birden heyecana kapılan Aleyna ne diyeceğini bilemeden ' Eee...ve...eet. ' diye kekeledi. Telefonumu nereden buldunuz? ' diye sorabildi. Çağrı da ' İstedikten sonra... ' dedi. Daha fazla açıklama yapmadı.

' Nasılsınız? Artık daha iyi misiniz? ' diye sordu. ' İyiyim teşekkür ederim. ' dedi Aleyna da.

' Sizi ziyaret etmek isterim. ' dedi karşısındaki ses. Aleyna bir an durakladı ve ne yanıt vereceğini bilemedi. ' Sizinle konuşmak istediklerim var ayrıca. ' diye de ekledi. ' Yarın müsait olur musunuz? Henüz tam olarak iyileşmediğiniz için sizi yormak da istemem ama size gelebi... ' cümlesini tamamalaman Aleyna susturdu genç adamı. ' Siz neden buraya gelecekmişsiniz ki... şey ben evime misafir kabul edemem sizi. Aradığınız için tekrar teşekkür ederim ama ne söyleyecekseniz telefonda söyler misiniz? Merak ettim şimdi doğrusu. ' diye karşılık verdi Aleyna da.

' Lütfen Aleyna Hanım. İnanın size yardımcı olmak amacım. Bir 5 dakikanızı bana ayrıramaz mısınız? ' diye sordu yeniden kendisini acındırarak. Aleyna da çabucak düşündü ve sonuçta hayatını kurtaran kişi oydu evine daha önceden tanımadığı kişileri kabul etmese bile bu sefer tolerans tanıyıp gelebileceğini söyledi. Telefonu kapattıklarında Aleyna adresini de vermediği aklına geldi ama ' Telefonumu bulan kişi eminim ki adresimi de öğrenmiştir. ' deyip daha fazla düşünmedi.

Ertesi gün çalan kapı zili ile irkildi Aleyna. Beklerken içi geçmişti koltukta. Hemen kendine çeki düzen verdi ve kapının otomatiğine basmadan önce ' Kim o ? ' diye sordu diyafondan. Yanıt canlı bir şekilde ' Merhaba Aleyna Hanım. Ben Çağrı. ' diye geldi. Kapıyı açıp asansörle gelmekte olan yabancıyı beklemeye koyuldu Aleyna ve yerinde duramıyordu çok heyecanlanmıştı nedenini bilmese bile.

Grip ve Aşısı

2009-10-06T16:09:00.004+03:00

Sadece hikaye yazarak bu blog işi yürümez dedim. Birşeyler döktüreyim derken, yazının sonunda ne yazdığımı hep birlikte göreceğiz. Gerçi konu başlığı açık ve net ama benim yazacaklarım kestirilemez işte ondan böyle dedim. Hatta konu başlığına bir türlü karar veremedim. :)

Hastalık kapıdaydı ve bugün kapıyı aralamayı başardı. Adım adım içeriye doğru ilerlemeye çalışıyor. Onu durdurmak elimiz de mi? Belki...

Sonbahar sonu kış başlangıcı hastalıkların en çok görüldüğü zamanlar. Grip, nezle ve soğukalgınlığı bu zamanlarda kendisini daha çok gösterir ve bizlerde pençesinden ilk zamanlar kurtulmuş olsakta, yakalanmaktan birzaman sonra kurtulamayız. Malum etrafımızda çokça insanlar vardır hasta ama onlar çekinmezler sizi öpmekten ve sarılmaktan size sıkı sıkıya... ' Başkasına bulaştırayım ben iyi olayım. ' düşüncesi de olabilir bu kişiler de... :)

Grip aşısı bir nebze de olsa bizi koruyabilir. Şirketmiz de bugün ve yarın grip aşısı yapılacak. İsteyenler gidip yaptırabilecekti. Ben gitmedim. Zaten ben grip olmam çok şükür. Ya nezle, soğukalgınlığı geçiririm ve az birşey boğazlarım kızarır yataklara düşmeden atlatırım.

' Şimdi durduk yere gidip kendime neden grip bulaştırayım? ' dedimdi. Çok da evhamlıyımdır ki araştırmalarım neticesinde aşı yapıldıktan sonra yan etkilerinin olduğunu gördüm. Bende göstermese bile kendi kendimi yer bitiririm. Hiç de çekilecek gibi değil. Şu sitede grip ve aşısı ile ilgili bilgilere ulaşabilirsiniz.

Uzun zamandan beri hastalığın eşiğinden dönen ben, tam da bugün boğaz ağrısı ile uyandım. Sonrasında hapşırma, tıksırma. :) Nezle de olmuşum meğer. :(

Grip aşısı için geç kaldım mı acaba? Hasta olan kişilerde sonuç o kadar da parlak değilmiş. Yok ben olmam zaten de ' Olsaydım sonuç ne olacaktı? ' merak etmeden de duramıyorum şimdi. :) Aman önceden aşı mı bilirdik. Ben eve gidince içeyim ıhlamurumu, alayım bir hap C vitamini falan, he bir de boğaz için spreyler vardı sıkayım onu da tamam işte. :) Ne kadar basitmiş değil mi? :))

Birlikte çalıştığım arkadaşım gitti aşıya. Ondaki değişimleri gözlemleyip, iyi mi yapmışım kötü yapmışım anlayacağım ama iş işten ya geçmiş olacak ya da doğru karar vermemin ödülü olacak.

Hastayken biraz çenem fazla işler ve saçlayadabilirim. :) Saçmalamamın sonuna geldik. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere...

Sağlıklı ve mutlu kalın...

Metrodaki Cinayet ( 3 )

2009-10-05T10:47:00.002+03:00

( 3 )

Çağrı hala gitmemiş ve onlara bakıyordu. Murat da ' Bu adamın ne işi var hala burada? Tamam aşkımın hayatını ona borçluyuz bir yerde ama neden hala gitmedi? Kimin nesi soralım bakalım. ' diye içinden geçirdiği düşüncesini dışa yansıtıp, Çağrı Bey dedi ' Size minnettarız. Aleyna' nın hayatını size borçluyuz. Bize o geceyi ve gördüklerinizi anlatır mısınız? ' diye sorduktan sonra ' Neler anlatacak dinleyelim bakalım. ' diye iç sesiyle konuşuyordu Murat. Aleyna da Çağrı' yı dinlemek için sabırsızlanmıştı.

Çağrı da ' Minnet duyulacak birşey yapmadım aslında. Kim olsa aynı şeyi yapardı. Allah' dan o gece oradaydım ve zamanında sizi hastaneye yetiştirmeyi başardım.

O gece laptopumu almak için arabama geri dönmüştüm. Her yer karanlıktı, o gece sokak lambaları da yanmıyordu, zaten gece değil de daha çok gündüz yanar ya bizim sokakta neyse... Aniden yağmur da bastırınca bende arabaya binerek, yağmurun dinmesini beklemeye karar verdim. Tabii göz gözü görmüyordu, açtığım ışıkta tam radyoyu ayarlayıp müzik dinlemek üzereyken ileride bir adam gördüm, gerçi hayal meyal seçebiliyordum. Dikkatli bakarak silecekleri de çalıştırmıştım, karşısındaki bayanla mücadelesini de görünce, hemen çalıştırarak arabayı Aleyna Hanım, yanınıza gelirken adamın koşarak uzaklaştığını gördüm. Adamın peşine düşerdim fakat aranızdaki münasebetin ne olduğunu bilmediğimden sizin yanınıza gelmeye karar verdim. Karanlıkta yağan yağmurun altında tek başınıza, oradan oraya yürümekteydeydiniz ne yapacağınızı bilemez halde. Sonra size yaklaşırken kanlar içinde kaldığınızı gördüm ve o sırada sizde bayıldınız ve ... sizde beni hastaneye getirdiniz. ' diye Aleyna cümlesini tamamladı genç adamın. O da ' Evet ' dedi.

Aleyna hafızasını yoklayarak ' Evet şimdi hatırlıyorum. Bayılmadan önce parlak bir ışık görmüştüm ama idrak edememiştim demek ki o an da bayılmışım. ' dedi.

' Neyse ki artık iyi olduğunuza göre gidebilirim artık. ' dedi Çağrı da. Aslında gitmek istemiyordu ama burada daha fazla kalmasını gerektiren geçerli bir sebebi yoktu. Murat da adamın bir an önce gitmesini istiyordu zaten. Bu adamdan nedense tedirgin olmuştu.

Çağrı ' Kendinize iyi bakın genç bayan. Görüşmek dileğiyle. ' deyip, Aleyna ve Murat ile tokalaşarak ' İyi günler... ' dileyerek kapıya yöneldi. Aleyna da ' Teşekkür ederim, herşey için. ' dedi ve genç adam tebessüm edip, odadan çıkıp uzaklaştı.

Murat ' Sonunda kurtulduk şu Çağrı denilen adamdan. ' deyip, Aleyna' ya baktı ve genç kız gülümseyerek yanıt verdi sevdiği adama bakarak. Murat genç kıza yaklaştı ve öptü usulca...

Uzaklaştıkça bir yanı mutluydu Aleyna iyiydi ama bir yanı da hala üzülmekteydi. ' Baygın yatarken yatağında ne kadar da masumdu ve bir o kadar da güzel. Melekler gibi uyuyordu hiçbirşeyden habersiz. Uyanınca hangisi olacaktı acaba? Melek mi, şeytan mı? Nihayetinde o da bir kadın. ' diye düşünmüştü. Uyanınca verdiği tepkileri de görmüştü ve bu hali de kendisine çok yakışmıştı. ' Neler düşünüyorum ben. Unutmalıyım artık. ' deyip, Çağrı çıkmıştı artık hastaneden.

Metrodaki Cinayet ( 2 )

2009-10-01T21:20:00.005+03:00

( 2 )

Ne kadar süredir uyuyordu? Neredeydi şu an da? Gözlerini açar açmaz etrafına bakındı. Bir hastahane odasında olduğunu anladı ama nasıl gelmişti buraya? Hafızasını yokladı hatırlamaya çalıştı. Yol ortasında tek başına kalışını ve sonra karnında hissettiği acıyı hatırladı ama sonrası yoktu. Demek ki bayılmıştı. Yataktan bir an da fırladı, çıkmak üzereyken tam, yanına gelen biri onu durdurdu. ' Şşşt sakın olun. Uzanın şöyle. Tamam geçti sakin olun. ' dedi sesin sahibi yeniden.

Aleyna şaşırdı ama söylenileni yapıyordu yine de bir robot gibi. Zaten başka şansı da yoktu. Kolundaki serum iğnesi de çıkmıştı ani hareketinden dolayı ve karnındaki acıyı hissetti. ' Bu sargılar da neyin nesiydi böyle, neler olmuştu? ' Yanındaki genç adam da ' Bekleyin ben hemen geliyorum şimdi. ' deyip ayrıldı genç kızın yanından.

Aleyna' nın yanına geldiğinde yalnız değildi bu sefer. Hemşireyi getirmişti yanında ve serumu tekrar takmasını rica etmişti kendisinden. Hemşire güler yüzlüydü. ' Ooo hastamız da kendine gelmiş. Ben de doktor beye haber vereyim. Geçmiş olsun. ' diyerek işini bitirip çıkmak üzereyken odadan Aleyna ' Hemşire hanım ne kadar zamandır buradayım, saat kaç? Kim getirdi beni buraya? Ne oldu bana? ' diye peş peşe soruları sordu, hemşirenin daha birini bile cevaplamasına izin vermeden.

Hemşire de ' Ben doktor beyi çağırayım, kendisinden gerekli bilgileri alırsınız. Telaşlanacak durum yok. Sakin olun. ' dedi ve gülümseyerek çıktı odadan.

Aleyna yatağına uzandı yeniden ve ' Kendisine ne yapıp ne yapmaması gerektiğini söyleyen, başucunda bekleyen adamda kimdi böyle? ' diye geçirdi içinden. Daha fazla dayanamayıp, ' Siz kimsiniz? Neden beni bekliyorsunuz? ... ' gibi sorular sormaya başlayınca genç adam da onu susturup, ' Afedersiniz kendimi tanıtmaya fırsatımız olmadı. Ben Çağrı. Sizin isminiz nedir? ' diye Aleyna' ya sordu muzipçe gülümseyerek.

Genç kız da ' Şey ben... ben... ismim Aleyna. ' dedi kekeleyerek ve gözlerini yanındaki adama dikerek. Sonra ' İyi de ... ' daha cümlesini tamamlayamadan doktor ile az önce yanından ayrılan hemrişe girdi içeri. ' Siz kimsiniz, niye beni bekliyorsunuz? ' diye soracaktı ama yarım kaldı sorusu. Doktor ' Nasılsınız bakalım? ' dedi gülümseyerek. Ağrınız var mı? Kendinizi nasıl hissediyorsunuz? ' diye daha ciddi bir ifadeyle sorunca da Aleyna da ' İyiyim sanırım. ' dedi karnına ve sargılarına bakıpta. Birden dayanılmaz bir acı hissetti. ' Ah... bu nasıl bir ağrı böyle, neler oluyor? ' diye sorunca Aleyna yatağında kıvranarak doktor da ' Merak etmeyin şimdi bir ağrı kesici veririz. ' deyip, hemşireye dönüp getirmesini istedi.

Hemşire de başıyla onaylanıp gerekeni yaptı. Doktor ' Genç bayan isminiz nedir? Buraya getirdiğinde Çağrı Bey sizi, üstünüzde kimliğiniz olmadığı için dosyanıza da yazamadık ve hiçbir yakınınıza da haber veremedik. Dışarıda bir polis memuru var ve o da birazdan ifadenizi alacak. Kendinizi nasıl hissediyorsunuz şimdi? İfade verebilecek misiniz? ' diye sordu doktor. Aleyna ' İyiyim şimdi, sanırım verebilirim. ' dedi.

Doktor tekrardan ' Haber vermek istediğiniz kişiler vardır muhakkak, odanızdaki telefonu direkt kullanabilirsiniz. ' deyip, ' daha sonra yeniden uğracağını ' söyleyerek ayrılmak üzereyken Aleyna da ' Ne zaman çıkabilirim doktor bey? ' diye sordu. Doktor ' Genç bayan, bugün de hastanemizde misafirsiniz. En az birgün daha burada kalmalısınız. ' deyip gülümsedi. Aleyna da doktora ' Benim adım Aleyna. ' deyip gülümseyerek karşılık verdi.

Aleyna ' İyiyim ben bugün çıkmak istiyorum. ' diye ısrar etse de doktorun ' Olmaz Aleyna Hanım, daha tam olarak iyileşmediniz. Bugün de müşaade altında kalmalısınız. ' sözüne karşı boğun eğmekten başta çaresi yoktu.

Doktor dışarı çıktıktan sonra içeriye polis memurunu yollamıştı. Aleyna ifadesini verdi. Çağrı daha önce ifadesini vermişti.

Aleyna kendini yorgun hissediyordu aslında. İfadesini de verdikten sonra hemşirenin yapmış olduğu iğne de uykusunu getirmişti ama önce Murat' ı aramak istiyordu. Kim bilir ne kadar çok şaşıracaktı başına gelenleri öğreninde ve çok üzülecekti Murat. Tek yakını o olduğu için ondan başka yanına çağıracağı kimsesi yoktu Aleyna' nın, yoksa onun üzülmesine dayanamazdı.

Telefonu eline alınca Çağrıyla genç kızın gözleri bir anda kesişti ve Çağrı ' Ben dışarıya çıkayım biraz. Siz de rahat rahat görüşmenizi yapın. ' dedi. Sanki genç kızın söylemek istediklerini gözlerinden okumuştu bir an da. Çağrı dışarı çıkarken bir erkeği aracağından adı gibi emindi. Hem de bu erkeğin Aleyna için özel bir yere sahip olduğunu hissetmişti.

Genç kız hala Çağrı' nın burada ne işi olduğunu, neden hala gitmediğini merak etti. Doktorun söylediğine göre kendisini hastaneye getiren kişi oydu. Detayları soracaktı ona ama önce Murat' ı aşkını aramak istiyordu.

Aleyna telefonu kapattıktan sonra gözlerini açık tutmakta zorlanıyordu. Kendini yatağa bıraktı yeniden ve Murat gelene kadar uyumak istedi. ' Aşkım ya nasıl da telaşlandı. Şimdi çok hızlı arabayı kullanmasa bari gelirken. ' diye düşündü ve ilaç etkisini gösterip uyumasını sağlamıştı.

O uykuya dalmışken, hemşire biten serum şişeni çıkarmıştı. Çağrı da içeri girip genç kızı seyrediyordu. Kendisi de hala burada ne işinin olduğunu, aslında gitmesi gerekirken bir türlü neden hala gidemediğini düşünüyordu cevabını bilse bile.

Gözlerini tekrar açtığında Aleyna, başucunda Murat ve Çağrı vardı. İkisi de gözlerini dikmiş genç kıza bakmaktaydılar.

Aleyna kendine gelince ' Murat ' diye seslendi ve gülümsedi onu görünce. Murat' ta hemen yanına gelip genç kızı öpmüştü. ' Aşkım. ' dedi Murat. ' Neler olmuş böyle sana. Nasılsın hayatım? Ağrın var mı? ' diye sordu.

Aleyna ' Yok, iyiyim ben. Ağrı kesici vermişlerdi şimdi daha iyiyim. ' diye yineledi.

Metrodaki Cinayet ( 1 )

2009-09-27T16:32:00.003+03:00

(1)

Metro yine herzaman ki gibi hınca hınç doluydu. Aleyna kalabalığın içinde ayakta da olsa bir yer buldu, kıpırdayacak kadar bile yeri olmayan. Son durağa kadar olan yolculuğu da böylelikle başlamış oldu. Aslında bedeni oradaydı fakat o az öncesine kadar geçirmiş olduğu saatlerin etkisindeydi hala.

Herzaman metroyla seyahat ederdi ve kalabalıktan rahatsız olur, homurdanıp dururdu kendisine temas eden kişilerin varlığını da hissedince, ama şimdi ne kalabalık, ne de başkalarının özel alanına girmesi onu rahatsız etmiyordu. Farkında değil ki etsin. Gözlerinin önünde beliren görüntüye istinaden arada gülümsüyordu. Metroda olsa bile şu an da, bambaşka bir dünyadaydı oysa.

Araba alacak parası yok muydu? Vardı ama o trafiğe takılı kalmaktan nefret ederdi. Çok sinirli olur, kavga bile ederdi. Sırf bu yüzden çok sevdiği arabasını satmak zorunda kalmamış mıydı... Trafik sorunu olmadığı için metroları severdi sevmesine ama bir de her saat dolu olmasına dayanamıyordu. Bu aralar motorlara kafasını takmıştı. Almayı düşünüyor ama kullanacak cesareti henüz kendinde bulamıyordu.

Murat' ı nasıl olur da bu kadar çok sevdiğini düşündü. Ne vardı onda Aleyna' yı bu kadar çok etkileyen? Aleyna daha önce aşık olduğunu zannettiği zamanlar olmuştu ama bu sefer ki bambaşkaydı. Murat' a karşı hissettiklerini şimdiye kadar hiç bir erkek için hissetmemişti. Aşıktı ve gerçekten sevmenin tadına varmıştı.

Birlikteyken zaman kavramını yitiriyorlardı. Bugün de yine saatleri önemsememişlerdi ve vakit epey geç olmuştu. Ayrılmak yine zor gelmişti ikisini de ama yarın iş günüydü ve Aleyna' nın da erken kalkması gerekiyordu Murat gibi.

Aleyna hayallere dalmış Murat ile birlikteyken, metroda kendisini göz hapsine almış yaralı yüzlü, tinerci gençlere benzeyen, üstü başı kir içinde olan adamın farkında değildi.

Aleyna gösterişli güzel bir kızdı. Kısa siyah saçlarının arkadasını dikleştirmiş yeşil gözlerinin önüne de perçemler düşüren saç modeli vardı, kendisine çok da yakışan. Fazla uzun boylu değildi, fakat topuklu ayakkabıyla boyu hem uzuyor, hem de uzun bacakları daha da güzel gözüküyordu. Mini siyah eteğinin altında fileli çorapları ve üstünde de beyaz bir bluz vardı. Pardüsesini ise elinde tutuyordu. Normal de de farkedilmeyecek gibi biri de değildi. Bu sefer ki farkedişili güzelliğinden kaynaklanmıyordu tabii. Gösterişli ve zengin bir havası vardı ya, yaralı yüzlü adam onda iyi para olduğunu sezinlemişti ve genç kızı göz hapsine almıştı.

Aleyna bir an da gerçek dünyaya döndü. Kendisine çarpıp, itekleyerek inmeye çalışan kişiler sayesinde hayal dünyasında Murat' ı bırakarak metrodaki kalabalığın içinde buldu yeniden kendini. İki durak sonra o da inecekti aslında. Murat' ı düşüncelerinden uzaklaştırmaya çalıştı. Yaralı yüzlü adam hala metrodaydı ama Aleyna adamın kendisini süzdüğünün farkında değildi hala. Son durağa gelince Aleyna da metrodan indi, yaralı yüzlü adamda.

Sokak lambaları da yanmıyordu bu gece. Kalabalıktan uzaklaşıp evine giden karanlık tenha sokakta yoluna devam etti Aleyna. Evi aslında çok da yakın değildi ama oraya ulaşım ancak taksi ile yapılabilirdi. Aniden bastıran yağmur da Aleyna' nın sinirlerini bozmuştu karanlık yetmezmiş gibi. Karanlık ve yağmur bu gece onu ürkütmüştü. Daha önce hiç karanlıktan korkup ürperdiği olmamıştı.

Keşke Murat' ın ' Seni bırakayım hayatım geç oldu. ' sözünü dinlemiş olsaydım ' Şimdi yağmurdan ıslanmaz ve karanlık sokakta bir başına yürümek zorunda kalmazdım. ' diye düşünüp, yoluna devam ediyordu.

Yaralı yüzlü adam bir an da genç kızın ardında bitti ve çantasını kapıp kaçmak istedi. Aleyna bir eliyle sıkı sıkı çantasını tutuyordu. Adamın çantasını çekiştirmesine karşın çantasını bırakmadı. Mücadeleye tutuştu, çok korkmuştu fakat çantasını vermek de istemiyordu. ' Bu sefer olmazdı. Başka birgün olmuş olsaydı hiç mücadele etmez verirdim çantamı. ' diye içinden konuşuyor ve mücadeleye devam ediyordu. Yaralı yüzlü adam bir an da otomatik çakısını çıkardı ve Aleyna' ya birkaç kez saplayarak, çantasını kaptığı gibi karanlıkta kayboldu. Karanlık ve yağmur yaralı yüzlü adamdan yanaydı bu gece.

Aleyna şaşkındı. Ne yapacağını bilemeden sağa sola gidip acı içinde kıvranıyordu. Elini karnına doğru bastırdı ve akan kanları görünce bedeninden, iyice telaşa kapıldı. Telefonu da çantasının içindeydi, ne yapacağını bilmez halde bayılacak gibi oldu. Evine de uzaktı hala. Sokakta bir Allah' ın kulu da yoktu. Henüz saat 00.00 bile olmamıştı ama sonbaharın son günlerini yaşıyorlardı. Günlerden de pazar olunca, üstüne üstlük bir de yağmurlu olunca hava, kimsecikler yoktu sokakta. Ya caddeye geri gidip bir taksiye atlayıp hastaneye gitmesi gerekiyordu, ya da açık bir yer bulup telefon etmesi. Karanlık sokakta hem yağmurdan sırılsıklam olmuş hem de kanlar içinde kalan Aleyna, acıdan bayılacak gibiydi. Çok çaresizdi o an da. Çaresizliğine ve acısına fazla dayanamayıp birkaç adım sonra bayıldı.

ÖnSöZ

2009-09-26T13:08:00.000+03:00

Önsöz

Bildiğiniz gibi yazarımız ! önceden yazıp da yayınlamıyor hikayelerini. O da sizler gibi ne bir önceki bölümlerden, ne bir sonraki bölümlerden haberdar. Bu yönü ile diğer yazarlardan ! ayrılır kendisi.

Çevresinden çok istek alıp da yeniden yeni hikayeler yazmak istedi. Daha önce yayınlanan hikayeleri çok olmasa da ' Halikarnas ' ile tanındı, sevildi. Hatta hikayenin sonuna gelince sıkıldı ama tamamlaması için yapılan baskılara daha fazla dayanamayıp, destekte alarak nihayetinde hikayesini bitirdi.

Şimdi yeni hikaye yazıp yazmamak arasında kalmışken, izleyicilerinin ısrarlarına kulak verip, bir deneme daha yaptı.

Sadece bir bölüm yazdı ama devamını getirip getirememekte tereddütleri var. Yine yarım kalırsa ya da gün atlarsa diye yine izleyicilerini merak içinde ! bırakırsa ya da bıktırırsa diye de endişeleri var.

Yeni şablonu ile birlikte yanınlamaya kadar vermişti aslında ama yine de fazla arayı açtığını düşündüğünden beklemek istemedi.

İsmi bile olmadan yazılmaya başlayan hikayeye bir an da isim buldu ve şimdi o isme uygun bölümler yazabilmenin derdine düştü.

İşte yazarımızın ! yeni hikayesi ' Metrodaki Cinayet ' izleyicileri ile buluşmak için gün sayıyor.

Bugün sadece önsöz yayınlamaya kadar veren yazarımız ! izleyicilerinden bir ricası olacak. Sabredin, sabredin... Beklediğinize değecek mi? Garanti veremiyorum.

NeS

Yine Ödüllendik :)

2009-09-11T20:54:00.006+03:00

Yeniden bu ödüle layık görüldüm. Ödülü veren arkadaşımız Kerim' e teşekkür ediyorum.

Aslında kendimi bu aralar değil yaratıcı olmak, cümle oluşturmaya bile engelli hissediyorum. Ödülü hak edip etmediğimden de emin değilim.

Bir de bu ödülün kuralları vardı ama özür dileyerekten yazamayacağımı belirtmek istiyorum. 7 ilginç özelliğimi yazmam gerekiyormuş. Daha önceden aldığım bu ödülün kuralı farklıydı. Bu değişikmiş ama yazmak isterdim gerçi de inanın ki düşünmek bile istemiyorum. Alın size ilginç bir özellik işte. :)

Bu sefer böyle geçiştirmeli oldu kusuruma bakmayın. Ama baktım yazacak ilham gelmiyor, ödülün de zamanı geçiyor, her ne kadar hak ettiğimi düşünmesem de aldım gitti. :)

Ödülümü ise beni yalnız bırakmayan tüm takipçilerime veriyorum.

Herkese teşekkürler...

09.09.09 ve Bir Yıldönümü

2009-09-09T17:01:00.002+03:00

Biliyorum biraz geç oldu ama yine de gün bitmiş sayılmaz.

Bugün çocukluk arkadaşım, dostumun evlilik yıldönümü. Ona Ge diye hitap edeceğim.3 sene önce birbirlerine ' evet ' dedikleri gün. Bir de ben ' evet ' demiştim o gün. Hatta ben bile imza attım. Eee nikah şahiti olmak da kolay iş değilmiş hani. Çıkmadan önce o kalabalığın önüne gelin ben olmasam da heyecandan ölmek üzereydim. Hatta kaçmayı bile düşündüm. Oradaki fotoğrafçı ve diğer görevliler de ' nikahtan kaçan gördük ama şahitlikten kaçanı görmemiştik ' deyip hep birlikte gülmüşlerdi.

Çok heyecan verici bir gündü benim için. Aslında hem mutlu, hem de hüzünlüydüm. Çünkü en yakın arkadaşımı o gün bir nevi kaybediyordum. Artık eskisi gibi görüşmelerimiz olmayacaktı. Olacaktı tabii ama olması gereken şekilde ilerleyecekti herşey. Arkadaşımı çok kıskanırdım daha çocukken. Yani kıskanmanın türünü şöyle açıklayayım: Onu çok sevmemden dolayı başkaları aramıza girsin istemiyordum. Benden başka yakın arkadaş edinince kendimi çok kötü hissetmeye başlamıştım ve erkek arkadaş edindiği zaman da anladım ki artık onun hayatında tek ben olmayacağım. Ne bencilce dimi? Aslında safça. Safça ama tamamen iyi niyetle. :)

Sonra o üniversiteye başlayınca yeniden yeni arkadaşları oldu. Onlarla daha sık görüşme ve daha farklı şeyleri paylaşma imkanları oldu. Ben bu gruba dahil değildim ama aramızdaki sevgi hiç azalmadı.

Önceleri Ce' nin kısıtlamalarına kızıyordum. Ce, Ge' nin eşi. Aramıza kara çalı gibi girmişti ya bir yerde. Görüşmelerimiz seyri değişmişti ama biz yine de yakındık birbirimize.

Daha sonra Ce' yi de tanımaya başlayınca anladım ki arkadaşımın mutluluğu, Ce sevmesi boşa değilmiş. Ce, Ge' yi mutlu edecek biriydi ve birbirlerini tam anlamıyla tamamlayan iki kişinin bir olması bu demekti.

Ge ile üniversitede tanışmışlardı. Aralarındaki sevgiyi, saygıyı ve iletişimi kelimelerle anlatmak imkansız ve tabii ki de aşkı. Onlar benim gözümde bir başka örneği bulunamayacak kişiler.

Artık Ce' ye de, diğer aramıza giren Ge' nin arkadaşlarını da kıskanmıyorum. Biliyorum ki onlar da olmak zorunda yaşamımızın bir parçaları ama hiçbirinin arkadaşlığı bizim Ge ile olana benzemez, benzeyemez. İyi ki hayatımda o var.

Biraz duygusal bir yazı oldu sanırım ama yazmaya başladım bu şekilde ilerledi.

Şimdi gelelim tebrik kısmına. Ge ve Ce' ye sonsuz mutluluklar diliyorum. Ay yanlış oldu, mutluluklarının devamını diliyorum. :)

Kocaman öpüyorum ve sevgilerimi yolluyorum.

Günlük Olacaktı ama Bu Dün :)

2009-09-07T18:22:00.003+03:00

Merhabalar,

Yeni bir hikaye olmadığı gibi yazacak konu da bulamıyorum. Bende haftasonu maalesef ki bütünleme sınavlarım vardı ona girmiştim ve okul bahçesinde beklerken kağıda birkaç birşey döktürmüştüm. ( Günlüğümü artık yanımda taşıyorum ama sınava gideceğim diye yanıma almamıştım. )Tabii bunu günlüğüme geçirdim ve dedim kendi kendime ' bir de günlüğe yazdıklarımı burada sadece tek seferlik sizlerle paylaşsam nasıl olur? ' diye. İşte dedikten sonra yazmaya karar verdim bende. :)

06.09.09 / PAZAR
13:32

Şimdiki gözlemlerimi buraya an ve an yazmak istedim. Yine bir sınav daha ve ben okulun bahçesinde içeri alınma zamanının gelmesini bekliyorum. Benim gibi pek çok kişi erkenden gelmiş. Herkesin elinde kitap ve soru kağıtları. Tabii yine ben hariç.

Hiçbir okul hayatımda son gün ders çalışmadım. Hele ki okul bahçesinde. Gerçi onlarda tam olarak çalışıyorlar mı bilemem. Çalışıyorlarsa anlıyorlar mı?

Çünkü arada kafalarını kaldırıp etraflarına bakmayı ihmal etmiyorlar. Gelene geçene bakacak kadar demek ki kendilerini soru çözmeye kaptırmışlar.

Ben ise son ses müzik dinliyorum. Hangimizin yaptığı doğru bilmiyorum ama ben halimden gerçekten memnunum. Hele bir de çimlerin üstünde oturmuş, bacaklarımı uzatmış ve sırtımı bir ağaca dayamışken. Serin esen rüzgarın ardından hem çevremdekileri gözlemleyip, hem de bu kağıda şu an gözlemlediklerimi yazarak herkesin aksine çok keyifliyim. Millet belki benim ders çalıştığımı da zannedebilir. Fakat yanılıyorlar.

Yakın çevremdekiler anlamışlar mıdır acaba günlük yazdığımı? Gerçi hiç kimse umrumda değil şu an. Gerçekten huzurluyum ama yine de şu sınavın bir an önce bitmesini ve özgür olmayı diliyorum.

Bitti.

13.39

NeS

Not : Günlük tutarken bile artık şu meşhur bitti kelimemi yazmaya başlamışım. Şaşırdım kendime. :) He bir de uyuz olduğumu söylemiş miydim o çalışanlara. Sizlerde bu gruba dahil değilsiniz umarım. Hem sözüm meclisten dışarı. Hem ben sadece aöf lilere kızıyorum. Hem, hem işteeee... :)

Merci, Teşekkürler, Thank You, ...

2009-09-03T14:15:00.002+03:00

Merhaba sevgili dostlar,

Sonunda bir hikayenin de sonunu görebildik çok şükür. Beni teşvik eden ve takiplerinde ve yorumlarında yalnız bırakmayan, hatta yazdığım uydurmasyon hikayelerimi beğenen herkese teşekkürü bir borç bildim. Bu yazıyı o yüzden yazıyorum ve de hikayem bittiği için bir konu da yaratmış oldum kendime. ( şaka tabii içten gelen bir yazı dikkate alınız lütfen. )

Hikayelerimi beğendiğini söylüyorsunuz ve devam etmem için istekte bulunuyorsunuz. Bunu tabii zaman gösterecek. Çok çabuk sıkılan biri olarak bu hikaye de yarıda kalacaktı ama sağolsun bırakmadınız hiçbiriniz. Hatta kafamın etini yiyenleriniz de oldu çokça. :) Sizlerinde desteği ile bitirmiş bulunmaktayım. Hepimize geçmiş olsun. :)

Umarım yeni hikaye yazabilecek gücü kendimde bulurum. Başlarken aşk hikayeli ve zaten aşk zemininde bir blog yapmıştım ama artık zemini kaydırmanın da zamanı geldi de geçiyor bile. Başlarken ki temam bile değişti, yine kendi rengimi buldum siyahı. Zemin siyah olunca her telden yazabilirim kanımca. :)

Neyse lafı fazla uzatmadan, sevgilerimi sunaraktan bitti deyip kaçayım ben.

Bitti.

HaLiKaRnAs ( 25 ) ' The End, Son, Fin '

2009-09-02T18:04:00.002+03:00

(25)

Deniz elinde içeceklerle geri geldiğinde Gizem' in elindeki telefona kıpırdamadan bakarken buldu. ' Ne oldu, yoksa haber mi geldi? ' diye soran Deniz de heyecanlanmıştı. Gizem sonra kendine gelip de ' aramış, hemde pek çok kez ' diye karşılık verdi.

' Eee kızım arasana o zaman. Ne bekliyorsun? Hadi durma ara. ' dedi Deniz de. Gizem bir an için tereddüt etse de arama tuşuna bastı heyecandan bayılmak üzereydi adeta. Telefon daha ilk çalışında açıldı. ' Gizem aşkım. ' diye cevaplayan Barış belli ki Gizem' in aramasını bekliyordu. Gizem ' Neden bu kadar geç aradın? Çok merak ettim. ' diye sorunca Barış başına gelen olayları her ayrıntısına kadar anlattı. Gizem' in verdiği tepkilerden Deniz de birşey anlamıyordu. Çok meraklanmıştı arada Gizem' i dürtüyordu ne olduğunu anlamaya çalışırcasına. Gizem' in ciddi ciddi karşısındaki kişiyi dinlediğini ve kendisine cevap vermeyeceğini anlayınca o da beklemeye koyuldu.

Uzun süren telefon konuşmasını kapatırken Gizem, Barış' a ' Çok geçmiş olsun aşkım. Şimdi iyisin ya gerisi önemli değil. Çok merak etmiştim seni, içimde de sıkıntı vardı demek ki başına bunlar gelecekmiş.' dedi. Deniz de yerinde duramıyordu artık. ' Ne olmuş anlatsana ' der gibi bakıyordu Gizem' e. Gizem ' Tamam aşkım senin iyi olduğunu öğrendim ya içim rahat şimdi. Sende dinlen şimdi. Öpüyorum seni sonra görüşürüz. ' dedikten sonra telefonu kapattı ' Nihayet. ' diyen Deniz de hemen ' Ne olmuş be kızım hadi anlatsana artık çatlıcam meraktan ' dedi. Gizem de ' Dur bir dakkika şu meyve suyumu versene. ' dedi ' Önce kendime geleyim bir dakika. ' dedi yeniden ve meyve suyundan bir yudum daha aldı.

' Anlatıcam ama sözümü kesmeden dinleyeceksin, yoksa anlatmakta zorluk çekerim zaten şu an bile toparlayamıyorum cümleri, nasıl anlatacağımı bilemiyorum. ' dedi ve Deniz' den onay alınca başladı Barış' ın başına gelenleri anlatmaya.

' Tutuklamışlar. ' dedi ' Hemde kaçakçı zannederek. ' ' Ne kaçakçı mı? ' diye tekrar eden Deniz heyecanına yenik düştü ve tekrar dinlemeye başladı konuşmadan Gizem' i.

Uçaktan iner inmez havaalında kontrol yapmışlar. O uçakta Barış Kozanoğlu diye yolcu listesini gören polisler inenleri kimlik kontrolünden geçirmişler. Tabii bizimkinin adı soyadı. Hemen kapmışlar bunu. Arkadaşları da şaşırmış kendi gibi ne olduğunu anlamadan tutuklamışlar. Sonra tabii karakol falan bu anlatmaya çalışmış kendini ne olduğunu, neden tutuklarıklarını falan sormuş. Yanlışlık yaptıklarını da ama tabii inandıramamış kendini. İşte kısaca onu aynı isim ve soyadtaki kaçakçının tekiyle karıştırmışlar. Tabii adamın tipi de tarife uyunca götürmüşler bizimkini. Büyük bir operasyonmuş işte, her yerde aranıyormuş adam. Neyse bizimki olmadığını anladıktan sonra ifadesini alıp yollamışlar. Tabii anlatana kadar ecel terleri dökmüş. Arkadaşlarıda gelince onunla hepsini araştırmaya almışlar ama söyledikleri gibi temiz çıkınca salıvermişler.

Tabii beni arayamaması da bu yüzdenmiş. Bu kadar. '

' Vay bee... ' diye can kulağıyla dinleyen Deniz, ' Aynı filmlerdeki gibi desene kızım ' dedi Gizem' e. Ne aksiyon ne macera... Acayip şaşırdım film gibi gerçekten de. Demek ki bizim gibi insanlarında başına gelebiliyormuş böyle olaylar ' dedikten sonra ' Ooh bee şimdi rahatladım işte. ' dedi Deniz Gizem' e eliyle hafifçe koluna vurarak. ' Hadi gözün aydın, geçmişler olsun arkadaşım. ' deyip birbirlerini öptüler sevinç içinde.

Kızlar şimdi mutluydular. Tekrar denize girmeye karar verdiler. Bu sefer kendilerini daha özgür hissettiler. Diledikleri gibi yüzdüler. Zaten bugün son günleriydi burada, yarın sabahtan yola çıkacaklardı belki bir daha denize girme fırsatı bulamayacaklardı.

Epeyce yüzdükten sonra odalarına çıktılar. Duşlarını alıp uzandılar yanyana. Hala Barış' ın başına gelenlere inanamıyorlardı. Konu hakkında konuştular ve Barış ile Gizem' in ilişkisi hakkında da. Sonra uykuya daldı ikiside. Uyandıklarında hemen hazırlandılar ve son akşam yemeği için indiler aşağıya.

Tarık da aşağıda kendilerini bekliyordu. Deniz onu görünce pek birşey hissetmedi ama son akşamları olduğu için onlara katılabileceğini söyledi. Hep birlikte yemeklerini yediler ve Barış hakkında konuştular. Tarık da Barış' ın başına gelenlerine inanamadı. Yemekten sonra kızlardan izin isteyip, onu aradı. ' Geçmiş olsun ' demek istemişti. Barış gitmeden önce birbirlerine telefon numaralarını vermişlerdi.

Tekrar kızların yanına gelince bara geçtiler hep birlikte. Çalan telefonla irkildiler boş bulunup da. Gizem' indi tabii çalan, arayanda Barış. Deniz' de ' Geçmiş olsun. ' dileklerini iletti Gizem aracılığıyla. Konuşması bitince o da yeniden aralarına katıldı gençlerin. Gizem de aslında Tarık'dan hoşlanmaya başlamıştı. İyi çocuktu. Neden hala Deniz istemiyordu onu anlayamamıştı doğrusu. Efe de ortalarda dolaşıyordu yine ama ne Deniz, ne de Efe birbirlerine bakacak gücü kendilerinde bulabiliyordu. Onların masası hariç herkese uğrayıp yine herzaman ki gibi ' İyi geceler, nasılsınız? ' muhabbettini yapıyordu.

Deniz artık onu önemsemiyordu. Zaten yarın evlerine dönüyorlardı. Dönüyor olmalarına seviniyordu nedense. Bu tatil çok uzun gelmişti kendisine, belki aradığı sonsuz aşkı bulalamıştı ondan da uzun gelmiş olabilirdi.

Bir süre daha barda oturduktan sonra son bir kez dolaşmaya kadar verdiler Yalıkavak' ı. Herşeyden konuşuyor ve geziyorlardı mutlu mutlu. Tarık da mutluydu o anda ama yarın Deniz olmayacaktı yanında. Buruk bir sevinç yaşıyordu aslında.

' Deniz ' dedi. ' Yarın gittikten sonra bana haber verir misin? Sağsağlim eve gittiğini bileyim. ' Deniz de şaşırdı bu ani konuşmaya ama ' Tamam ' demişti gülümseyerek gence. Anlamıştı aslında nedenini. Barış' ın başına gelenleri duyduktan sonra daha çok merak ederdi şimdi Tarık. Hem o Deniz sevmese de kendisini deli gibi seviyordu.

Bir umut vardı içinde belki İstanbul' a gidince bir şansı olabilirdi birlikte Denizle. Veda etmediler o gece. Yarın sabah kalvaltıda yanlarında olacaktı. Şimdi çok erkendi daha veda için bir gecesi daha vardı onu yanında hissetmenin. Odalarına çıktıklarında kızlar, vakit epey geç olmuştu. Hemen yattılar ve günün yorgunluğu kendisini göstermişti.

Sabah çalan telefon zilleri ile ikiside zıpladı yataktan, odayı son bir kez kontrol ettiler. Herşeyleri almışlardı. Giyinip hazır olduklarında bavullarını da yanlarına alarak indiler buradaki son kahvaltılarını yapmaya. Tarık onlardan sonra gelmişti yanlarına, uykusunu alamadığı belli oluyordu yüzünden. Kahvaltı tabağını alıp yanlarına oturdu kızların. Kahvaltı da bitince ' Yolcu yolunda gerek ' deyip, ' Hadi artık gidelim. ' dedi Gizem. Tarıkla vedaştı. Deniz de Tarıkla vedalaştı. ' Kendinize dikkat edin. Dediğim gibi gidince ara beni Deniz. ' dedi ve sıkıca sarıldı sevdiğine. Deniz de ' Tamam ararım. ' dedi tekrar. Taksiye bindiler ve buradaki tatillerine veda ettiler.

Acıcıyla tatlısıyla iki hafta geçirmişlerdi tam olarak. Efe' ye ' Allah' a ısmarladık ' bile dilemediler. Gece son kez görmüşlerdi. ' Gittiklerine sevinecek miydi acaba? ' diye aklından bir düşünce geçti Deniz' in. Çokta umursamadı sonra unuttu gitti ama uçak havalanıp kalkınca tüm yaşadıkları burada gözlerinin önünden geçerken, Tarık' a odaklandı birden. İçinde belli belirsiz bir sızı da hissetti. Acaba hoşlanmış mıydı ki gençten?

Gizem' in aklında da Barış vardı. Başka hiçbirşey geçmiyordu düşüncelerinden. Birbirlerine bakınca Deniz, Gizem 'e ' Ben galiba Tarık ' dan hoşlanıyorum. ' diye itiraf etti. Gizem çok sevindi bu duruma ve ' Geç olsun, güç olmasın. ' deyip arkadaşını öptü.

Bir Halikarnas hikayesi de burada

BİTTİ.

NeS

100 Madde Mimi

2009-08-29T22:39:00.004+03:00

Sevgili GeCe' den bir mim aldım. Beni mimlememiş. Okuyumaya başlamadan bir dilek tutun demiş bende sazan gibi atladım hemen. Sonuna gelince anladım ki dileğimin kabul olması için bu mimi cevaplamam gerekiyormuş. Çok akıllıca bir oyuna gelmiş oldum. Gerçi mimleri seviyorum bazılarını yazmakta zorluk çeksemde. Teşekkür ediyorum kendisine bir mim sayesinde yazacak konum oldu diye. :)

Gelelim mim konumuza 100 madde de kendimi anlatmam gerekiyormuş. Aslına bakılırsa bana 100 madde yetmez ama şimdi nereden nasıl başlayacağımı da bilemiyorum. O yüzden yazdığım kadarıyla idare edeceksiniz.

Çok saftır kendisi hemen herkese güvenir. İyi özellik midir değil midir çözemedi hala bunca yıl.

Aslan burcudur ya kendisi çevresinde hep insanlar olsun ve tabii odak kişisi de kendisi.

Lükse meraklıdır ve değişik ambianslar çok hoşuna gider. Parası varsa en lüks mekanlar onundur, yoksa parasının yettiği mekanlar.
Her mekana ayak uydurmasını bilir.

İstediği birşey varsa aylarca cefa çeker ama sonrasında sefasını da sürer.

Deniz, göl, dere ve hatta yerdeki çukurda biriken su birinkisi bile onun için hayat kaynağıdır. Olmazsa o suyun yakınlarında hayat yoktur ona o an da.

Hele denize girip yüzmek derinlere bırakıp kendini, özgürlüktür onun için. Kendini dünyanın en mutlu insanı hisseder anında.

Hele arabalardan Z4 M Coupe ya da sacede Z4 de olan hayranlığı yok mu, gözü görmez başka araba. Motor sesini hemen tanır aşıktır adeta sesine. Ninja serisine de bayılır kendini hayal aleminde sanır. :)

Yeni tanıştığı her cins kişiyi baştan ısınır yada severse sever. Sonra ısınma sevme gibi huyu yoktur.

Özel arkadaşlığı ise sevdi mi tam sever. Sadakate, güvene, saygıya ve dürüstlüğe önem verir. Aşık olunca gözü aşkından başka kimseyi görmeyen kör aşık değil de gerçekten aşık biri olur.

Yakıcı bir sevgisi vardır. İşte onun dozunu ayarlayamaz bir aslan olarak.

Hediye almayı da sever ama vermeyi daha çok sever. İnsanları mutlu etmekten çok hoşlanır.

Hayvanları çok sever özellikle de maymun ve kedigillerdir sevdiği. Sürüngenler de ilgisini çeker beslemek ister ama ailesi içeri sokmayacağını söyler. Böcek hariç tüm hayvanlardır sevdiği. Eziyet eden insanlara insan bile demez, diyemez.

Astroloji ve uzay bilimleri, parapsikolji - psikolji, felsefe ve 6. duyu gibi merakları vardır.

Kitap okumayı sever fakat bazı günler gelir tek satır bile okuyamaz. Nedenini gezegenlerin etkisine bağlar.

İnternete bağımlıdır ama söyleyemez. İşteyken son ana kadar nete bağlı olan kendisi eve gidince hemen açar yine pc sini. Sanmayın önemli bir işi vardır acaba ondan sonra girmiş midir sevgilisi. :)

Çabuk heveslenir bir işe, çabucakta söner hevesi. Çok şey yapmak ister ama elinden de birşey gelmez sıkılıverir gelince heyheyleri. :)

Zaman sorunu yoktur kafasında. Estiği şeyi yapar - dı onu tanımadan önce. ( Şimdi ona sorar attığı her adımda. :) )

Çok iyi bir dinleyicidir kendisi ama kendisini dinleyen bulamaz. ( dostları dışında tabii.) Hiç tanımadığı kişiler onu görünce bile başlarlar hemen konuşmaya söylediğini bile dinlemezler oysa.

Herkes tafarından sevilir, kimseyi üzmek istemez farkında olarak.

Sabırlı mı sabırlı ama patlama noktasındaysa eğer kaçın saklanın hemen. Tanıdığını zannettiğiniz kişi yoktur karşınızda eğer önceden şahit olmadıysanız bu olaya.

Çok geveze olmayan ve çok sıkıcı olmayan ayarını bilen, kendisini bilen kişilerle muhabbet etmeyi sever. İlgi alanı olan konularsa konuşulan çok konuşur kendisi de hem de hevesle. Bilgisini başkalarıyla paylaşmaktan keyif alır. Bilmediği şeyler hakkında araştırma yapar. Bilen varsa onlara sorar. ' Bilmemek ayıp değil, öğrenmemek ayıptır ' sözünü benimser.

Söz derken özlü sözlere de bayılır hani şu süslü püslü ve yararlı olanlara Socrates, Konfüçyus' un söylediği gibi.

İngilizcesini geliştirmek ister ama hemen ' a ' yı öğrenmeden ' z ' ye geçmek istediğinden yavaş ilerlemeyi sevmez ve yarıda bırakır. O yüzden de hep ' little ' dır seviyesi.

Bu aralar yine kafasına koydu bir hevesle başlamak ister yeniden ama bakalım ne zaman sıkılıverecek öğrenmekten.

Bloglara sardı yine bir hevesle ama yine hevesi söndü son zamanda. Blogları okur ama yazmaya gelince yazamaz ne olduğunu kendi bile anlamaz.

Çılgın biridir aslında yaşı ilerlese de içindeki bırakmaz.

Müzik dinlemez olur mu hemde rock ve cazdır merakı. Disco, barsa eğlenmeye yeri haydi durma hopla sende tekno, hip-hop ve trance müzik ne için var.

Düğünleri hiç sevmez arkadaşları evlenmezse hiç gitmez ama şöyle olsun yatta kırda gider mi gitmez mi sende bak.

Bir hayali vardır aslında sizlerle de paylaşmak ister. Kendi cafesini işletmek, makarna ve salata çeşitlerinden oluşan menüsü olan hem de. Kendi sevdiği yiyecek ağırlıklı kendi işletmesinin sahibi ismi bile hazır Nes's cafe. :)

Şimdi kendisini nasıl hissediyor diye sorsanız der size mutlu. Çünki ailesi sağ ve onları çok seviyor. İstediği meslekte olmasa bile şu an bir işi var ve de sevdiği biri. Seviyor ve seviliyor.

Kaç madde oldu bilmem ama benden şimdilik bu kadar. Başlarken yazdığım kadarıyla idare edeceksiniz demişim ama kaptırmış gitmişim farkında olmadan. Sonun kadar sabırla okuyanlara teşekkürlerimi sunuyorum.

Sevgiyle ve mutlu kalın.

Mimlediklerim ise okuyan ve cevap vermek isteyen herkes. :)

BİTTİ çok şükür. :))

Yine Ödüllendim :)

2009-08-23T16:47:00.003+03:00

Uzun zaman sonra yine ödüllendim. Ödülü bana veren sevgili Hayal Meyal' e teşekkürler ediyorum.

Ödülü öyle bedavadan da vermiyorlar ama. :) Yerine getirmemiz gereken sorumluluklarımız var. İşte aşağıdaki maddeler halinde sunduğum görevleri yerine getirin ve ödülü hakkıyla elde edin. :)

1) Ödülün logosunu bloguna eklemek.

2) Ödülü aldığın kişinin linkini, ödülle ilgili yazına yazmak.

3) Sevdiğin 7 şeyi listelemek.

4) Sevdiğin 7 blogu listelemek.

5) Ödülü göndereceğin bloglara mesaj bırakmak.

Hepsi bu kadarcık. :)

3. maddeden başlıyorum sevdiğim 7 şey :

1) Tal ' ın yanında olmak,
2) Deniz, göl vb. su birinkisi,
2) Müzik dinlemek ( yüksek sesli ) ,
3) Kitap okumak ( tamamen sessiz bir ortam ve bölücü kimse olmadan ) ,
4) Günlük yazmak vb. aklıma esen şeyleri kağıda dökmek,
5) Blogları okumak ve yazacak zamanı yaratmak ( yazacak zamanı yaratmak için bu aralar zorlanıyorum ama neyse ) ,
6) Gezmek ve dileğim şeyleri yapabilmek,
7) Tabii ki internet kullanmak ve google da aklıma takılan herşeyi yazarak araştırma yapmak. :)

4. madde ise, sevdiğim bloglar :

GeCe

( Lütfen sıralamaya takılı kalmayınız benim için hepiniz ilk sıradasınız. )

5. madde ödülleri yolladığım kişilere mesaj bırakmakmış. Birazdan mesajlara geçeceğim.4. madde açıklaması alatındaki herkese gidiyor ödüllerim. İlave yapmak istiyorum ödülüme.

Enes ve Blogu na da veriyorum.

Sevgiyle kalın...

Mim ' Sosyal Ağlar ve Antisosyalleşme '

2009-08-19T18:00:00.003+03:00

İşte yeni bir mim ve benim mime verdiğim cevap. :)

Mimi bana paslayan sosyal ağlardan edindiğim blogger arkadaşım Kerim ' den. Teşekkür ederekten başlıyorum.

Mimin konusu ' Sosyal Ağlar ve Antisosyalleşme. ' Bu ağlar bizi sosyal mi, yoksa asosyal mi yapıyor? Bunun irdelemesi bir de benim tarafımdan.

Sosyal ağları pek fazla kullanmayan ben, geçmiş tecrübelerime ve gözlemlerime dayanarak hayatımıza etkilerini anlatmaya çalışacağım. Anlatma tarzımdan dolayı şimdiden özürlerimi sunayım. :)

Henüz 1 yıl bile olmadı benim facebook kervanına katılmam. Bir zamanlar ' Msn in var mı? Versene. ' diye sorulan sorunun yerini facebook aldı. Artık facebook u olmayanları neredeyse yuhalama derecesine getirdiler. Üye oldum da ne oldu? Ben birşey anlamadım sevmedim de. Çevrimiçi gireni bile bulamazsınız. Ama görürsünüz ki sevgili arkadaşlarınız aynı saniyeler içinde yeni bir yazı yada video paylaşımında bulunmuştur. Nerede kaldı peki bu arkadaş canlısı kişilerimiz? Gerçi farklı amaçlar için kullananlar da vardır.

Ayrıca burada tanıştığımız kişilerden yine msn adreslerini isteyip msn e davet etmeler bizi başladığımız yere geri götürür. Buradan da anlarız ki msn in kullanmazsak olmazlarımızdan olan iletişim ağımızın olduğunu ve yine söylemeden edemeyeceğim bir süre sonra buradaki arkadaşlarınızın online olduğunu bile görmezden gelirsiniz. Ne selam verirsiniz, ne de kamera açarsınız.

Ve son olarak bloggerdan bahsetmek istiyorum bunu zevkle kullanan biri olarak. Her ne kadar bu aralar boşlasam da yine de diğerlerinden farklı bir yere sahip benim için.

Şimdi mim konumuza yeniden dönersek, şu şekilde açıklamak istiyorum : Gruplara ayırarak.

___ Arkadaş çevresi kısıtlı olan yada kendisi çalışmıyor olup, arkadaşları çalışıyor olan kişiler, yeni arkadaşlar edinmek için bu sosyal ağlara başvurabilirler. Öyle ki bir kaptırırlar kendilerini ihtiyaçlarını gidermek için bile yerlerinden kıpırdamazlar. Sokağa çıkmak zorunda olduklarında hayattan soyutlanmış hep o sanal alemde hissederler kendilerini asosyal olup çıkmışlardır.

___ Arkadaş grubu olup da yenilerini edinmek isteyenler ya da kendi olan arkadaşlarıyla da o sosyal ağlarda buluşurlar. Bir sürü arkadaşları olmuştur. Hem reeldeki arkadaşları hemde sanaldakilerle bir ordu kurmaya yetecek kadar hem de. Nitekim onlardan da zamanla sıkılır. Engeller, ya da hiç konuşmamaya başlar. Günler geçer ve yine sanal haricindeki arkadaşlarıdır kendilerine kalan.

___ Bu grup ilk ikisi için de geçerli olabilir. Hiç kötü özellikleri yoktur. Hiç sıkıntıları yoktur. Güzellerdir, yakışıklılardır. İyi bir işleri vardır, zengindirler... vs. vs. Kim ve nasıl olmak istiyorsa sanal aleme dalmadan önce kendilerini ve de karşılarındakileri kandırırlar. Ya gerçek hayatta ezik, dışlanmış kişilerdir ya da çevresi olmayan yalnız , çekingen. Sosyal olmaktan uzak asosyal insanlardır ve sanal ağlar kendisini daha çok asosyalleştirmektedir.

Sonuç itibariyle sanal ağları kullanış biçimi, amacı çok önem taşır. Hep kötü sonuç çıkarmış oldum fakat bilinçli, aklı başında kullanıcılara göre artıları olabilir.

Kandırmaca olmadan, arkadaşlıklar kurulabilir. Sanal da başlayıp da reele taşınan.

Sanal ağlar kimilerimizi asosyal de yapsa kullanmaktan vazgeçmeyeceğimiz kesin. Örneğin ; ' Facebook adresini versene? _ Yok benim facebook hesabım. ' diyen kişilere de pek inanmayın. :)

Gelelim mimlediklerime... Bu aralar herkes boşladı gibime geliyor , tatilde olanlar dönenler falan var ama artık bir ara yazarlar belki.

Paşa ve Aslı' yı mimliyorum. Yazmaya vakitleri olur ve isterlerse tabii. Zorlama yok sadece mimlemeden geçmeyeyim istedimdi. :))

Bitti.

İşte Yeni Bir Yazı ve Ben :)

2009-08-07T16:47:00.004+03:00

Yine sıkıcı birgün ve bende artık buraya birşeyler yazsam hiçte fena olmaz diye düşündüğüm. :)

Blogları okuyup yorum bırakınca bende yorumlara hasret kaldığımı anladım. Bugün dün kargoyla gelen kitabımı bitirmek üzereyim. Hemen bitmesini bir istiyorum bir de istemiyorum. Sevgili Aslı' nın yine tavsiye ettiği ve kitap hakkında bilgi verdiği yazısından sonra yeni kitap alma zamanım gelince değerlendirdim bende tavsiyesini. Gerçekten iyi bir seçim yapmışım ama okurken çok hüzünlendim, neredeyse ağlayacaktım. Sanırım yine bu aralar duygusalım. Kitabın ismini tekrar etmek de fayda var. 'İnsanın Anlam Arayışı. ' İlgilenenler buradan Aslı' nın blogunundaki açıklamaları yeniden okuyabilirler. Şükretmemiz gerektiğini de anlıyoruz yine yeniden.

Sonracığıma işte yine işteyim. Sıradan sıkıcı birgün. Tekrar ede ede gerçekten de öyle birgün oldu sanırım. Uykum var ve yine tatil özlemi çekiyorum. O yüzden de çalışmak insana zor geliyor bir yerde. İşsizleri düşününce yine de şükrediyoruz tabii.

Bu aralar bir yere gitmediğim için tam olarak kendimi dezarj etmediğim için, dezarj olabileceğim bir yere gitme ihtiyacı hissediyorum. Tam olarak yenilemiş bir şekilde pozitif düşünce ve hisselerimle yeniden herşeyin olumlu tarafalarını görmek istiyorum.

Daha çok istediğim şeyler var ama kendime bile söyleyemiyorum ki sizlere de söyleyebileyim. :)

Bir örnek verebilirim mesela; İnsanlara söylediğim birşeyi tek seferde anlamalarını istiyorum. Elli tekrar yapmadan anlamalarını... :)

Neyse sanırım yeter bu kadar.

Kendinize iyi bakın... Hoşçakalın...

HaLiKaRnAs (24)

2009-07-29T11:19:00.005+03:00

(24)

Yoksa Barış' a birşey mi olmuştu? Uçak mı düşmüştü? Uçak mı kaçırılmıştı? Ne olmuştu da bu saate kadar Barış aramamıştı. Gizem birbirinden kötü düşünceleri içinden geçiriyordu. Yoksa evine döner dönmez buradaki aşkını unutmuş muydu? Sadece yaz aşkı mıydı Gizem onun için? Gizem çıldırmak üzereydi. Aramaya karar verdi. En kötü sonucu bile öğrenmeye razıydı. Bu belirsiz durum onu daha çok yıpratıyordu.

Tüm cesaretini topladı ve telefonu eline aldı. Barış' ı aramak için tam basacakken arama tuşuna, ' Ya cevap vermezse bu sefer daha kötü hissedeceğim. ' dedi onu merakla bekleyen Deniz'e.

Deniz de ' Saçmalama kızım ara hadi. Sen aramazsan ben arayacağım şimdi. Ara işte ondan sonra düşünürüz. ' dedi.

Gizem de arama tuşuna bastı ama telefonu bir türlü kulağına götüremiyordu. Nihayetinde duyduğu ses de hoşuna gitmedi.

' Aradığınız kişiye şu an da ulaşılamıyor... ' diye devam eden kadının sesini duyunca bir hışımla telefonu kapattı ve yatağına fırlattı. Deniz de merak ve telaş içinde Gizem' e sordu. ' Ne oldu ' diye. O da ' Kapalı işte ulaşılamıyor. ' dedi. Sinirden ve meraktan titriyordu.

Deniz Gizem' in yatağına gelip arkadaşına iyice yaklaştı. ' Üzülme belki şarjı bitmiştir yada telefonunu çaldırmıştır. ' diye arkadaşına teselli verse de içinden o da bu söylediğine inanmıyordu. Deniz de iyice meraklanmıştı. Barış' ın Gizem' e olan aşkından çok emindi. Onu terkettiği düşüncesi harici ne olabilirdi de hala Gizem' i aramamıştı?

' Dur hemen telaşlanmayalım. Mesaj çek sen şimdi ulaşınca iletim raporundan anlarız telefonun açıldığını. ' dedi Deniz. Zaten şimdilik beklemekten başka yapabilecekleri başka birşey de yoktu.

' Hadi ' dedi Deniz. ' Banyoya elimizi yüzümüzü yıkayalım da aşağıya inip birşeyler yiyelim. Sonra da havuza gireriz biraz olsun kendimize geliriz. Hadi hadi... ' dedi yüzüne ifadesiz bir şekilde bakan Gizem' e.

Yemek yedikten sonra biraz daha iyi gibiydi kızlar. Havuz kenarında kendilerine şezlong bulmayınca onlar da denize girmeye karar verdiler. Şezlong bulup oturdular. Yüzmek isteyince Deniz Gizem' i zorla da olsa alıp birlikte girdi denize. Başta isteksiz olan Gizem, yüzdükçe iyi hissetti ve bıraktı derin sulara kendini.

Geri dönerken epey yoruldular ama ikisi de memnundular hallerinden. Barış' ı unutmuşlardı kısa bir süreliğine de olsa. An ın keyfini çıkarıyorlardı. Sahile varınca kıyada oturmaya devam ettiler. Sudan çıkmayı ikiside istemiyordu aslında ama çok yorulmuşlardı. Dinleniyorlardı şimdi kıyıda kendilerine doğru gelip giden suya bakıp çocuklar gibi seviniyorlardı. İçlerinde telaşlı bekleyiş hala sürmekteydi oysa.

Denizden çıkıp yerlerine döndüler. Deniz de içecek bir şeyler almaya gitmişti. Gizem de hemen telefonuna baktı. Cevapsız aramalarının ne çok olduğunu gördü. Kalbi yerinden fırlayacak gibi çarpıyordu. Telefon elinde bakıyordu sadece.

Ne Demeli ki Başlık Olarak ???

2009-07-26T12:19:00.003+03:00

Herkeslere merhaba yeniden...

Bu aralar çok yoğunum. İşten ayrılanlar, yarısının izinde olması, kalan sağların da sadece şimdilik sağlık ( yaşıyor anlamında yani:) ) göstererekten sürekli çalışması. :( Bu ay izine çıkanlar çok şanslıymışlar. Benim gibi dayanamayıp haziran da kim çıkar tatile? Aslında bir haftalık izinim daha var ama eleman yok ki çalışacak. Ağustos' un ortasından sonraymış ancak çıkabilmemiz. Zaten Ramazan da geliyor sonlara doğru. Ben daha önce almak istiyorum ama ya. Bunaldım yine ben. Gerçi bazı arkadaşlarıma göre bunalımdan hiç çıkamamışım ama ya neyse... :)

Bakalım eğer olabilecekse kalan bir haftamı da alıp yine bir yerlere kaçarım. Olmadı sonbaharda çıkarım. Daha bir değişik tatil yapmış olurum. Hem işlerden bunaldıktan sonra yine kendimi dinleme - dinlendirme fırsatı bulmuş olabilirim... kısmetse...

Sıcaklarla ve yorgunlukla harmanlanan ve de gece börtü böceke( Biri bana imla dersi versin. Şimdi ' böceğe mi böceke mi ' kafam karıştı zaten ben Türkçe dersi de çok görmedim, karıştı ya kafam çok. Doğrusu nasıl olmalıydı? Bu yaştan sonra tabii hafıza kaybı da başladı eee normal. :) ) havlayan komşularına eziyet çektirmekten zevk duyan, karşı apartmanın çatı katında beslemekte ısrar ettikleri köpeğin sesiyle uyku haram olan ben nasıl olur da sağlıklı kalırım?( buradaki sağlık ruh sağlığı.:) )

Hayvanları çok seven ben, inanın ki köpeklerden nefret etme aşamasına bile gelmek üzereyim. Aslında sahiplerinden çoktan ettim bile. Havlamaya başlamadan önce, havlamaya başladıktan sonra her ne yapıyorlarsa onu yapsalar sorun kalmayacak.

Neyse işte böyle. Zaten ' laptop ' um da bozuk hala. :(

Tamam yeter bu kadar sıkıldım yine. Sizlerden değil ama yanlış anlaşılmasın. :)

Sevgiyle ve mutlu kalın...

:(((

2009-07-20T20:19:00.002+03:00

Yaaaa... Diye başlıyorum yazıma. :) Olur mu ama ya yine gitti laptop da görüntü. Yerine geri geldi çizgiler.

Ben bu çizgileri her 2 haftada bir görmek zorunda mıyım? Hadi sadece çizgi olsa, açılmıyor yine karanlığa gömüldü sevgili laptop um. :((

Bazı arkadaşlarımız gibi basmayan ' v ' değil sadece benim derdim. Keşke bu olsa derdim.

Başka ne söylemeli ki bilemedim. Üzüntüden ne söylediğimi biliyor muyum ki ben? :)

Masaüstü Pc me yine kaldım. Ne varsa bunlarda var sanırım. Laptoplardan da soğudum. O kadar yeni şeyler yüklemiştim. Çok uğraşmıştım ama yaaa... Şimdi yine bir format atılırsa geri getirmek için, halim yine perişan benim. :((

Yüzlerce şarkı, resim , video. Uğraş dur yeniden yükle, yerleştir. :((

Ay misafir geldi ben kaçar...

Hoşçakalın...

HaLiKaRnAs (23)

2009-07-17T12:19:00.001+03:00

( 23 )

Kızlar birlikte aşağıya indiler. Onları karşılayan Barış oldu. Gizem ' Size afiyet olsun. Hadi sonra görüşürüz. ' dedi bir yandan da ikisine birden göz kırptı. Barış da gülümsedi ve ' Neden sen bizimle yemek yemecek misin? ' diye sordu. İçten içe sevinmişti bu duruma. ' Hayır bu gece sizin son geceniz ve başbaşa kalın istedim ' diye ekledi Gizem de. Barış da ' Teşekkür etti ' ve ' Evet ama bu gece sadece burada son gecemiz, bundan sonra daha çok gecelerimiz olacak ve hep birlikte olacağımız geceler de olacak ' derken bir yandan da Gizem' e bakıyordu. Barış' ın vermiş olduğu cevap kızları etkilemişti.

Deniz oradan ayrılarken tam da Tarık yanlarına gelmek üzereydi. ' Tarık hadi gel benimle biz şuraya oturalım ' dedi Deniz. Tarık da seve seve kabul etti. Yenilen akşam yemekleri Barış ile Gizem için çok romantik geçmişti. Deniz ile Tarık içinse sıradan akşam yemeğiydi. Gerçi bu sadece Deniz için öyleydi. Tarık Deniz ile başbaşa yemek yediği için son derece mutluydu ve onun için çok özel bir akşamdı, tabii bunu bir de Deniz anlayabilseydi diye içinden geçiriyordu Tarık.

Yenilen yemeğin ardından gençler bara geçtiler. Biralarını söylediler, yine ayrı masalardaydılar. İlerleyen zaman sonra yine gelenek bozulmamış ve şezlonglara geçilmişti. Barış ile Gizem bir süre sonra oradan ayrılmışlardı dolaşmaya çıkmışlardı anlaşılan. Ya da yanlarında tanıdık yüz görmek istemediklerinden o ortamı terk etmişlerdi. Yalıkavak da kendilerine sakin bir yer bulmaya gitmişlerdi.

Tarık sürekli birşeyler anlatıyor Deniz' in ilgisini çekmeyi istiyordu. Deniz de aslında ondan hoşlanmaya bile başlamıştı. O da tam olarak duygularından emin olamıyordu. Aklı hala Efe' deydi O' ndan bir hayır gelmeyeceğini bile bile hala yanındaki kişinin Efe olmasını bile dileyebiliyordu.

Saatte epey ilerlemişti. Barış ve Gizem yanlarına gelmişlerdi. ' Hey gençler nasıl gidiyor? ' diye soran Barış oldukça neşeliydi. Tarık ' Çok iyi , sizde durumlar nasıl? ' diye sordu. Barış da ' Çok iyi ne olsun bizde sevdiğimizi bırakıp gidiyoruz işte. ' dedi derin bir iç çekişle. Sonra gençler birbirleriyle vedalaştılar. Deniz ile Gizem odalarına çıkmak üzere ayrıldılar.

Hiç birbirlerini bırakmak istemiyorlardı ama sabah olmak üzereydi ve Barış' ın uçağının kalmasına da az kalmıştı. Bu gece uyumadan yola çıkacaktı. Eve varınca nasıl olsa uzun bir uyku çekerdi. O şimdi uyumayı değil de Gizem' i nasıl bırakıp gideceğini düşünüyordu. İstanbul ' a gidince de herşey buradaki gibi güzel devam edecek miydi acaba? Bir sürü düşünce geçiyordu içinden ama o iyi olanlarında karar kıldı ve son bir kez daha sarıldı Gizem' e ve de sevgiyle öptü.

Odalarına çıkan kızlar birbirlerine sarıldılar. Gizem' in duygulu halini görünce Deniz onu teselli etmeye çalıştı. Bir süre daha konuştular yataklarına yattıktan sonra. Deniz ilk uyuyan oldu. Gizem ise döndü durdu. ' Şimdi uçağa bindi, şimdi kalktı, şimdi şuraya gelmiştir ' diye hep Barış' ı düşündü ve sonunda o da uykuya daldı.

Kızlar uyandıklarında öğleyi geçiyordu. Gizem gözünü açar açmaz ilk telefonuna baktı. ' Acaba Barış aramış mıydı? ' diye ama arayan kimsenin olmadığını görünce meraklandı. Neden aramamıştı saat kaç olmuştu. Yoksa yoksa ...

Karpuzkaldıran Şelalesi

2009-07-10T16:40:00.007+03:00

İşte sizlere Antalya' dan şelale görüntüleri.

Geri Dönüş ve Mim

2009-07-09T17:25:00.004+03:00

Merhaba dostlar...

Nasılsınız görüşmeyeli?

Sonunda yine aranıza döndüm diyebilirim. :) ( Gerçi pek de emin değilim ama... )

Uzun zaman sonra yazıma bir mimle başlıyorum. Gerçekten de çok teşvik edici oldu bunun için teşekkürler Kerim.

Çünkü tatil anılarımı da resimlerimi de sizlerle paylaşmak istiyordum fakat bir türlü elim klavyenin tuşlarına değememişti. Değdiği oluyor tabii ama bu sefer de düşüncelerim akmıyordu sizlere doğru. Ama şimdi zor da olsa başlangıç yaptım. Umarım devamı da gelir. Güzel şeylerde yazabilirim ki sizlerle dostluğumuz daha kök salmadan bitmesin. :)

Neyse gelelim mim konumuza. Mim konusu : Hayatımızda bizim için vazgeçilmez olan şeylermiş.
Nereden başlamalı acaba?? Hımm... Buldum. :)

___ AŞKIM ( My Endless Love _ Tal ),

___ Müziiiiiiiiiiiiiiiik,

___ Deniz, havuz, göl, herhangi bir su birikintisi, :)

___ İnternet,

___ Araştırma,

___ Konuşmak,

___ Kitap,

___ Motor ve rüzgarla uçmak ( Tabii sürücü ben değil arkada giden ben. Umarım benim de kullanabileceğim gün gelir. ),

ve

___ Dostlarım,

ve de tabii ki

___ Ailem. :)

Bende mimi Sevgili Hayal Meyal' e paslıyorum.

Sevgiler...

Bitti.

Etki ve Tepki :))

2009-06-16T20:47:00.004+03:00

Geldi içimden birşeyler döktürmek
Neyi nasıl yazacağım diye kurmadım
Okurken Mevlana C. Rumi ile ilgili kitabı
Onun konuşması beni yine cezbetti

O ne muhterem bir Zat' tır öyle
Yaşamadık O'nun yüzyılınca önce
Geldik 21. yy a ama
Daha onun gibisi yok bu dünya da

Bir de can yoldaşı varmış
Şems derlermiş ona da
O da nasıl mübarek insan
Feda eder kendini aşk uğruna

Okuduğum kitaptan etkinen ben
Yine başladı saçmalamaya
Daha kimbilir neler yazılır bu konu hakkında ama
Benden şimdilik bu kadar.

NeS

HaLiKaRnAs (22)

2009-06-06T20:16:00.003+03:00

(22)

Gizem Barış' ı görünce gözlerinin içi parladı adeta sevinçle. Bu sevinci pek uzun sürmedi fakat, aklına gelince Barış' ın burada son günü olduğu, sevincinin yerini bir an da hüzün kapladı. Yüreğini buruyordu genç kızın adeta. Derin bir iç çekişten sonra üzüntüsünü geri plana itti ve gülümsemeye çalıştı yeniden.

Barış da Gizem' in gözlerinin içine bakıyordu. Bugün ikisinde de bir farklılık vardı. Duygularını ifade ediş biçimleri kör olsa onların birbirlerine aşık olduğunu anlayacak cinstendi.

Deniz de bugün ikisinin son günlerini olduğununu bildiğinden akşam yemeğinde ve sonrasında onları başbaşa bırakmak istiyordu. Ama bu düşüncesinden şimdilik bahsetmetmedi Gizem' e.

Yapılan kahvaltıdan sonra yine herzaman ki gibi havuz kenarına geçen gençler, kremlendikten sonra güneşe teslim oldular. Sonra yüzüp, yine güneşlendiler.

Tarık da nihayet uyanabilmişti ve Deniz' i görünce hemen yanlarına geldi. Deniz O' nu görünce hiçbir tepki vermedi. Bu durumu gören arkadaşları şaşırdılar. Nerede akşam ki Deniz, nerede şimdiki Deniz. Arada dağlar kadar fark vardı.

Tarık ise hala akşam ki Deniz var zannediyordu karşısında. ' Merhaba hayatım. Nasılsın bakalım görüşmeyeli? ' diye sordu muzipçe gülümseyerek. Deniz de Tarık' ın bu şekilde yaklaşmasından rahatsızlık duymuştu ama yine de birşey söyleyemedi. Daha soğuk bir şekilde ' iyiyim ' diyebildi sadece. Bu arada da Tarık yanındaki şezlonga yerleşmişti bile. Barış ve Gizem' e de sordu ' sizler nasıl oldunuz? ' diye. Barış ' iyiyiz valla seni sormalı asıl, ben de birşey yoktu ki zaten ' dedi. Barış alaycı bir şekilde bir yandan da Gizem' e bakıyordu. ' Hem Tarık, hem de Gizem aynı an da tabii tabii yoktu. ' dediler gülümseyerek. Sonra hepsi birden güldüler.

Deniz sanki orada değil gibiydi. Tüm bu konuşmalarla ilgilenmiyor, gözlerini kapatmış güneşleniyordu. Gizem birden seslenince kendisine irkildi ve gözlerini açtı. ' Ne oldu Gizem? ' diye sordu Deniz. Gizem de uyudun mu yoksa, yok birşey ' dedi sadece. O da ' yani uyumak üzereydim içim geçti bir an da ' dedi. Tekrar gözlerini kapattı Gizem' in konuşmadığını görünce.

Tarık konuşmak istiyordu fakat Deniz' in tekar gözlerini kapatması üzere O da sesini çıkarmadı ve güneşlenmeye başladı.

Geçen sürelerin ardından yüzmek istedi gençler. Hep birlikte ayaklandılar ve birer ikişer atladılar suya. Epey bir vakit geçirdikten sonra çıkan gençler, bara geçip içeceklerini aldılar ve şezloglarına geri döndüler. Deniz yanında Tarık yokmuş gibi davranıyordu. Konuşuyordu ama hiçbir samimiyet belirtisi göstermiyordu konuşmaları. Tarık da sezinlemişti birşeyler ama bir türlü nedenini sorma cesaretini gösteremiyordu. Alacağı yanıt korkuttuğu için bir süre sorma işini ertelemişti. Şimdilik Deniz' in yakınında bulunmak onu mutlu ediyordu, akşam ki halinden epeyce bir farklılık gösterse de.

Üstlerine çeki düzen vermek için odalarına çıkan kızları, Tarık ve Barış otelin barında bekliyorlardı. Öğele yemeğine kadar gezmek istemişlerdi yine Yalıkavak' ı.

Odaya çıkar çıkmaz Gizem Deniz' e açtı ağzını yumdu gözünü. ' Sen ne yapmaya çalışıyorsun yine ? Seni anlamakta güçlük çekiyorum artık. Akşam Tarık' ın dibinden ayrılmıyordun şimdi ise bucak bucak kaçıyorsun. Oynama çocukla sana aşık olduğunu da biliyorsun zaten. Ne yapmaya çalıştığının farkında mısın? Neler oluyor? Bir açıklama yap bana ' diye bir sürü sorular sıraladı. Deniz de açıklama yapmaktan başka çaresi olmadığının farkındaydı. ' Ya biliyorsun işte ben Tarık' dan hoşlanmıyorum, aşık da değilim. Söylemiştim ya sana Efe' ye yapmak istediklerimi. Sırf bu yüzden akşam O' na sokuldum. Efe' yi kıskandırmaktı amacım ve başarılı oldum ' dedi. Gizem de ' iyi peki çok güzel. Peki ya Tarık ? O senin gibi mi düşünüyor? Ne söyleyeceksin çocuğa? Bir gel bir git. Oyuncak ettin çocuğu. O bile kestiremiyor senin neyin olduğunu. Ama görülen şu ki, sana deli gibi aşık '

' Ya evet farkındayım bende. Aslında fena çocuk değil. Uff ya işte ne bileyim. Boşver Gizem sen şimdi beni falan. Barış ile son gününüz bugün. Sen şimdi bizi değil de Barış ile ikinizi düşün. ' dedi.

Gizem de ' düşünüyorum zaten merak etme sen ' dedi. ' Neyse hadi çıkalım bizi bekliyorlar ' deyip kapıya yöneldi. Deniz de arkasından gitti.

Barış son kez Yalıkavak' ı dolaşıyor olmasından içini bir hüzün kapladı. Her zaman tatilinin son gününde böyle hissederdi. Bulunduğu yerden ayrılıyor olmanın verdiği duyguydu bu. Ama bu sefer onun için daha farklıydı. Hem buradan hem de Gizem' den ayrılıyordu aynı zamanda. Burasını özlerken Gizem de içinde olacaktı bu özleminin.

Zaman artık daha çabuk ilerliyordu ikisi içinde. Yani onlar öyle hissediyorlardı. Yenilen öğle yemeğinin ardından bara geçip oturdular yeniden. Bir süre sonra Deniz ' odaya çıkmak istediğini ' söyleyip ayrıldı yanlarından. Gizem kalmak istedi, bugün öğle saatini uyumakla geçirmek istemiyordu. Tarık da Deniz gidince odasına çıktı ve gençler yalnız kalmışlardı şimdi.

Akşam olmuştu işte yeniden çabucak. Gizem ile Barış farkında bile değillerdi. Hiç yerlerinden kıpırdamamışlardı diğerleri gittiğinden beri. Etrafındaki kişilerde kıpırdanmaları görünce anladılar yine yemek vakti gelmişti. Odalarına çıktılar. Hem Gizem' in aklına Deniz de gelmişti ' ne yapmıştı acaba o yanında yokken? '

Odaya vardığında Deniz' i hazırlanmış balkonda otururken buldu. Gizem' i görünce gülümseyip, sabah ki konuşmalarını unutmuş bir şekilde ' ben de sizi kaçtı zannettimdi ' dedi. Gizem de güldü ve ' vakit nasıl geçti anlamadım ' dedi. Sonra üzerine birşeyler aradı ve giyindi. Deniz ' ben bu akşam sizinle aynı masada yemeyeceğim ' dedi birden. Gizem de ' nedenmiş o ' diye sordu şaşırarak. Deniz de ' bu akşam siz başbaşa kalın ' dedi. ' Yemekten sonra gelip yatacağım zaten, belki biraz barda otururum öyle gelirim ' dedi. ' Bu gece sizin ikinizin ' dedi. Gizem de dikkatle Deniz' i dinliyordu. Konuşmasını bitirince sarıldı arkadaşına ve öptü ' teşekkür ' etti ' ama aklım sende kalacak, tek başına ne yapacaksın? ' dedi. ' Tarık var ya... ' dedi Deniz de gülümseyip, alaylı bir şekilde. Gizem de Deniz' e bakıp gülümsedi.

Toplu Kutlama :))

2009-06-01T17:22:00.000+03:00

Nereden, kimden, ne şekilde bir başlangıç yapacağımı bilemedim. Sonunda buldum işte. Küçükten büyüğe doğru bir sıralama olsun benim kutlamam.

Öncelikle Paşa blogun sahibinin yeni yaşını kutlayalım. Gerçi yaş ilerleyince nesini kutluyorsak. :) Hehe. Yaşın kemale ermesini değil tabii o kişilerin hayatlarımıza dahil olduğu için kutluyoruz sanırım. :)) Bakın hala sanıyorum emin bile değilim. Aslında bu ilk kişinin doğum günü hep kötü olayların da meydana geldiği güne denk geldiği için kendisi de pek sevinemiyor. Ben gerçi hep 01. Haziran da kutladım kendisini. Yine öğle yapacağım ve buradan ' İyi ki Doğdun...! ' diyorum.

Sonraki kişi de yurt dışındaki teyzemin kocası. Kısaca eniştemin doğum günü.:) Onun da yeni yaşını kutluyorum buradan ama kendisininin haberi olur mu bu durumdan işte o tartışılır. :)

Ve son olarak babamın doğum günününü kutluyorum. Eniştemden sadece 1 yaş büyük.:) ( neden belirttiysem artık. :) ) Annnem ve ağbim şehir dışındalar birkaç gündür ve biz baba kız evde bir başımızayız. Ev çok sessiz.:(

Bizim aile geleneğimiz olarak herkesin doğum gününde pasta alınır ve kendi çapımızda ufak da olsa kutlama yaparız. Şimdi aile fertlerinin yarısı yanımızda olmayınca, kutlama onlar gelinceye kalıyor. Sabah evden çıkarken kutlamayı unuttum. Gerçi bugün sabah gelmedim sahi işe öğleden sonra geldim. :) Ama yine unutmuşum. Artık eve gidince kutlarım. Hediye işine hiç bulaşmayayım diyorum. Zaten babalar günü de var sanırım yakınlarda. O zaman alırım. Şimdi ne alacağımı da bilemedim zaten. Annem gelsin öyle bakarız.

İşte böyle... Hayatıma bir şekilde dahil olan bu üç sevdiğim kişinin doğum günlerini kutlayarak, nice yıllar daha birlikte olmayı, sağlıklı ve mutlu bir hayat diliyorum.

Nes

HaLiKaRnAs (21)

2009-05-25T20:39:00.003+03:00

(21)

Gizem ile Deniz içeri döndüklerinde Barış' ın Tarık ile neşeli bir şekilde sohbet ettiklerini gördüler. Kızların kendilerine yaklaşmakta olduğunu gören gençler ' hadi dans etmiyor muyuz? Eğlenmeye geldik. ' Deniz hiçbirşeyi düşünmeden dans etmek istiyordu. Tarık' ın yanına yaklaşıp, kendini çalan müziğe bıraktı.

Gizem Barış ile bir yandan dans ediyor , bir yandan da aklına takılan sorularına yanıt almaya çalışıyordu. Müziğin sesi o kadar yüksekti ki, duymakta güçlük çekiyorlardı birbirlerini. Barış ' seni duyamıyorum, daha sonra konuşuruz ' diye söyleyince, O da kendini diğerleri gibi müziğe bıraktı ve o an orada olmanın keyfini çıkarmaya çalıştı.

Susadıklarını hissedince ardı ardına söyledikleri biralardan sonra danslarına kaldıkları yerden devam eden gençler, yorulmaya başlayınca da otele dönmeye karar verdiler. Saate de bakınca epey geç olduğunu da gördüler.

İyice sarhoş olan gençler, kendilerine gelmek için otele varınca deniz kenarında oturmaya karar verdiler. Otele varıp kendilerine yer seçmeye çalışırken, sahilde tek başına oturan Efe' yi gördüler elinde de birasıyla. Etrafında da birkaç şişe bira daha vardı. Anlaşılan tek başına içip herşeyi unutmak istiyordu. Onları görünce O da şaşırdı diğerleri gibi. Özellikle Deniz' in yanında Tarık' ı görünce.

Deniz ve diğerleri Efe' yi görmemezlikten geldiler. Kendilerine bir şezlong seçtiler ve oturdular. Deniz Efe duysun diye yüksek sesle konuşup gülüyordu. Zaten hala ayılmamıştı Tarık' ın yanına iyice sokuldu. ' Üşüyorum ' dedi gence bakıp. Tarık da büyük bir zevkle kıza sarıldı gülümseyerek. Sonra öyle bir an oldu ki Deniz Tarık' ı öptü. Tarık da şaşırdı beklemediği bu durum karşısında ve öpüştüklerini gören Gizem ve Barış da.

Gizem üşüdüğünü bahane edip, ' hadi odamıza çıkalım ' dedi az birşey kendine gelmişti. Gerçi sahiden de üşümüştü ama asıl neden Deniz' i Tarık' dan bu gecelik uzaklaştırmaktı. Bir de Efe' yi görmüştü, Deniz' in yapacaklarını tahmin edemiyordu şu an da. En iyisi odaya çıkmaktı.

Gençler de hak verdiler Gizem' e. Odalarına çıkınca Deniz kendini yatağın üzerine bıraktı. Gizem de üstünü değiştirdi, soyunup giyinmekte zorlansa da. Yatağına girdi ve Deniz' e seslendi ' öyle mi yatacaksın? Hadi üstünü değiştir ' dedi. Deniz de anlayamadığı sesler çıkardıktan sonra arkasını döndü ve uyudu. Gizem de tam olarak kendisini iyi hissetmediğinden Deniz' e bakamadan O da uyudu.

Sabah ilk uyanan Gizem olmuştu yine. Deniz' i uyandırmadan önce duşa girdi, plaj kıyafetlerini de giydi. Hala Deniz' in uyanmadığını görünce ' Deniz hadi uyan... Saat kaç oldu? Kalk hadi hemen duşa bir kendine gel ' dedi. Gizem' in sesini duyan Deniz, tek gözünü açıp etrafına bakındı. Gizem' i görünce yanı başında saçları da ıslak ' sen ne zaman uyandın? Duşa bile girmişsin. Saat kaç oldu? ' gibi peş peşe sorular soruyordu diğer gözünü de açıp yatakta doğrulurken.

Gizem de ' hadi bırak şimdi soru sormayı, duşa hadi... Hala akşam ki kıyafetlerinlesin ' dedi. Deniz de üstüne bakınca durumun farkına vardı. Söz dinleyip gitti duşunu yaptı. Üstüne de ince kıyatler geçirip kahvaltıya indiler.

Gizem' in Deniz ile konuşacakları vardı ama şimdi uygun zaman değildi. Önce bir kahvaltılarını yapsınlardı sonra havuz kenarında güneşlenirken Deniz' in ifadesini alacaktı. Barış da uyanmıştı ve kızların geçeceği yerde onları bekliyordu, birlikte kahvaltı yapmak için. Bugün birlikte yapacakları son kahvaltıydı burada. Bu gece sabaha karşı uçağı kalkacaktı Barış' ın. Tatili bitmişti hem O' nun, hem de birlikte geldiği arkadaşlarının. Havaalanında buluşup geldikleri gibi hep birlikte döneceklerdi.

Günler Sonra Saçmalayayım İstedim :)

2009-05-21T20:54:00.003+03:00

Herkeslere merhaba...

Uzun zaman oldu birşeyler yazmayalı. En önemlisi ise şu hikaye yarım kaldı. Canım havaların güzel olmasından mıdır nedir, tatile gitmek dışında birşey yapmak istemiyor. Kısmetse tatil rezervasyonumu da yaptırdım daha fazla beklemeden, 18 Haziran da Antalya' dayım. :)

Hikayemin tatilde geçiyor olmasından dolayı erkenden gitmeye karar verdim. Şu an ki modumda geç bile. Beklemesi de kötü ama. :( Uçak bileti bulmak çok güç bir de onu da söyleyeyim. Neredeyse Antalya gibi yere otobüsle gidecektim saatlerce. Gerçi daha önce gitmiştim ama ölmek üzereydim, bu sefer ölürdüm kesin. :)

Sizlerin bloglarını arada okuyorum ama yazamıyorum işte. Belki bir ilham gelir de şu hikayeyi de sonlandırabilirim. Yine bir şeyi yarım bırakmak istemiyorum.:) Çok uzayınca birşeylerden sıkıldığımı daha önce söylemiştim sizlere de, önceden tanıyanlar da zaten bilir beni. :)

Neyse işte böyle. Sıcaklar başlayınca ne ders çalışmak, ne de işte çalışmak insana zor geliyor. Ya da sadece bana bilemem. :))

Ay bir şiir uydurayım isttiyorum şimdi. Bir dörtlük uydurmayı deneyeceğim bakalım olacak mı?

T_atile gidemeyeceğim diye ödüm kopuyor
A_ma Allah' dan izinimi de aldım, rezervasyonu da yaptırdım
T_atil tatil diye milletin kafasını şişirdim
İ_llede gideceğim dedim, kendi kendimi bunalıma soktum
L_akin sonunda güzel bir tatil yapma olanağına kavuştum. :)))

NeS

Not: Yazı boyunca çok fazla gülücükler saçmışım hayırdır inşallah. :) Bir de şiir için kusura bakmayın uzun zamandan sonra yazınca böyle şeyler ortaya çıkabiliyor işte. İlkokul birinci sınıf dörtlüğü olarak fena sayılmaz yine de. :)

Hoşçakalın... Sevgiyle kalın...

Hayalleriiiiiiiii(m!m)iş :)

2009-05-10T18:43:00.003+03:00

Sevgili Aslı benden birkaç gün önce hayallerimi anlatmamı istemişti. Bu da yeni bir mim gibi birşey yani. :) Teşekkür ederekten devam ediyorum. Nereden ve nasıl başlayacağımı kestiremesem de henüz, bir şekilde başlangıç yapmalıyım ama değil mi? :)

Başlıyorum :

___ Tal hayatıma girdiğinden beri, artık ondan başkasının hayatımda varolabileciğini düşünemeyeceğimden, onunla hayatımın bundan sonraki kısmını birlikte aynı evi paylaşarak geçirmeği, ( kısaca evlenmeyi diyebilirmişim dimi? :) )

___ Tal ile yaşayacağımız evimizin olmasını ve istediğim tarzda döşeyebilmeyi ve de birlikte mutlu mesut yaşayabilmeyi,

___ Şu 4. sınıf derslerimden bütünlemeye kalmadan geçmeyi,

___ Z4 M Coupe Bmw marka bir arabamın olmasını, :P ( uçtum dimi? :) )

___ Kawasaki Ninja serinden motorsikletimin olmasını, :P ( aynen uçmaya devam. :) )

___ Makarna ve salata çeşitlerinden oluşan menüye sahip ufak da olsa kendi işletmemim sahibi olmayı,

___ Görmek istediğim pek çok ülke var ( Mısır' a gidip piramitleri ve firavun amcamları görmeyi :) ( gerçi bu yaz istemiştim ama vazgeçtim ) , Hindistan' a gidip ruhumu dinlendirmeyi :), Roma' nın mimarisini görmeyi, bilmem ne adalarından birine gidip bina ve araba harici bir yerlerinde olduğunu bizzat gözlerimle görmeyi :),... vs. ) buralara gidebilmeyi,

___ Yeşillikler içinde ve deniz kenarında veya yakınlarında küçük de olsa şehirin gürültüsünden bunaldığım zamanlarda kaçıp gidebileceğim bir yere sahip olmayı,

___ Sevdiklerimden kayıp vermeden, birlikte mutlu güzel yıllar geçirebilmeyi.

Pek fazla da hayalim yokmuş yahu... Araba ve motor markalarını düşürünce, olabilebilir ama dimi? :))

Bitti.

( Yukarıdaki bitti yazısını sevgili GeCe' ye armağan ediyorum. :) O biliyooor. )

Yahu mimleyi unuttum. :) Kim hayallerini bizimle paylaşmayı ister? Parmaklarınızı klavyeye değdirin ve yazmaya başlayın... Bekliyorum.:)

Şimdi gerçekten bitti.

HaLiKaRnAs (20)

2009-05-08T20:00:00.001+03:00

(20)

Deniz, karşısında Şebnem' i görünce şaşırdı. Sabahın bu saatinde ' burada ne işi var acaba? ' diye düşündü içinden.

Tam olarak uyanıpta Şebnem' in berbat görüntüsünü görünce, soran bakışlarıyla baktı. Şebnem de üzerindeki şaşkınlığı attıktan sonra ' girebilir miyim? ' diye sordu. Gizem de yataktan çıkıp içeri giren Şebnem' i o halde görünce ' nasılsın Şebnem, ne bu halin böyle? ' diye sorabildi sadece. ' Kusura bakmayın sabahın bu saatinde sizi de uyandırdım ama başka gidecek kimsem yok. Ne yapacağımı da bilemedim ' dedi ve ağlamaya başladı kendisine engel olamadan. Deniz de Gizem de çok üzüldüler genç kızın bu haline.

Deniz Şebnem' e kızamıyordu zaten genç kızın bir suçu da yoktu. Efe ikisini de kullanmıştı. Şebnem ise kaç yıllık sevgilisiydi onun için daha kötü bir durumdu.
Kızlar ikisi birden ' sakin ol, yok birşey geçecek. İyi yapmışsın bize gelmekle ' dediler. ' Kafamı toparlayamıyorum uçak bileti alıp, bir an önce gitmek istiyorum buradan. Yardım eder misiniz? ' diye sordu.

Onlar da ' tabii ' dediler. Gizem ' Ama ne bu acele, önce kendini toparla biraz. Duşa gir istersen iyi gelir. Sonra da kahvaltı yaparız. Daha sonra ne yapacağına karar veririz. ' dediler. Şebnem de ' hayır daha fazla kalmak istemiyorum. Vakit kaybetmeden gitmek istiyorum buradan ' dedi. ' Tamam gidersin konuşalım istersen rahatlarsın ' diyen kızlara, ağlaması bir an için kesilen Şebnem de 'tamam o zaman konuşalım ' dedi. Balkona geçtiler ve konuştular uzunca bir süre. Şebnem Efe ile olan ilişkisinden bahsetti ve yaşanılan olayları konuştular. Deniz de anlattı Efe' nin kendisine yaklaşma çabalarını. Şebnem' in de bilmeye hakkı vardı. Hepsi de Efe' den nefret ettiler o anda. Kızların az günleri kalmıştı Allah' tan. Kalan günlerinde de Efe ile karşılaşmamayı ümit ediyorlardı.

Şebnem kızlarla konuşunca rahatladı. Kızların ısrarı üzerine duşa giren Şebnem, çıkınca güzelce makyajını yaptı ve kızlarla birlikte internetten uçak biletini aldı. Kızlara ' teşekkür edip ' ayrıldı otelden.

Deniz ile Gizem Şebnem' e çok üzülmüşlerdi. Deniz O' nun durumunu görünce kendisinin ' iyi ki iyi bir hafıza siliciye sahibim ' diye sevindi. Yine de Efe' ye bir ders vermesi gerektiğini düşünüyordu Deniz. Kafasında türlü türlü düşünceler dolaşıyordu.

Şebnem de gidince, hazırlanıp kahvaltıya indiler. Barış da erken uyananlardandı. Kızları aramak istemiş, merakta etmişti ama erkenden de rahatsız etmek istememişti. Kahvaltısını almış masada tek başına oturuyordu. Gizem Barış' ı görünce yanına gittiler. Günaydın dilediler birbirlerine. Barış ' siz de erkenciymişsiniz kızlar, bende uyandırmak istememiştim sizi ' dedi. Gizem de ' yok biz çoktan uyandık Şebnem geldi ' deyince olanları anlattılar Barış' a tüm detaylarıyla birlikte. Duruma hem şaşıran hem de üzülen Barış ' en doğrusunu yapmış ' dedi.

Kızların hala kahvaltılarını almadığının farkına varınca, ' ya kızlar affedersiniz sizi de lafa tuttum kahvaltınızı alamadınız ' dedi. İkiside ' önemli değil pek de acıkmamıştık zaten ' dediler. Gerçi kahvaltısı olduğu halde Barış da yemiyordu. Gizem ve Deniz de aldılar kahvaltılarını, açlık hissetmiyorlardı ama yine de az birşey atıştırdılar.

Havuz kenarına geçtiler hep birlikte. Hemen suya atladılar tüm düşüncelerden arınmak istersecine. Yüzmenin keyfini çıkardılar. Çıkınca güneşe teslim olan gençler güneşin içlerini ısıtmasıyla birlikte biraz olsun huzur buldular.

Öğle vaktine kadar orada kaldılar. Sonra Barış ' biraz dolaşalım mı? ' diye sordu kızlara, güneşlenmekten sıkılınca. Kızlar da birbirlerine bakıp ' olur iyi de olur ' dediler.

Yalıkavak da dolaşmak çok keyif veriyordu onlara. Çok güzel bir yerdi burası. Her defasında aynı şeyleri düşünüyorlardı. Burada her ne kadar kötü anıları da olsa gençlerin yine de sevmişlerdi. İyi taraflarını zihinlerinde tutup, kötü olaylarını hiç yaşanmamış gibi sayacaklaradı.

Öğlen yemeklerini de yedikten sonra Barış da kızlarla birlikte onların odasına çıkmıştı. Balkonda oturup sohbet etmişlerdi birkaç saat. Sonra da Barış odasına gitmişti. Bir saat kadar dinlenip, hazırlanıp akşam yemeğinde buluşmaya karar vermişlerdi. Yemekten sonra da Gümbet' e inip bir güzel eğleneceklerdi. Ne zamandır eğlenememişlerdi.

Yemeğe inen gençler daha önce tanıştığı grubun kendilerine ' selam ' vermeleri üzerine onlarda verdiler. Tarık yine Deniz' e hayran hayran bakıyordu. Deniz de bunu yine farkedince ' gülümseyerek ' karşılık verdi gence ve birden bire ' size katılabilir miyiz? ' diye sordu genç kız. Gizem ve Barış da şaşırmışlardı Deniz' in bu davranışına ama gruptakiler de ' tabii tabii gelin ' diyerek yer açtılar gençlere. Barış ve Gizem' de oturmak zorunda kaldılar.

Gizem Deniz' e bakınca ' ne işimiz var bu masada? ' der gibi O da birşey demedi ve gözlerini kaçırdı arkadaşından. Özellikle Tarık' ın yanına oturmuştu. Onunla sohbet ediyor ve yemeğini yiyiyordu bir yandan da genç kız. Tarık da Deniz' in kendisine göstermiş olduğu yakınlığa çok sevinmişti şaşırarakta olsa.

Yemek bitince barın oraya geçtiler grup ile birlikte. Deniz ' biz Gümbet' e gideceğiz, gelen var mı? ' diye sorunca ilk Tarık cevap verdi 'gelirim bende ' dedi. Grubun diğer üyelerinden ses çıkmadı önce, birbirlerine bakıp ' yok biz otelde kalalım ' dediler. Tarık da daha çok sevindi bu duruma. Deniz ile yalnız kalabilecekti sonunda. Barış ve Gizem de birbirlerine baktılar ve Deniz' in ne yapmaya çalıştığını anlamaya çalıştılar.

Efe de gözükmemişti bu saate kadar ortalarda. Görmeyi de kimse istemiyordu ya zaten. İyi de olmuştu görmedikleri. Gençler otelden çıkıp yola koyuldular. Gizem hala Deniz' e soramamıştı bu gece ki davranışını ama ilk fırsatta soracaktı. Gümbet' e geldiklerinde yine en beğendikleri clube girdiler. Bu sefer mekan mekan dolaşmayacaklardı. İçeri girince Gizem Deniz' e ' hadi lavaboya gidelim ' dedi. Deniz de gitmek istemese bile Gizem' in o halini görünce gitmekten başka seçeneğinin olmadığını gördü. Eninde sonunda zaten öğrenecekti.

Oradan uzaklaşır uzaklaşmaz ' Deniz ne yapmaya çalışıyorsun? Tarık' ın ne işi var yanımızda? Efe' yi mi kıskandırmaya çalışıyorsun yoksa? ' diye ardı ardına sordu. Tarık benden hoşlanıyor bende O' na bir şans vermeye karar verdim ' dedi pek de inandırıcı olmayan bir edayla. Gizem zaten kendisini çok iyi tanıyordu. O' nu kandıramazdı. Gizem düşüncesinde haklı olduğunu biliyordu.

Gizem üsteleyince Deniz de ' tamam ya... evet Efe' nin bu yaptıklarından sonra elini kolunu sallayarak rahat bir şekilde bu otelde dolaşmasını mı izleyeceğim. O' na bir ders vermem lazım. Benim adım Deniz ise Efe' nin süründüğünü görmek istiyorum. ' dedi. Gizem de ' sen hani Efe' yi silmiştin, unutmuştun. Hala O' nun peşinde misin? ' diye sorar endişeli bir şekilde Deniz' e. Deniz de ' yok alakası yok. Efe ayağıma kapansa ben onu ister miyim? Sadece ona bir ders vermek lazım. Hem kendimin hem de Şebnem' in intikamını alacağım O şerefsizden ' dedi. Gizem Deniz' e ne söylese dinlemeyeceğini bildiğinden sadece ' dikkatli ol ' diyebildi.

Ses Kısıklığı Deyip Geçmeyin!!!

2009-05-05T11:18:00.003+03:00

Herkeslere merhaba... Bir süredir hasta olmamdan dolayı ve evdeki hastalık haberlerinden dolayı kafamı toparlayıp yazamıyordum. Bugün yine tam olarak iyileşmesem de bu yazıyı yazacak kadar iyi hissediyorum kendimi. Çok da boşlamamak gerekir burasını ama değil mi? Sonra arkadaşlarımız bizi unutur, yeni bulmuşken kaybetmeyi göze alamam. :)

Ben bildiğiniz soğuk algınlığına yakalandım. Salya sümük dolaşıyordum ortalarda, kafamı da toparlayamıyordum malum hastalık hali işte.

Evde de babam hastaydı. Öncesinde O da soğuk algınlığı geçirdiği için sesi de kısılmıştı. Devam eden günlerde geçen haftalarda diyelim sesi bir türlü gelmemişti ve doktora gitmeyi sevmeyen biri olarak ikna edememiştik 1,5 ay boyunca.

Daha sonra geçenlerde bir sabaha karşı kendisini kötü hissetmesi üzerine acil olarak hastaneye koşturduk. Tabii acildeki doktorlar ' sabah gel, muayene ol ' denemeleri üzerine eve gelindi. Hiçbirşey yapmadılar ama yine de doktora gitmiş olmamın rahatlığı vardı babam da. Daha sonra gidilen hastaneler bir sürü tahlil falan derken sesi ile alakalı hiçbir işlem yapılmadı.

Annemin ısrarları üzerine bu sefer KBB doktoruna giden babam ses tellerinde polip olduğunu ve ameliyat olacağını öğrendi. Benim gibi çok evhamlı olan babam moral bozukluğu içinde eve geldi. Daha önce doktorlara gitmeyen biri için birden bire ' ameliyat olacaksın ' diye söylenince, çöküntüye uğradı. Kendisine çok iyi bakar. Sağlıklıdır da, maaşallah diyelim.:) Hasta olunca hemen iyileşirdi normalde.

İşte neticede arkadaşlar, hastanelerde yapılan tahliller ve sonun da karar verdiğimiz bir özel hastanede ameliyatın yapılmasına karar verdik. Araştırmalarım neticesinde korkulacak bir ameliyat olmadığını öğrendik ama yine de ameliyattı ya sonuçta.

Şimdiye kadar tansiyonu olmayan babam, ameliyat olacağını öğrenince tansiyonu çıkmaya başladı ve tabii doktorlara yine bir koşturmaca falan. Aslında bir şeyi yokta işte kendi kendine moralini sıfırın altına indirmeyi başarıyordu, söylediğimiz sözler O' nu rahatlatamıyordu.

Sonunda ameliyatı yapacak olan doktorun tam bize göre olması sevindirdi. Bize göre derken çatlak bir adamdı. O kadar rahattı ki babamı bile rahatlattı yani. :) Sonra dün hastanedeydik. 10 dakika sürecek olan ameliyat ( kesme yok sadece ağızdan yapılacaktı) 5,5 saat hastane işlemleri ve endişeli bekleme süreci ile geçti bitti.

Her ne kadar basit desek de sonuçta kıyafetlerin çıkarılıp, o ameliyat kıyafetinin giydirilip sedye ile taşınması ve bizim görmediğimiz narkoz ile uyutulduktan sonra yapılan ameliyat neticesinde sedye ile geri getirmeleri, ayık olmasına karşın halsiz olan babamı o şekilde görmek üzücüydü. Kendisi gibi bende korkmuştum her ne kadar bilsem de iyi geçiceğini yine de korkmuştuk. Ama Allah' ın izniyle bitti.

Tamamen kendine gelince yürüyerek çıktık geldik evimize. Taksi bile istememişti, gerçi hastane ile evimiz arasında fazla mesafe yok ama sonuçta ameliyattan yeni çıkmıştı.

Evde sesi eskisi gibi çıkmaya başlamıştı bile. Akşam iş dönüşü ( saat 3 de işe gittim yine, yapabileceğim birşey yoktu daha ) eve gittiğimde sesi tam olarak eskisi gibiydi.:) Şaşırdım uzun zaman sonra sesini duyunca ve bu kadar kısa bir sürede eskisi gibi olmasına. Gerçi doktor öyle demişti ' eve gidince şarkı bile söyleyeceksin ' demişti bizim çatlak maklak ama işinin ehli olan doktorumuz.:)) Şimdi babam iyi. Bende moral olarak iyiyim ama biraz da hastayım işte.

Allah kimseyi hastanelere düşürmesin. Orada her 5 dakika da bir hastalar ameliyat için alınıp götürülüyordu. Moral falan kalmıyordu ama gelenlerin yüzlerinin güldüğünü görünce seviniyorduk bizde. Daha önce görmemiştim bile hiç ameliyata giden, gelen kişileri. Geri döndüklerinde yakınlarını görünce gülümsüyorlardı bile. Bende narkoz ile hep ayılıncaya kadar bekleniyor sanıyordum. Onlar önce bayıltıp, sonra ayıltıp yine geri getiriyorlardı.:)

Aslında bu yazıyı yazmamın sebebi, bizlerin çok ihmalkar olmamız. Nasıl olsa soğuk algınlığı, nezle, grip .... vs. deyip kendi teşhisimizi koyup, doktora gitmek istemememiz geri dönüşü güç olan hastalıkların habercisi de olabilir. Bizimki Allah' tan öyle değildi ama yine de ameliyat derecesine gelmişti.

Bu site polipler ve ses kısıklığı ile ilgili diğer hastalıklar hakkında bilgi sahibi yapacaktır sizleri.

Hasta olanlara acil şifalar dilerim...

Sağlıklı ve mutlu kalın...

Çok Şey Anlatır

2009-05-02T21:47:00.003+03:00

Üstlerine tıklayıp daha iyi okuyabilirsiniz. Canım birkaç gündür yazı yazmak istemiyor. Bende hazır bulduklarımı sizlerle paylaşayım istedim. Bu arada bloglarınıza da bakıyorum ama yorum dahi yazasım yok. Beğenmediğimden değil ama bazen olur bana işte... Hastalığım da tam olarak geçmese de yine de daha iyiyim.

Herkese sağlıklı ve mutlu günler dilerim...

Sevgiler...

HaLiKaRnAs (19)

2009-04-29T21:34:00.000+03:00

(19)

Şebnem Efe' ye ' sen beni aldaltın. Hem de arkadaşımla aldaltın. Efe sana inanamıyorum, bende ilişkimiz güzel bir sona doğru ilerliyor sanıyordum. Seninle evleneceğimiz günün hayali ile yaşıyordum, Efe ' diye bağırınca Efe de, ' aşkım ben seni seviyorum. Deniz ile birşey olmadı ki zaten, O veya bir başkası onlar gelip geçici, sensin benim için kalıcı olan ' dedi. ' Özürü kabahatinden büyük ' diyen Şebnem ' demek sen beni sayısız kişilerle aldattın, bir de beni sevdiğinden bahsediyorsun aşağılık herif...' deyip o sinirle Efe' ye bir tokat attıktan sonra ' bitti... seni bir daha görmek istemiyorum ' diyerek ağlayarak koşar adımlarla odalarına gitti.

Efe de Şebnem' in arkasından seslense de Şebnem dönüp bakmadı. Bavulunu bir hışımla toplayan Şebnem kendine gelene kadar ağladıktan sonra, elini yüzünü yıkayıp lobiye gitti. Sabah otelden ayrılacaktı ama Efe' yle aynı odada kaldıkları için gece için kendisine ayrı bir oda tuttu.

Odasına çıkıp hemen yattı ama düşünceler uyutmadı. Mantıklı düşünmeye çalışıyordu, Efe' yi düşündü... yaptıklarını düşündü... ağladı genç kız uzun süre, ağladı...

Efe odalarına çıktığında Şebnem' i göremeyince telefon etti. Genç kız telefonunu kapattığı için ulaşamadı. Lobiye gelip Şebnem' i tarif etti ve görüp görmediklerini sordu. Görevliler de kendisine yeni bir oda verdiklerini söyleyince, Efe odasına çıkıp, genç kızı odasından aradı. Çalan telefona da bakmadı Şebnem. Arayanın Efe olduğunu biliyordu çünkü. Onu düşünmemeye çalışarak uyumaya çalıştı.

Telefonu açmayınca Şebnem, Efe çok merak etti genç kızı. ' Acaba kendisine birşey yapmış mıdır? ' diye düşünüp, dönüp duyordu odasında. Birkaç kere aradı, hem cebinden hem de odasından genç kızı. Çalan telefon sesine dayanamayan Şebnem fişini çıkardı. Zaten uyuyamıyordu, düşünceler bir türlü rahat bırakmıyordu. Durmadan çalan telefon da iyice sinirini bozmuştu genç kızın.

Efe de odada ve yatakta dolana dolana sabahı etmişti. Henüz çok erken bir saat olmasına karşın, Şebnem' in odasına gitti. Kapıyı vurdu, taa ki açana kadar Şebnem. Ne zaman uyuduğunu bilmiyordu. Kapısının öyle gürültü ile vurulmasıyla uyanınca birden gidip kapıyı açtı. Karşısında Efe' yi görünce ' senin ne işin var burada? Rahat bırak beni ' dedi kapıyı tam kapatmak üzereyken Efe tuttu ve içeri girdi. Şebnem de ' defol buradan ' diyerek Efe' yi kovmaya çalışsa da erkek gücüyle başedemedi.

Hazırlanmış bavulu gören Efe ' nereye gidiyorsun? Konuşalım. Böyle hemen çekip gidemezsin Şebnem? ' dedi Efe. Şebnem de ' Efe bırak beni, yalnız kalmak istiyorum. Daha konuşacak neyimiz kaldı ki? İstanbul' a dönüyorum ben ' dedi ve ' Efe git artık buradan, seni bir daha görmek istemiyorum. Git... Git... diye iteleyerek, bağırarak ' gitmesini söyledi. Şebnem' in daha fazla bağırmasına dayanamayan Efe, otel de yanlış anlaşılmalara neden olmamak için odadan çıktı. Ne yapacağını bilmeyen Efe, odasına döndü çaresiz. Biraz olsun rahatlamıştı yine de, Şebnem' in kendisine zarar vermediğini görünce.

Şebnem' i yine ağlama krizi tuttu. Ne de olsa yıllarını vermişti Efe' ye. O' na deli gibi de aşıktı. Ne yaparsa yapsın yine de onu seviyordu ama mantığı duygularının önüne geçiyordu. Böyle biriyle evlilik düşünülemezdi. Daha önceleri de aldaltabileceğinden şüphelenmişti ama duyguları mantığının önüne geçip, ' yok Efe yapmaz öyle birşey, beni aldatmaz ' deyip hem inkar etmişti. Kendisini avutmuştu genç kız. Şimdi gözleri ile bazı şeyleri görünce anladı ki Efe kendisini hep aldatmıştı. Onun gibi biriyle gelecek olamazdı. Genç kızın ne yapıp edip O' nu aklından, beyninden ve ruhundan çıkarmayı başarması gerekiyordu. Bunu yapamazsa kendisi yarı ölü sayılırdı. Şimdi de ölüden farkı yoktu ya zaten. Hiçbirşeyi düşünemiyordu. Uçak bileti alacaktı ama kafasını toparlayamıyordu ki. Lobiye indi ve Deniz ve Gizem' in hangi odada kaldıklarını öğrendi.

Onlardan yardım isteyecekti. Sabahta çok erkendi ama başka yapacağı birşey yoktu. Oda kapılarının önüne gelince, kapıyı çalıp çalmamakla düşündü biraz ve cesaretini toplayıp kapıya yavaşça birkaç kez vurdu. Gözlerini açmakta zorlanan Gizem ve Deniz ' kim bu ya? Saat kaç oldu? ' diye birbirlerine soruyorlardı yataktan çıkmadan. Deniz kapıya daha yakın olduğu için sendeleyerek gitti ve kapıyı açtı. Karşı karşıya gelen kızlar, birşey diyemeden bir süre sessizce bakakaldılar...

HaLiKaRnAs (18)

2009-04-26T19:05:00.001+03:00

(18)

Yanlarına yaklaşan kalabalığı gören gençler birden kendilerine çeki düzen verip, toparladılar. Efe yanlarına gelen kişileri tanıyınca bir şok da O geçirdi. Deniz ve diğerleri de ne diyeceklerini bilemeyince, ilk konuşan Efe' nin kız arkadaşı oldu. O da şaşırdı tabii karşısındaki kızları görüp tanıyınca.

' Deniz, Gizem ne arıyorsunuz burada? ' deyince, kızlarda kendilerini tanıyan genç kıza daha dikkatlice bakıp, üniversiten arkadaşları Şebnem olduğunu gördüler. Çok samimi değillerdi kızlar Şebnem ile ama aynı bölümde oldukları için görüşürlerdi yine de. Tabii onlar Efe' ye odaklandıkları için, kıza bakmak akıllarına gelmemişti.

Efe de Barış da çok şaşırdı bu duruma. Efe şok geçiriyordu. Nasıl bir açıklama yapması gerektiğini bilmiyordu. Kendini ilk toparlayan Gizem, Şebnem' e ' asıl sen ne arıyorsun? Efe' yi de tanıyorsun muhakkak ' dedi. Bir açıklama bekleyerek. Şebnem de olaylardan habersiz ' Efe benim sevgilim ' deyince, Efe de hala olayın şokunu yaşıyordu. Tek kelime edemedi. Deniz ' yazık ' dedi sadece Şebnem' e ve koşar adımlarla uzaklaştı oradan.

Barış ve Gizem birbirine bakıp, ' hadi gidelim buradan Gizem, daha fazla bu aşağılık herifin yanında kalamayacağım, yoksa elimden bir kaza çıkacak ' dedi Efe' ye bakarak. Şebnem de neler olduğunun farkında değildi. Efe' ye ' neler oluyor, hiçbirşey anlamıyorum Efe, neden öyle söylediler? ' diye peş peşe sorular soruyordu genç kız, gitmekte olan Barış ve Gizem' e bakarak.

Gizem ile Barış, Deniz' e yetişmek için hızlı hızlı ilerliyordu. Deniz görmüş olduğu manzara karşısında şaşkın ve üzüntülü bir halde ilerliyordu. Aslında kendisini bir yandan da rahatlamış hissediyordu ne gariptir ki. Efe' yle meşgüldü zihni ne zamandır, merakta etmişti göremeyince ama şimdi onu görmüş olmanın verdiği rahatlık vardı, ne şekilde görmüş olursa olsun. Deniz birden Efe' yi zihninden çıkarmıştı. Ondaki bu huy çok güzeldi. Günlerce aylarca üzülmezdi bu yüzden. Öyle iyi bir hafıza silici vardı ki O' nda, kötü olayları hemen hiç yaşanmamış gibi siliyordu. Tabii bu olayları gerçekten zihninden çıkarmak isterse. Yarın tamamen ferah bir zihne sahip olurdu. Önce Efe ile yaşadığı olayların, hissettiği duyguların bir analizini yapması gerekiyordu. Ondan sonra buraya geldiği ilk günkü gibi huzurlu bir Deniz olacaktı.

Gizem ile Barış yanına gelince ' nasıl olduğunu ' sordular genç kıza. O da ' iyiyim ' dedi. Barış da Deniz' i pek fazla tanımadığı için' üzülme, üzülmeye değecek bir adam değilmiş. Baştan ne olduğunu öğrenmen senin için daha iyi oldu bak ' dedi. Deniz de ' sağol Barış desteğin için ' dedi. ' Üzülmüyorum zaten ' dedi ' ne hoş ki birşey hissetmiyorum artık ona karşı ' diye de ekledi. Gizem de Deniz' i tanıyan biri olarak ' tabii ya sen nelerin üstesinden geldin, bunun mu gelemeyeceksin ' dedi arkadaşına ve sarıldı, öptü. Sonra kızlar odalarına çıktılar, Barış' a ' iyi geceler ' dileyip. Barış da odasına çıktı ve bir süre sonra uyudu.

Kızlar yataklarına yatmış düşünüyorlardı. Deniz birden ' Gizem ' dedi, ' şu Şebnem bize rehber olan sevgilisinden bahsetmişti bir ara hatırladın mı? Ama biz onu dinmemiştik ya hani meşgüldük o sıra, sonra anlatırsın demiştik. Demek ki dinleseymişiz onun rehberinin Efe olduğunu bilirdik ' dedi. Gizem de hafızasını yoklayarak hatırlayınca ' evet ya ' dedi ' nasıl da aklımıza gelmedi? Ama nereden gelecek ki biz Şebnem' i ve onun rehber sevgilisini mi düşenecektik ' dedi kendi sorusunu cevaplayarak. ' O ne yapacak acaba? ' diye de ekledi Gizem. ' Böyle bir sevgilisi olduğu için pek de şanslı sayılmaz. Hem Şebnem ondan bahsedeli kaç yıl oldu. Demek ki kızcağızı aldata aldata ilişkileri bu kadar uzadı ' dedi Gizem, Deniz' in aralarına giren kız olmasını unutarak.

' Özür dilerim Deniz ya... Seni üzmek istememiştim. Nasıl hissediyorsun kendini şimdi? ' diye sordu. Deniz de Gizem' e ' yok sen haklısın. Doğru bir yerde söylediklerin ' dedi. Üzülüyorum... nasılda hemen ona kendimi kaptırdım diye, kendime kızıyorum sadece ' dedi Deniz. Gizem de ' kızım ya uzun zamandan beri kimseyle çıkmadın, o yüzden artık sende birini istedin hayatında. Ondan da hoşlanınca olan oldu işte ama boşver... yaz aşkı diyelim ve kapatalım. Sen güçlü bir kızsın bu durumdan da en iyi şekilde çıkacağını biliyorum.

Yarın bizim için yeni bir gün. Buraya geldiğimiz ilk günkü gibi kalan günlerimizi en iyi şekilde mutlu ve huzurlu bir şekilde geçirmeye söz ver arkadaşım ' dedi. ' Bundan sonra ne olursa olsun hiçbirşey moralimizi ve tatilimizi bozmaya gücü yetmeyecek. Tamam mı? ' dedi Deniz' e. O da ' tamam ' dedi. ' Çekilin biz geliyoruz ' dedi neşeyle Deniz Gizem' e ve gülüştüler. Sonra günün vermiş olduğu yorgunlukla uykuya daldılar.

Köpüklü Kahve Keyfi ( Hem de Misafirlikte ) :)

2009-04-23T19:15:00.002+03:00

Ortalarda pek yoktum bu aralar. Arada bazılarınıza uğradım fakat ' yorum bıraktım mı, bırakmadım mı? ' inanın ki bilmiyorum. Dedim birşeyler yazmak lazım artık. Kalmışız Halikarnas' ın 17. bölümünde de. Devamı yok henüz ama birşeyler yazmalı yine de.

Bende az önce geldim eve. ' Nereden? ' diye soracak olursanız, Paşa' nın evinden. Nihayet Paşa' nın şu köpüklü kahvesini içebildim. Uzun zaman sonra içmek bana da kısmet oldu. Aynı zamanda uyduruk fal da baktırdım. :) Fala inanma falsız da kalma hesabı. Bloglar sayesinde de herkes az çok kişiler hakkında bilgi sahibi olurken, O da bildiği bazı şeyler üzerine salladı iyi olan cinsinden.:) Söylediklerinin gerçekleşmesini isterim tabii.:))

Yanımızda GeCe ve voodoo bird de vardı. Uzun zamandan beri ev oturması yapmayan ben için bir değişiklik oldu, bir de sevdiklerim yanımda olunca.

Bu kadar işte. Daha üstüne çok konuşulur tabii, ama bugün yine yorgun olmamdan dolayı cümleleri toparlayamıyorum tam olarak. Sonun da Paşa' nın kahvesine ortak olmayı başarmış bir kişi olarak, mutluyum.

Teşekkürler Paşacık. :) İyi bir ev sahibidir aynı zamanda sadece kahve değildi ikramı. Onu da belirteyim. Şimdi ders çalışmam gerekiyor yine. Bloglara bir göz atayım ondan sonra başka bir bahane bulamazsam çalışacağım hayırlısıyla...

bye bye... see you... :) ( ay içimden geldi İngilizce sonlandırayım dedim. Aslında İngilizce de çalışmam gerekiyor. Her seferinde yarım bırakan ben, birden bire şakır şakır İngilizce konuşmak isteyince, ' ben bunları biliyorum sonrasına geçeyim ' deyince yarım kalıyor... çat pat, az çok, işte biliyoruz da bazen anlıyorum da çok şeyi ama cevap veremiyorum. Bu da nereden çıktı şimdi ya... aman bende işte herzaman ki ben nereden nereye... :) )

Bitti.

HaLiKaRnAs (17)

2009-04-20T20:27:00.003+03:00

(17)

Barış daha fazla otel odasında kalmasını anlamsız buldu. Zaten çok da sıkılmıştı odada tek başına. Aşağıya inecekti, öğle vakti gelmişti o daha sabah kahvaltısını bile yapmamıştı. Canı da istememişti ya bu saate kadar.

Kızlarda havuz kenarındaydılar hala. Herkesin birer ikişer sıraya girdiklerini görünce onlar da toparlandılar. Eşyalarını şezlongta bırakıp yemek sırasına girdiler. Sıradayken, Barış da gelmişti nihayet yanlarına. ' Selam ' verip ' nasılsınız kızlar? ' diye soran Barış, kızlarında ' iyi işte ne olsun, ya sen nasılsın? ' diye kendisine sordukları soru karşısında O da ' iyiyim ' demekle yetindi sadece.

Sıra kendilerine geldiği için yemeklerini aldılar konuşmadan ve masa bulup oturdular. Kızlar tabii meraklı gözlerle yine Barış' a bakıyorlardı. Deniz' den önce Gizem davrandı ve Barış' a sordu ' Efe hala ortalarda yok mu? ' diye. Barış biraz tedirgin olsa da ' ne cevap vereceğim ben şimdi? ' diye yine de ' gece çok geç saatte geldi, O ' dedi sadece. Yanında getirdiği kız arkadaşından hiç bahsetmedi.

Deniz' in birden gözleri parladı ışıl ışıl, kalbi heyecanla çarpmaya başladı yine. ' Nasıl iyi mi? Neredeymiş? ' diye sorular sordu Barış' a. O da ' iyi birşeyi yok ' dedi sadece. Efe' nin gerekli açıklamayı Deniz' e yapacağını zannederek başka birşey söylemedi. Deniz' de iştahla yemeğini yedi ' nasıl olsa birazdan gözükürdü ortalarda ' diye sevindi. Gizem de sevindi Efe' nin dönmüş olmasına. Deniz' deki farklı görebiliyordu şimdi açık bir şekilde.

Yemeklerini yediler ve havuz kenarına geçtiler yeniden. Deniz akşama kadar burada kalalım demişti Gizem' e. Otel içindekileri, gelen gideni daha iyi görebiliyorlardı çünkü oradan.

Yemekten sonra güneşlendiler, sonra da yüzdüler yine hep birlikte. Hala Efe yoktu ortalarda. Deniz aramak istemişti ama, sonradan vazgeçmişti. Madem dönmüştü birazdan gözükürdü, hem ' O arasın ' diye de düşündü, içi içini yese de beklemeye karar verdi.

Güneş yine çok bunaltmaya başlamıştı. Deniz odaya çıkmak istediğini söyledi. Biraz dinlenecekti ve düşüncelerini toparlayacaktı. Gizem' e ' sen kal, Barış' la birlikte vakit geçirin ' demişti. ' Zaten şunun şurasında kaç gününüz kaldı ki ' diyerek gülümseyip ayrılmıştı yanlarından.

Gizem Barış' la yalnız kaldığına sevinmişti şimdi. Çünkü Deniz yanındayken Onun Efe' si yanında olmayınca kendisini tuhaf hissetmişti, üzülmesini istemiyordu. Başbaşa kalınca daha özel konuşmalar yaptılar gençler, ' tatil bitince de görüşmek istediğinden, O' nu bulmuşken bırakmak istemediğinden ' bahsetti Barış Gizem' e. Gizem için için sevinse de yine de emin olamıyordu ki Barış' ın söylediklerine. Bunu da artık zaman gösterecekti gençlere.

Birlikte deniz kenarına geçtiler, denizde de yüzdüler ve güneşlendiler. Sonra Gizem hala Efe de yok ortalarda diye söyleyince, Barış yine telaş yaptı. ' Arasana, sen O' nun arkadaşısın ' deyince Gizem Barış' a, O da ' yok, gerek yok ' falan deyince Gizem anladı Efe ile ilgili bişeyler bildiğini Barış' ın. Sordu O' na ' nerede Efe? Neden gözükmüyor hala? ' diye. ' Biliyorsun, benden saklıyorsun. Lütfen söyler misin? ' diye diretince Gizem, Barış da sadece ' bunu ben şimdi söyleyemem, ama Efe Deniz' e açıklamasını yapacak ' dedi. ' Ne olur başka birşey sorma bana ' diye ekledi Barış. Gizem yutkundu, kesin kötü birşeyler vardı Deniz ve Efe ile ilgili. Çok merak etsede nedenini, üstelemedi çünkü gerçekleri duymaya da hazır hissetmiyordu kendini.

Gizem ' odaya çıkacağını ' söyledi. Deniz' i ' merak ettiğini, uzun süre onu yalnız bıraktığını ' da ekleyince, Barış da ' tamam ' dedi. Zaten birkaç saat içinde akşam yemeği başlayacaktı. Barış da odasına çıkıp, biraz dinlenmek istiyordu. Olanlar onu da yormuştu.

Gizem odaya vardığında kapıyı geç açınca Deniz, meraklanmıştı iyice. Deniz' in hala kapalı tek gözüne bakınca uyuduğunu anladı ve O' nu görünce sağsağlim mutlu oldu. Deniz kapıyı açıp, hemen attı kendini yatağına yeniden. Kendine gelmesi zaman alıyordu.

Deniz kapalı gözlerinin ardından ' Efe' yi gördünüz mü? ' diye sordu. Gizem de ' hayır... henüz gözükmedi, yapacak işleri vardır. Yemekte görürüz elbet ' dedi. Pek de emin değildi söylediğine, ama zaten görürlerse de Efe Deniz ile konuşunca Deniz üzüleceği için şimdiden kendisini kötü hissetti. Her ne kadar konunun ne olduğunu bilmese de, kötü birşeyler sezmişti işte genç kız.

Deniz kendisine gelmek için duşa girdi. Gizem de televizyonu açtı ama hiçbirşey izlemiyordu. Binbir türlü düşünce beynini yiyiyordu genç kızın. Deniz de duştan çıkıp, televizyon izlemeye koyuldu. Hazırlanmaları için daha vakit vardı. İzledikleri programı beğenmeyip, balkona çıktılar. Zaten izleyen de yoktu tam manasıyla kendilerini bırakıp.

Balkonda oturup, oratalarda dolaşan insanlara baktılar. Gözleri ikisinin de Efe' yi arıyordu ama göremediler.

Hazırlandılar ve çıkmak üzereydiler ki kapılarında bir tıklama sesi duydular ve sonrasında Barış' ın sesini. Kapıyı açıp, genci içeri aldılar ki zaten hazır olduklarından aşağıya inmeye karar verdiler. Deniz Barış' a baktı ama birşey söylemedi. Onu da bunaltmıştı iyice genç kız farkındaydı. ' Eğer Efe' den bir haber aldıysa zaten beklemezdi söylerdi ' diye düşündü genç kız. Artık yemekte görmeği ümit ederek indiler aşağıya.

Yemeklerini alıp, oturdular. Yemeğe başlamışlardı ve ortalarda dolanan bir rehber yoktu hala. Yemekleri bitince her zamanki gibi bara geçen gençler, içkilerini yudumlamaya başladılar. Konuşuyorlardı şimdi sanki Efe hiç olmamış gibi. Bir an için Deniz de unutmuştu Efe' yi. Kendini sohbete bırakmıştı.

Vakit ilerliyordu ve bu gece de otel de kalmaya karar verdiler. Gece geç vakite kadar otelin barında vakit geçirdiler. Sonrasına deniz kenarına geçirmeye karar verdiler. Her zamanki gibi en karanlık köşeye geçmek üzere şezlong arıyorlardı ki, gördükleri manzara karşısında dona kalan gençlerin hiçbirinden çıt dahi çıkmıyordu.

Rüya

2009-04-17T19:37:00.000+03:00

Dün gece seni gördüm rüyamda
Her zamanki gibi yakışıklıydın yine
Bana bakıyor, gülümsüyordun uzaktan
Sonra yanıma geldin, sarıldın sımsıkı

Ben sordum sana ' ne işin var burada? ' diye
Sen de dedin ' sen görmek istedin? ' diye
Şaşırdım nasıl bir rüyaydı bu böyle
Olsun içinde sen vardın saçma olsa da nafile

Gözlerimi açacağım ve bakacağım yanıma
Gerçekten de yanımda sen olacaksın
Bu rüya gerçekten de bir mucizeymiş diyeceğim
Yine şaşıracağım yanımda senin uyumana

Ve birden bire yine uyanacağım
Bu sefer gerçekler gün gibi karşımda
Ne sen varsın yanımda
Ne de seni göremeyince sevinen ben olacağım

Rüyamın içinde uyanmış olarak kalmayı isteyeceğim
Bu ikinci uyanış hiç de sevindirici olmayacak bana
Ne de tuhaf bir rüya görmüşüm dün gece ben öyle
Bu gece seni yine beklerim rüyama

Her zaman seni görmek isterim
Hep sıkıca bana sarılmanı da
Gözlerime bakıp ve gülümseyip
' Seni seviyorum ' diye kulağıma fısıldamanı da

Yalnızca ikimiz başbaşa
Sen bana ' beni sevdiğini söyleyeceksin ' kulağıma fısıltıyla
Ben de sana sarılıp, ' bende ' diyeceğim o an da
Uyanca senin uyanmanı bekleyip, gördüklerimi anlatacağım sana.

Not: Çok saçma oldu biliyorum ama birden uydurdum işte. Bugün de boş geçsin istemedim. Saçmaladım işte... :))

NeS

HaLiKaRnAs (16)

2009-04-16T21:07:00.000+03:00

(16)

Gençler pek de iştahla yemeklerini yemediler. Deniz hele tabağına hiç dokunmadı. Deniz' in moralinin bozuk olmasından dolayı gençler bu gece eğlenmeye gitmeyeceklerdi. Gizem de Barış' ın yanında olmasına bir türlü tam olarak sevinememişti. Bu gece erkenden yatacaklardı. Aslında Gizem Barış ile kalıp, onunla birlikte vakit geçirmek istiyordu. Fakat Deniz' i tek başına bırakamazdı. Hep birlikte bara geçen gençler, birer bira aldılar.

Barış Efe' nin durumundan haberi olduğunu kızlara söyleyemezdi. Bu onun açıklayabileceği bir durum değildi. Daha ilişkilerinin başında Gizem' e yalan söylemek zorunda kalması Barış' ı huzursuz ediyordu. Yalan söylemesini hiç sevmezdi, aslında beceremezdi de. Bu durum onun için içinden çıkılması güç bir durumdu. En iyisi onun için olayın dışında kalmaktı. Bilmiyormuş gibi yapmak Barış için en doğru karardı. Efe olanları elbet Deniz' e açıklamanın bir yolunu bulurdu. Deniz için üzüldü genç, ama Efe üniversite yıllarında da aynıydı. Demek zaman onu hiç değiştirmemiş diye düşündü Barış. O da onun olumsuz özelliğiydi. Yakışıklı olmanın Efe' ye kazandırdığı avantajı, O da bildiği gibi kullanıyordu işte.

Barış birasını yudumlarken bunları düşünürken, Deniz de binbir türlü senaryolar uyduruyordu düşüncelerinde. Ama işin içinden bir türlü çıkamıyordu. Gizem de Deniz' e üzülüyordu. ' Ne olmuştu da Efe kaybolmuştu koca gün ortadan böyle? ' . Barış kızları neşelenmesi için konuşturmaya çalıştı. Hepsi konuşmaya katılmıştı katılmasına ama yüzelseldi tüm bu konuşmalar.

Deniz ' sahile inelim mi? ' dedi. Gizem de Barış da ' tabii olur ' deyince indiler yine sahile. Hepsi birer şezlong bulup oturdu. Gizem' in yanında Barış vardı. Deniz ' siz ben yokmuşum gibi davranın, ben denizi ve yıldızları seyredeceğim ' dedi. ' Konuşmak istemiyorum ' deyince Gizem de üstelemedi. En azından Deniz yanındaydı. Barış ile konuşmaya daldılar, Efe' yi unutmuştu ikisi de.

Vakit ilerledikçe hava da soğuyordu. Üstlerine birşey almamışlardı da o yüzden üşüdüler. Zaten sıkıntılıydı gençler odalarına gitmeye karar verdiler. Her ne kadar Gizem ile Barış ayrılmak istemeseler de, bu gecelik erken ayrılmaya karar verdiler. Hala Efe de yoktu ortalarda.

Odalarına erkenden çekilen kızlar yataklarına yatıp konuştular. Deniz ile Gizem Efe' nin başına gelebilecek tüm olasılıkları düşündüler. Elbet çıkacaktı ya ortaya, ama yine de merak etmeden duramıyorlardı işte.

Barış da kızlar gidince odasına çıkmıştı. Efe' yi aradı hemen. Kızları ve durumunu anlattı. O da ' tamam biz geliyoruz zaten şimdi ' dedi ve telefonu kapattı.

Efe otele döndüğünde yalnız değildi. Yanında kız arkadaşı da vardı uzun zamandan beri birlikte olduğu. Onu kendi odasına yerleştirdi ve ' birazdan geliyorum ' deyip Barış' ın odasına gitti.

Kapıyı açan Barış, ' telaşla ne olacak Efe şimdi ya? Ne diyeceksin Deniz' e? Nasıl açıklanır ki bu durum? ' diye demediğini bırakmadı gence. Efe de ' sen karışma işte ya, Tuğçe benim 2,5 yıldan beri sevgilim. Seviyorum ben onu ' dedi Barış' a. Barış da ' bu nasıl olur ya, nasıl sevmek bu? Deniz neyin peki? Ona da hayrandın, daha akşam seviyorum da diyordun onun için ' dedi. Efe de ' evet Deniz de hoş kız, güzel kız ama işte öylesine Barış ya anlasana. Tuğçe ile bunca zaman birlikteyim onunla farklı düşünüyorum ' dedi. Barış da bir erkek olarak Efe' yi anlamıştı, ama ona hak vermiyordu. Efe gibi düşünen pek çok erkek vardı, ama kendisi hiçbir zaman böyle şeyler yapmazdı. Hayatında biri varsa gözü başkasını görmezdi ki o sıralar.

Bakalım Efe durumu Deniz' e nasıl açıklayacaktı? Çok üzülecekti genç kız, hem de tatili de berbat olacaktı, onun için üzüldü Barış.

Efe daha fazla açıklama yapmadan gitti odasına bekleyen sevgilisinin yanına. Barış çok huzursuz oldu. Eskiden hadi yaşıda küçüktü normal karşılayabilirdi Efe' nin bu yaptığını, ama O hala eskisi gibi davranıyordu, değişmediğini görmek üzdü Barış' ı. Şimdi bir de O' nun yüzünden Gizem' le arası bozulursa çok daha üzelecekti. Gizem de kendisini Efe ile kıyaslayabilirdi. Efe ile aynı kefeye konmak Barış' ın hiç onaylamadığı bir durumdu. Zaten Efe' yi uzun zamandan beri görmüyordu, taa ki burada karşılaşıncaya kadar. O yüzden tam olarak birbirlerine benzemeleri de olanaksızdı. Kendisine bir çözüm arayan Barış düşünceler içinde boğuldu, yatağında ve bir süre sonra uykuya daldı.

Sabah kızlar erkenden uyandılar. Gizem Deniz' e bakınca ' günaydın 'dedi gülümseyerek. Deniz' de ' günaydın ' dedi genç kıza. Hazırlanıp aşağıya indiler. Kahvaltılarını alıp masaya geçtiler. Etraflarına bakınan kızlar Barış ile Efe' yi aradılar. ' Hadi Efe yoktu da, Barış neredeydi acaba? ' diye düşündü Gizem. Şimdi aramak da istemiyordu, belki geç yatmıştı uyumak istiyordu. Akşam da konuşmamışlardı ki kahvaltıyı birlikte yapıp, yapmayacaklarını.

Kızlar birlikte kahvaltılarını yaptılar. Barış da uyanmıştı, ama inemiyordu bir türlü aşağıya. ' Ne diyecekti kızlara? ' Efe' den önce kendisini göstermek istemiyordu. Havuz kenarına geçen kızlar, uzun süre yüzdüler, çıkıp güneşlendiler. İçeçek aldılar kendilerine, yine konuşmaya başladılar Efe ile Barış yokmuş gibi. İlk geldikleri günkü gibi kendilerini özgür hissediyorlardı şimdi. Konuştukça rahatladılar. Tatile gelmişlerdi bir de onu bunu düşünerek kendilerine tatili zehir etmeyeceklerdi. Karar almışlardı, söz vermişlerdi birbirlerine. Ne olursa olsun kafalarına takmayacaklardı, tatillerinin sonlarını da ilk günlerdeki gibi mutlu ve huzurlu geçireceklerdi.

' Yaşlılar, Araçlar, Gençler ' ve Çileden Çıkma Hali

2009-04-15T12:26:00.002+03:00

İki gündür sinirlerimi hoplatan bir olayı yine sizlerle paylaşayım istedim. Belki bazılarınız bana kızacaksınız, belki de haklı bulacaksınız. Bilemiyorum. Bana kalırsa haklıyım da... :)

Taa küçükken... :) Yani küçüklüğümden beri hangi araçta yolculuk ediyorsam edeyim, eğer ki oturuyorsam hiçbir yaşlıya yer vermem.

Nedenini de şöyle açıklayayım:
Ne zaman yer veren gençleri görsem X yaşlı ' yok evladım otur sen... vb.' kelimelerle inat eder durur, oturmaz bir türlü. Her seferinde gözlemlemişimdir ama bir türlü oturmak bilmezler. Bende yer veriyordum işte küçükken, benim de başıma gelince birkaç sefer ' bundan sonra bulursunuz ' dedim ve uzun zaman önce yer vermeyi bıraktım. Kendi yerimle rezil mi olacağım bir de? :)

Yer vermeyince de ' gençlere bakın, yaşlı X kişisi ayakta duramıyor, yer vermiyorlar ' diye söylenen tipler de vardır etrafınızda. Sanki yer verince hemen oturuyorlarmış gibi.

Hem bu genç de sonuçta bir insan. Bütün gün çalışıp yorulmuş olabilir. Belki işi sürekli ayakta. Kendini atacak boş bir koltuk arıyor. Tam bulmuş oturmuşken kırk yılda bir, gelsin bir yaşlı yer ver ona sen yine dikil ayakta. Valla önceki işlerimden bilirim sürekli ayakta kaldığım işleri. Mecburiyetten de topuklu ayakkabı giydiğim işleri de. Zaten sevmediğim kıyafetler içinde kaldığımdan dolayı o işlerim uzun sürmedi. :) Ağlamamak için zor durduğum o tıklım tıklım otobüste inen olsa da ben otursam diye beklediğim o günler... Tam kendimi boşalan bir koltuğa atmışken başkasına yer vermek mi? ... İmkansız. O çektiğim acıyı bir ben bilirim, bir de Allah. Sanki verilen yere ' teşekkür ' edip, oturan oluyor da.

İşte geçen gün bindim minibüse, oturdum gidiyorum. Sonra X yaşlı bindi ayakta zor duruyor hatta üstüme düşecekti. Tuttum kolundan. Arada bir vicdanım sızlar bu durumlar da, her ne kadar oturmasalar da ' yer versem mi, vermesem mi? ' diye düşünürüm içimden. ( Gerçi artık o yer veren genç! olmaktan çıktım artık. :) )

Kalktım... Uzun zamandan sonra ilk yer vermem olacaktı. Çekildim kenara rahat geçip otursun diye. Kalkarken de ' geç amca otur ' dedimdi yani. Baktım o dikilir, ben dikilir ayakta bir türlü oturmaz. Zaten yaşlısın işte boş bulduğun yere at kendini, yok hala dikiliyor. Genç delikanlılar da vardı dikilen, ' amca geç otur ' deyince nihayet oturdu. O oturunca da başında bende dikildim, tabii kendi kendime sesli söylenmeye başladım. Tutamadım artık kendimi ama ya. Bundan sonra yine diyorum artık ne halleri varsa görsünler. Kimseye yer vermem. Vermeyeceğim işte yaa. Sinir krizi geçiriyorum.

İşte bu yüzden artık otobüsün en arka sol köşesi benim yerimdir. Minibüsün de aynı şekilde. Zaten hep ilk duraklardan bindiğim için oturarak giderim genellikle. Eğer ki o yaşlılar da oturmak istiyorlarsa, ilk duraktan binsinler yada çok doluysa binmesinler daha iyi.

Şimdi diyeceksiniz sen de o X yaşlılardan biri olacaksın diye. Ama inanın ki bana yer veren olursa ' hık mık ' etmeden ' teşekkür ' edip otururum. Eğer o günleri görebileceksem ve hafızam hala yerinde olursa, bugünleri aklıma getirip gülümserim kendi kendime.

HaLiKaRnAs (15)

2009-04-14T14:42:00.001+03:00

(15)

Kızlar yine herzaman ki gibi muhteşem gözüküyorlardı. Efe ve Barış havuz kenarındaki masalardan birine oturmuşlar kızları bekliyorlardı. Onları görünce ikisinin de yüzü güldü birden bire. Yemeklerini alıp masalarına geçtiler, birbirlerine hayranlıkla bakıp yemeklerini yediler.

Bar kısmına geçip biralarını yudumladılar. Konuştular hep birlikte oradan buradan. Saatler ilerleyince biraz daha, ' hadi ' dediler ' gidelim '. Bodrum' a indiklerinde kalenin oralarda gezindiler önce. Kalenin orada kemer vardı çok da uzun olmayan. Üstüne çıkıp, oturdular. Karanlık denizi seyrettiler, çiftler olarak ayrılıp. Arka tarafları da caddeye bakıyordu onların, ama onlar yüzlerini denize çevirip, sonsuz karanlığa doğru baktılar. Her biri hayallere dalıp.

Caddelerde dolaşanlar ve çevreden gelen müzik sesleri onları da harekete geçirince ' hadi gidip bizde eğlenelim ' dediler. Bodrum' da da yine o kadar çok bar, disco vardı ki Efe' den sorulurdu tabii tüm mekanlar. Hemen fazla uzaklaşmadan kalenin orada bir bara girdiler. O akşam da oranın köpük partisinin olduğu akşammış şanslarına. Kızlar çok seviyorlardı, o köpüklerin içine girip dans etmeyi.

Çılgınlar gibi dans ettiler. Köpükler başlayınca içine girdiler dizlerine kadar ıslandılar, saçları başları hep köpük olmuştu, ama onlar umursamıyorlardı bile. Saat yine epey geç olmuştu ve hepsi yorulmuştu.

Barış' ı oteline bıraktılar hep birlikte, hem kendilerine gelmeleri için iyi olmuştu yürümek. Barış ' yarın birlikteyiz ' dedi Gizem' e. Gizem de gülümsedi ' iyi geceler ' dileyen gençler koyuldular dönüş yoluna. Otele dönünce konuşmadan yattılar hemen yatağa.

Sabah yine herzaman ki gibi rutin işlerini yapıp, kahvaltıya indiler. Havuzda yüzdüler, güneşlendiler. Öğleye kadar havuz kenarında vakit geçirdiler. Ne Efe, ne de Barış ortalarda gözükmüyordu yine. Kızların tanıştığı grup vardı az ilerle. Tarık da baktı Deniz' i görünce ' selam ' verdi başını hafifçe eğip. Artık genç kızla ilgilenmiyordu eskisi gibi. O da farkındaydı diğerleri gibi Efe' ye olan ilgisini. Gruptakiler mesafeli duruyorlardı Gizem ile Deniz' e. Zaten onlarda görünce sadece ' selam ' verip gidiyorlardı yanlarından.

Kızlar hazırlandılar odalarına çıkmak için. Barış' ı gördüler hemen otelin girişinde. Yanlarına geldi elinde bavulla. ' Merhaba ' dedi önce kızlara. ' Arkadaşlarının gelmediğini, sadece kendisinin burada kalacağını ' söyledi Gizem' e. Gizem dedi ' arkadaşların ile aran bozuldu benim yüzümden '. Barış da ' yok ' dedi bozulmadı. Onlarda gece birileriyle tanışmışlar gelmek istemediler. ' Onlarında keyifleri iyi merak etme sen ' dedi muzipçe gülümseyerek. ' Aramız iyi çok şükür '. Bu duruma Gizem' de sevindi Barış kadar.

Efe' yi sordu Barış ' nerede? ' diye. Deniz de ' biz de hala göremedik ' dedi. Barış hemen telefon etti gence. Soran gözlerle bakan kızlara ' telefonu kapalı ' dedi. Deniz iyice meraklandı, keyfi de kaçtı, ama yapabileceği birşey de yoktu. Gizem ' biz odaya gidiyoruz, dinlenelim biraz. 1-2 saat içinde görüşürüz yemekte ' dedi. ' Tamam ' dedi Barış da, ' ben de odaya yerleşirim, görüşürüz ' dedi ve lobiye doğru ilerlerledi.

Kızlar odalarında duşlarını alıp, biraz dinlendikten sonra aşağıya indiler yeniden. Barış da yoktu ortalarda şimdi. ' Acaba arasam mı? ' diye düşündü Gizem, ' ama o neden aramıyor? ' diye düşündü ve sonra vazgeçti aramaktan. Deniz ile birlikte yemeklerini alıp masaya oturdular. Yemeklerini yerlerken Barış gözüktü yeniden. Efe yoktu yanında. Gizem' lerin yanına geldi ' afiyet olsun hanımlar ' diyerek. Deniz sordu ' Efe yok mu? ' diye. Barış pek de neşeli olmayan bir ses tonuyla, biraz da kekeleyerek ' yok ' dedi bende görmedim. ' Telefonu da kapalı hala '. Gizem sordu merak içinde ' sen ne yaptın, yerleştin mi? ' diye. O da ' evet ' dedi ' sağolsun yardımcı oldular bana ' diyerek. Efe' nin arkadaşı olduğunu söyleyince daha da bir ilgili davranmışlardı kendisine.

O da yemeğini aldı ve kızların yanına oturdu. Deniz' in morali bozulmuştu ' neredeydi acaba Efe? ' sürekli onu düşünüyordu şimdi.

Masada ki konuşmaları dinlemiyordu, o kendi dünyasında düşüncelere dalmıştı artık. Gizem' in birkaç kere ' Deniz ' diye seslenmesinden sonra nihayet duyan Deniz ' efendim... ne var? ' diyebildi sadece. ' Hadi kalkıyoruz, akşama kadar burada oturacak değiliz heralde dimi? ' dedi Deniz' e. Deniz de yemeklerinin çoktan bitmiş olduğunu görerek kalktı onlarla birlikte. ' Deniz kenarına gidelim ' dedi Barış. Gizem de onaylayınca Deniz de otomatik bir şekilde onlar nereye gidiyorsa tabip edip, boş bulduğu şezlonga ilişti. Üstündekileri çıkarıp, güneşlenmeye başladı birşey demeden.

Gizem ' yüzmeyecek misin? ' diye sordu Deniz' e. Onun şimdi Efe' yi düşündüğünü ve merak içinde olduğunu bilse de, yine de soruyordu ' iyi misin sen? ' diye. O da ' evet ' dedi pek de inandırıcı olmayan bir sesle. ' Yüzmeye gidiyoruz, gelmiyor musun? ' diye soru Deniz' e. O da ' hayır, ben güneşleneneceğim ' deyip yattı yeniden yerine. Gizem ile Barış girdiler denize. Barış' a sordu Gizem ' Efe' den gerçekten haberin yok mu? ' diye. O da yok diyebildi sadece. Sanki birşeyler biliyor da bilmiyormuş gibi geldi Gizem' e. Fazla üstelemedi genç kız da. Yüzdüler birkaç tur, sonra Gizem dedi ' çıkalım Deniz fazla yalnız kalmasın '.

Çıkınca Barış gitti içecek birşeyler olmaya. Yalnız kalan kızlar konuştular Efe hakkında. Deniz de sordu ' gerçekten birşey bilmiyor muymuş Barış ' diye. ' Evet, bilmiyormuş ' dedi Gizem de. İnanmasa da bu cevaba içinden, Deniz' e bu yanıtı vermişti yeniden.

Barış gelince içeceklerini yudumlayan gençler, konuşmaya daldılar yeniden. Hala Efe ortalarda yoktu. Üstlerini giyen gençler bir süre daha oturdular sahilde. Sonra hepsi dağıldı odalarına. Akşam yemeğinde görüşmek üzere ayrıldılar.

Akşam olmuştu ve hala Efe' den bir haber çıkmamıştı. Deniz çok endişelenmişti. Hiç keyfi yoktu, hatta acıkmamıştı bile. Tüm benliği uyuşmuştu, bir robot gibi ortalarda dolaşmaktaydı genç kız. Odalarının telefonu çalınca, kalbi heyecanla çarpmaya başlayan Deniz, hemen açtı telefonu. Efe' nin sesini duymayı hayal eden Deniz, Barış' ın sesi ile karşılaşınca hayal kırıklığı içinde ağlayacaktı neredeyse.' Tamam ' dedi biz de iniyorduk şimdi '.

' Aşağıda bizi bekliyormuş ' dedi soran gözlerle bakan Gizem' e. İstemeyerek de olsa indi Deniz de yemeğe. Barış' ı görünce sordular kızlar merakla yeniden ' Efe' den bir haber var mı? ' diye. Barış da ' yok hala telefonu kapalı ' deyince ' birşeyi yoktur dimi? Otel çalışanları da bilmiyor mu, nerede olduğunu? ' diye Deniz merak içinde sordu Barış' a. Barış ' ne cevap vereceğini şaşırsa da kendini toparlayıp, ' yok şimdi ortalığı bulandırmayalım ' dedi kızlara. Onlarında beklemekten başka çaresi kalmadı. Yemek sırasına giren gençlerin bu akşam hiç keyifleri yoktu.

Portakalın Aşkı

2009-04-12T15:23:00.003+03:00

Uzun zaman önce e-posta olarak dolaşmaktaydı bu resimler. Bende bugün hikayeye devam edecek zamanı bulamayacağımı düşündüğümden ve biraz da resim olsun diyerekten sizlerle paylaşayım dedim. Eğer ki e-posta olarak almayanlarınız varsa tabii ki, sizler de görün istedim. :)

Hoşçakalın...

HaLiKaRnAs (14)

2009-04-11T12:25:00.001+03:00

(14)

Kızlar ancak öğle yemeği vaktinde uyanabildiler. Gerçi tam olarak ona uyanmak da denemezdi. Hala gözleri kapalı olan Gizem ve Deniz yataktan çıkmakta hala direniyorlardı. İkisi de birden zıpladı sonunda yataklarından ve doğruca banyonun yolunu tuttular. Yüzlerini yıkadılar ve sırasıyla duşa girdiler.

Hazırlanıp öğle yemeklerini almaya gittiler. Yemeklerini sessiz sedasız bitiren kızlar, ancak ayılabilmişlerdi tam olarak. Gizem ile Deniz gece hakkında konuşmaya başlamışlardı. İkisinin de birbirine anlatacakları çok şey vardı.

Deniz heyecanlı heyecanlı Efe ile olan yakınlaşmalarından bahsetti. Gizem' e sordu Barış' ı da. Gizem de anlattı gece yaşadıklarını, konuşmalarını. Deniz Gizem' e ' kabul et, işte kızım. Hem çok yakışıklı, tam da senin tipin ' dedi gülümseyerek. Gizem de aslında Barış' ın teklifini kabul etmek istiyordu ama güven duymuyordu tam olarak.

Yine de Deniz' in de etkisiyle kabul etmeye karar verdi. Ortalarda tanıdık kimse görünmüyordu. Birkaç kişi vardı havuz kenarında güneşlenen. Geceye gidenlerden kimseyi görememişlerdi kızlar. Kendileri gibi uyanamayan çoktu anlaşılan. Efe de Barış da yoktu. Denize girmeye karar vermişti kızlar. Yüzmek ikisine de iyi gelecekti. Birkaç tur attıktan sonra güneşlenmek için uzandılar şezlonglara. Tam o sırada Efe ile Barış belirdi başlarında.

' Merhaba nasılsınız? ' diye soran ilk Barış olmuştu. Efe de sadece gülümseyerek selam vermişti kızlara. ' Kızlar da iyi sayılırız ' dediler gülümseyerek. Kızların şezlongunun kenarına oturdu gençler, izin isteyip. Barış Gizem' e baktı soran gözlerle. Gizem de gözgöze fazla gelmemeye çalışsa da başarılı olamadı. Efe de Deniz' e karşı biraz mesafeliydi. Ne de olsa görev başındaydı ve alalade de ilişkisini belli edemezdi. Sonuçta otel çalışanlarının, gelen müşterilerle ilişki kurması yasaktı. Gece konuşmuşlardı tüm bunları. Deniz de hak vermişti gence.

Barış Gizem' e ' yürüyelim mi? ' dedi sahil boyunca. Kabul eden Gizem gitti Barış' la. Barış sordu ' bir karar verebildin mi diye? ' O da ' evet ' dedi biraz çekinerek. Barış gülümsedi ve dedi ' cevabın evet mi diye? ' aslında O da biliyordu Gizem' in ne için evet dediğini. Gizem de gülümseyip, ' cevabım da evet ' dedi gence.

Çok sevinen Barış sarılıverdi genç kıza. Gizem de şaşırsada yeniden bu duruma yine de hoşlanıvermişti olanlara. Konuşmaları aldı başını gitti. Efe ile Deniz' i unutmuşlardı o anda. Geri döndüklerinde Deniz'i yalnız güneşlenirken buldular. Sordular ' Efe nerede? ' diye. ' Efe' nin işleri olduğunu ' söyledi Deniz' de. ' Biraz sonra yine geleceğini söylediğini ' de.

Barış da kaldı kızların yanında. Gizem' in yanına bir şezlong da o çekti. Hem konuşuyorlar, hem de güneşleniyorlardı şimdi. ' Gece geç vakite kadar burada kalacağını, ama yatmak için kendi oteline geri dönceğinden bahsetti ' Barış. ' Sonraki gün buraya geleceğini ve tatiline burada kendisiyle birlikte devam edeceğini söyledi ' Gizem' e. Arkadaşlarına da söyleyecekti, gelmek isterlerse onlarla birlikte gelecekti. Onlar istemese bile gelmeyi, Barış kesin gelecekti. Hayatının aşkını bulmuşken ve birlikte tatil yapma olanağına sahipken neden ayrı kalsınlardı ki?

Efe de geldi yanlarına işlerini halledip. ' Hadi ' dedi ' yüzelim biraz ' . ' İlk defa yüzecekti Efe de kızların gözünün önünde. ' Demek yasak da değildi O' na ' diye yine içinden geçirdi Deniz. Birlikte denize giren gençler önce açıldılar, sonra su da şakalaştılar birbirleriyle bir çocuk gibi adeta. Kıyıya çıkıp kumlara yazılar yazdılar. Ayaklarıyla da yazdıkları yazıları sildiler yeniden. Sonra tekrar güneşe teslim ettiler kendilerini.

Deniz Efe' de ki yeni duruma şaşırdı birden. Ne olmuştu da belli ediyordu artık birlikte olduklarını? Sahilde onlardan başka kimselerde vardı. Kimseden çekinmeden yanında duruyordu genç kızın. Birlikte yüzmüşler, birlikte güneşlenmişlerdi. Ne olduysa bu yeni durum Deniz' in çok hoşuna gitmişti. Sorma gereği bile duymadan Efe' ye, yaşadığı andan mutluluk duyuyordu.

Çiftler birbirlerine yakın oturdular yine. Konuştular akşam için ' ne yapıyoruz? ' diye. Kararlarını verdiler. Akşam yemeğinden sonra Bodrum' a ineceklerdi. Kalenin oralarda gezip, belki de discoya atacaklardı kendilerini. O an ki ruh hallerine bağlıydı yani herşey. Eğlenceli, güzel bir gece geçireceklerine şimdiden emindi hepsi de.

Zaten Barış' ın kaldığı otel de oradaydı hemen. Onu bırakıp, geri geleceklerdi. Ertesi gün yine yanında olacaktı zaten Gizem' in. Arkadaşları gelmek istemezse, istemesinlerdi. Barış ve arkadaşları cuma günü dönecekleri İstanbul' a. 4- 5 gün daha Gizem ile birlikte tatilin keyfini çıkarmayı düşünüyordu. ' Arkadaşlarının gönlünü almayı birşekilde alırım zaten ' diye de düşündü Barış. Onlarla birlikte geldikleri tatilde nihayetinde yalnız bırakmış olacaktı.

Efe akşam için planlarını yaptıktan sonra, üstü kuruyunca ayrıldı yanlarından. Barış da onunla birlikte gitti. ' Akşam yemeğinde görüşürüz ' demişlerdi giderken. Kızlar hala kendilerini yorgun hissediyorlardı. Orada kalıp güneşin altında uyumakta güzel olurdu ama çok fazla yanmak da istemiyorlardı. Giyinip oturmak da uygun düşmezdi, onun için odalarına çıkmaya kadar verdiler. ' Biraz yatar, dinleniriz' diye çıkmışlardı odalarına, ama balkona geçip oturmuşlardı.

Konuşmaya daldılar yeniden. İçeceklerini de yudumlarken, bir yandan yine olanlar hakkında konuşuyorlardı heyecan içinde. Akşam için giyecekleri kıyafetleri de ayarladılar. Biraz televizyon seyrettiler. Akşam yemeği vakti gelmişti bile. Hazırlanıp aşağıya ineceklerken telefon çaldı odalarının. Şaşırarak cevapladı genç kız. Arayan Efe' ydi kızları. Telefona cevap veren de Deniz idi şansına. ' Hazır mısınız kızlar? ' dedi çok da dinamik bir sesle. ' Bizde şimdi aşağıya iniyorduk ' dedi Deniz. ' Tamam ' dedi ' görüşürüz ' .

İkinci Ödülüm :)

2009-04-10T15:51:00.004+03:00

Merhabalar...

Yine akıllı blog ödülüne layık görüldüm. Bu ödülü sevgili gribulut' tan aldım bu sefer de. Kendisine teşekkürlerimi sunuyorum.

Herkesin de bildiği gibi bu ödülü alınca yerine getirilmesi gereken birtakım kurallar var. Bu sefer ben yapılması gerekenleri yerine getirmeyeceğim. Bu ödülü tüm blog arkadaşlarıma hediye etmek istiyorum. Daha öncekini zaten herkese verememiştim. İçimde ukde kalmıştı. Şimdi gönül rahatlığına eriştim diyebilirim.:)

Sevgiler...

Hava çok güzel imkanı olan gezsin, değerlendirsin bugünü. :) ( Bu da nereden çıktıysa şimdi dipnot olsun bari. :) )

100. Yazı Kutlaması

2009-04-09T13:24:00.002+03:00

İşte 100. yazım ile sizlerin karşısındayım. 19 Şubat 2009 tarihinden beri bu yeni blogumla sizlerle paylaşımlarım 100' ü buldu nihayet. Bu günleri de gördüm yani. :) Önceki blogumun 2008' li olmasına karşın, bu kadar kısa sürede 100' ü bulamamıştı. Hala da bulmuş değil. Kendisinden çabuk sıkılmıştım ne yazık ki... Artık hergün iyi kötü birşeyler yazıp sizlerle paylaşmaya çalışıyorum.

Hiç tanımadığımız kişilerle bu bloglar sayesinde sanal da olsa tanışıp, yeni dostluklar, arkadaşlıklar kurma şansını elde ettik. Birbirimizi yakından takip ettik ve tanımaya başladık, ısındık... Beğendiğimiz yazıları izleyici listelerimize ekledik ve takibini yapıyoruz.

Bunun yanı sıra hepimizin tanıdığı dostlarımız, arkadaşlarımızda bulunuyordu tabii. Onlar sizin ilk takipçileriniz ve yorumcularınız oluyor. Her daim yanınızda olan reel de de görüştüğünüz, ama işin işine blog girince onlar ayrıca sanalda kalan blog arkadaşlarınız oluverir.

Birbirimizin hayatına bir şekilde dahil olduk yani. Gelen yorumları okuyunca mutlu hissettik kendimizi. Blogları dolaşıp, yorum bıraktık. Sanmayın ki bu sadece iş olsun diye yapılan bir hareket. Bana göre öyle değil en azından. Başkalarının da hayatını öğrenmek, neler yaşadıklarını, neler yaptıklarını bilmek, benim hoşuma gidiyor. Tabii bunu sevgili arkadaşım GeCe' nin ısrarı üzerine açtığım blog sayesinde daha iyi öğrendim.

Aslında hiç kimsenin özünde birbirinden farklı insanlar olmadığımızı da anlamış oluyoruz yine bloglar sayesinde. Bazı mimlerde de bunu daha iyi şekilde anlayabiliyoruz. Benzer cevaplar çoğunlukta olunca. Ayrıca başımıza gelen bireysel olaylardan, toplumsal olaylara kadar herşey hakkında yazılar yazıp, paylaşımlarda bulunuyoruz. Hepimiz yine benzer yorumlar bırakıyoruz.

Konu başka yere doğru kaymaya başlayacak bende. Neyse gerçi konuda yok ya ben yine de uzatmayayım çünkü bu kutlama yazısı nihayetinde. :)

Beni baştan beri takip eden yalnız bırakmayan blog açmama vesile olan sevgili Gece' ye, ayrıca Paşa' ya, Virgo' ya da teşekkürlerimi ve sevgilerimi yolluyorum.

İzlemeye aldığım, beni izleyen, yorumlarını esirgemeyen blog arkadaşlarım... İsimlerinizi tek tek yazmak istesem de bu şimdilik mümkün görünmüyor:) Sizlere de teşekkür ediyorum ve sevgilerimi yolluyorum.

Nice yeni paylaşımlarla yine birlikte olmak üzere,

Hoşçakalın, sevgiyle kalın...

Mim Mim Mim Mim Mim Mim........Mim. :)

2009-04-08T21:29:00.007+03:00

İşte bir mim daha... Uzun bir zamandan beri bekleyen mim. ' Kalbinizi çalan eylemsel hareketler. ' Yani ' aşk ' hakkında yazmamız gerekiyor sanırım .:)

Tam da aşkı yoğun bir şekilde yaşayan benim ilgi alanıma girse de, yine de yazamadım bir türlü. İşlerimin bu aralar yoğun olmasından dolayı kafamı bir türlü toparlayamıyorum. Gerçi hala toparlamış değilim ama yine de bir şeyler yazmam gerektiğini düşündüm. Sevgili Paşa da hem demesin cevap gelmedi mim e diye. Çünkü kendisine bana gelen her mimi yollayan ben, buna cevap vermezsem ayıp etmiş olurum. :)

Aşk hakkında daha önce yazdığım bir yazı vardı. Sizi oraya yönlendiriyorum, okumayanlarınız varsa okuyabilirsiniz. Tekrar yazmak saçma olur dimi? :) Kopyala, yapıştır da yapmak olmaz. :)
Aşk Hakkında Birkaç Düşünce işte buradan okuyabilirsiniz.

Şimdi birkaç kişi de mimlemek gerek. Acaba kimleri mimlesem?

LuCiFerR ( yine piyango sana çıktı :) ),

Aşk Meleği ( yazabileceğini düşündüm ) ve

ORGUKNIT ( birkaç zamandır yoksun ama buralarda , uğrarsan yazılarını okumak keyif verir yeniden )

Zorlama yok, ısrar yok... İsteyen yazabilir. Bizler zevkle okuruz. :))

Sevgiler...

HaLiKaRnAs (13)

2009-04-08T21:03:00.004+03:00

(13)

Barış birlikte geldiği arkadaşlarını da yanına alarak geceye Gizem' in yanında devam etmişti. Efe de otelin diğer müşterilerinin yanlarına uğrayıp geliyordu, yine Deniz' lerin yanına. Sabah olmak üzereydi neredeyse, herkes dans ediyordu yorulmak nedir bilmeden.

Gitme vakti gelince Efe herkesi toparladı yine aracın başına. Efe ile Deniz konuşmuşlardı nihayet ve Efe ' sabahı sahil kenarında karşılayalım ' demişti hep birlikte. Barış' da gelecekti onlarla, dördü birlikte sahilde yıldızların altında sabaha kadar oturup, güneşin doğuşunu seyretmeye karar verdiler.

Otel önüne gelince herkes yorgun argın odalarına çekildi. Gizem ile Deniz hariç. Barış da onlarla birlikte sahile inmişti ve kendilerine birer şezlong bulup oturmuşlardı. Efe herkesin sağsağlim odalarına çekildiğini görünce odadan bataniye alıp gelmişti sahile.

Birini Deniz' e vermişti diğerini de Gizem' e. Bu saatte hava acayip soğuk oluyordu. Efe Deniz' i alıp birkaç şezlong öteye geçti. Gizem ile Barış' da orada kalmışlardı. Yalnız konuşmak istemişlerdi. Henüz hiçbiri ayılmamıştı tam olarak, ama hepsi de mutluydu. Şezlongları birleştirmişlerdi ve birbirlerine çok yakın uzanmışlardı çiftler. Üstlerine de battaniyeyi örtmüşlerdi.

Barış Gizem' e, ' ondan çok etkilendiğini, çok hoş bir bayan olmasından ' bahsediyordu. Gizem' e ' kendisi hakında ne düşündüğünü ' sordu. Gizem de alkolün de etkisiyle ' kendisinin de hoşlandığını ' itiraf etmişti açık açık. Barış genç kızın elini tutup, kolunu okşamıştı hafif hafif. Gizem' in bu durum hoşuna gitse de kendisini geri çekmişti hemen birşey söylemeden. Ürkmüştü.

Yattığı yerden yıldızları seyredip, dalga sesini dinlemek için gözünü kapamıştı. Barış da onu seyrediyordu ve kendine engel olamayıp genç kızı öpmeye kalkmıştı. Gizem birden gözlerini açtı ve doğruldu şezlong üstünde. ' Ne yaptığını ' sordu Barış' a. O da ' kendisini tutamadığını ' söylerek özür diledi. Gizem daha da ürkmüştü yeni tanıştığı bu kişinin ' amacı ne? ' diye düşünüyordu.

Rüzgarın da etkisiyle ayılmaya başlıyordu. Daha mantıklı sorular sorabiliyordu şimdi Barış' a ama yine de sağlıklı düşünemiyordu. Barış ' kendisini serseri gençlerle karıştırmaması gerektiğini ' söylemişti. Gerçi tanışma ortamlarından ve gelişen olaylar genç kızı bu şekilde düşünmesine itiyordu haklı olarak ama Barış ' ciddi ve düzgün karaktere sahip biri olduğundan ' bahsetti genç kıza. Gizem ' o an mantıklı düşünemediğinden akşama doğru normale dönünce, sağlıklı bir karar verebileceğini ' söyledi Barış' a. ' Şimdi sadece an ı yaşamak istediği ' de ekledi ve derin bir nefes alıp doğmakta olan güneşe doğru baktı, böyle bir güzelliği görebildiği içinde ayrıca mutluydu genç kız.

Efe de nihayet Deniz' e olan duygularından bahsetmişti. Deniz' de karşılık vermişti Efe' nin duygularına. Efe de öpmüştü genç kızı. Deniz önce donup kalmıştı ama Efe' ye duyduğu aşk, onunda karşılık vermesine neden olmuştu. Birbirlerine sarılıp, güneşin doğuşunu izlediler.

Yeni güne ' merhaba ' diyen aşıklar o muhteşem manzarayı seyrettiler hep birlikte sessizce. Ayrılma vaktinin geldiğini anlayınca, istemeden de olsa ' iyi sabahlar ' dileyip, odalarına çekildiler.

Akıllı Blog Ödülüm

2009-04-07T19:15:00.009+03:00

Sevgili dünbugün __http://dunbugun1.blogspot.com/ bana bu ödülü layık görmüş. Kendisine teşekkürlerimi sunarak sevgilerimi yolluyorum.

Oyunun kuralları şöyleymiş :
Ödülü veren arkadaşın linkini yayımlamak .
Ödülü verdiğin kişilere mutlaka haber vermek .
Bu ödülü verdiğin blog sahibinin linkini vermek .

Şimdi benim de bu ödülü sahiplerine vermem gerekiyor. İşte sahipler :

http://ge-ce.blogspot.com/ ___ GeCe

http://dedesininkuzusu.blogspot.com/ ___ Paşa

http://www.kerimsel.com/ ___ Kerim

http://seytanvaricimde.blogspot.com/ ___ LuCiFerR

http://aslisin.blogspot.com/ ___ Aslı' dır

Aslında takip ettiğim herkesi bu ödüle layık görüyorum. Hepiniz almış kabul edin arkadaşlar, beş kişiyle sınırlamak istedim.

Sevgiler hepinize...

İşte Yeni Şablonum ve Ben :)

2009-04-07T17:23:00.001+03:00

Sonunda şablonumu değiştirdim. Siyahlı olmasını ve de 3 kolonlu olmasını istediğimden bunu bulabildim. Kırmızılıkları da olmasaydı iyi de olurdu ya neyse artık. Bir de banner buldum. Daha doğrusu kendim kırptım düzelttim. Bu şablonu birşeyi hariç beğendim aslında. Resimleri küçük gösteriyor. Üstüne tıklanınca asıl kaydettiğim şekliyle görebiliyorsunuz ama ilk görünüm bir önceki yazımdaki gibi oluyor. Artık zamanla alışırım belki. Düzelir mi bilmem ama şimdilik böyle kalsın uğraşamayacağım bugün için. :)

Neyse umarım beğenmişsinizdir. :)

Hoşçakalın...

Çiçeklerin Olumlu Etkileri

2009-04-07T16:13:00.010+03:00

Bugün kendimi mutlu etmeye karar verdim ve az önce bu çiçekleri aldım, kendime. :) Kokuları da görüntüleri kadar hoş. Birilerinin size çiçek alıp vermesini beklemeden, sizde kendinize alabilirsiniz benim gibi. Odanın kokusu hemencecik değişti. Şimdi kendimi de mutlu hissediyorum.

Çiçeklerin gücünü göz ardı etmeyelim ki, ben çiçek sevmem derdim hep, biri bana alsa elimde taşımaya utanır çekinirdim ki zaten alan da olmadı. :( Gerçekten de güzel bir duyguymuş. Başkası verseydi eğer demek ki bu mutluluğum katlanacaktı. Olsun ama böylesi de güzel. Bugün nedense yine bir tuhafım. Ama mutlu bir tuhaf. :)

Sevgiler...

Aşk İnsana Neler Yaptırır? :)

2009-04-06T17:18:00.005+03:00

Aşık olmak ne de zormuş
Görmeyince özlemek de zor

Gördükten sonra da ayrılması zormuş
Öylece sevdiğini bırakıp gitmek de zor

Seni seviyorum demek de zormuş
Sevdiğinden o sözü duyabilmeyi beklemek de zor

Düşündüğünü çekinmeden söyleyebilmek de zormuş
Söyleyince yanlış anlar mı diye endişelenmek de zor

' Aşk birgün biter derler ' düşüncesi bile zormuş
Başına gelince hayatı kendine zindan etmek de zor

Sevdiğini zamanında gizlemeden söyleyebilmeli
Düşünceni çekinmeden açıkça ifade edebilmeli

Özleyince gidip yanına sımsıkı sarılabilmeli
Ve hiç çekinmeden şimdi benim gibi

Seni seviyorum diyebilmeli...

NeS

HaLiKaRnAs (12)

2009-04-06T13:19:00.002+03:00

(12)

Bu sefer bir araç yetmemişti. İki araç kapıya gelip yanaşınca, herkes kendine bir yer buldu ve oturdu. Efe de, Deniz ve Gizem' in bindiği aracın ön koltuğuna geçti ve yola koyuldular.

Bodrum merkeze gelince, gece ışıklandırmalarla ve kalabalık caddelerde ki insanları gördüler yine. Nihayet Halikarnas' ın önüne gelmişlerdi. Herkes heyecanlıydı. Özellikle de Deniz. Efe' nin yol göstermesiyle herkes içeri girdi. Etrafı inceliyordu kızlar merak içinde. Ne kadar da büyük bir mekandı burası böyle. Bu gece kendilerini müziğe ve alkolün etkisine teslim edeceklerdi. Bir daha böyle fırsat ellerine geçmeyeceği için ikisi birden ipin ucunu kopartacaklardı. Sonuçta otelle birlikte gelmişlerdi, dönüşte sorun olmayacaktı ve Efe de vardı başlarında zaten. Diledikleri gibi eğlenmeye karar vermişlerdi bu gece.

İçeriye akın akın insanlar giriyordu. Çalan müziğe kendisini çoktan kaptırmış insanlardı. Gizem de Deniz de bir an önce havaya girmek istiyorlardı ve ilk biralarını söylediler. Efe de yanlarına gelmişti elinde birasıyla. Herkesin yanına uğruyordu yine ' nasıl keyifler? ' diye soruyordu tek tek. Kızlara da sordu. Onlarda ' mükemmel ' diye cevap verdiler. Efe birkaç kişiyi ' hadi hadi durmak yok dansa' diyerek ortaya çıkardı. Zaten turistler çoktan başlamıştı ya dans etmeye...

Gizem de Deniz de, henüz çakırkeyif bile olmamışlardı. Ayık kafayla da dans edemiyorlardı ikisi de. Bir de şimdi yanlarında tanıdık kişiler olunca... En önemli ise Efe'ydi Deniz için.

Efe şimdi Deniz ile karşılıklı dans ediyordu. Gizem de vardı dans eden ve başka kişilerde. Deniz çok mutluydu o an. Efe ve çalan müzikten başka birşey düşünmek istemiyordu. Ayık olmasına karşın kendini müziğe bıraktı.

Saatler ilerledikçe ardı ardına içilen biralar etkisini göstermeye başlamıştı. Artık yerlerinde duramıyorlardı kızlar. Dans ederken kendilerinden geçiyorlardı adeta. Gizem dans eden Deniz' e ' lavaboya gideceğini ' söyleyerek ayrıldı genç kızın yanından.

Ayakta zor duran Gizem lavabodan çıkarken neredeyse düşmek üzereydi. Kolundan yakalayan genç delikanlı ' dikkat edin ' dedi gülümseyerek. Gizem de kim olduğuna bakınca kendisine yardım eden gence, gülümsedi alkolün etkisiyle de. Delikanlı ' yardımcı olmak istediğini, nereye gitmek istiyorsa oraya kadar koluna girip götürebileceğini ' söyledi Gizem' e. Gizem önce kabul etmese de, bir adım sonra yine yalpaklayınca delikanlı onu dinlemedi ve koluna girip, onu grubunun oraya kadar götürdü büyük bir zevkle.

Deniz Gizem' i görünce yanında bir yabancıyla meraklandı hemen. Muzipçe gülümsedi kendi kendine. Gizem, Deniz' in ikisine bakmakta olduğunu görünce durumu anlattı, doğru kelimeleri seçmekte zorluk seçerken. Delikanlı kendisini tanıtmadığının farkına varınca ' merhaba ben Barış dedi kızlara. Gizem ve Deniz de kendisini tanıttılar genç delikanlıya. Barış kızların yanından ayrılmak üzereyken, Efe de yanlarına gelmişti. Efe ile karşılaşan Barış, Efe' ye dikkatlice bakınca ' vay Efe... çömez, ne işin var burada? ' deyince Efe de ' hatırlar Barış' ı. Kucaklaşır eski arkadaşlar bunca zaman sonra hiç akıla gelmeyecek yerde karşılaşınca.

Gördükleri manzara karşısında kızlarda çok şaşırırlar. ' Neler oluyor? ' der gibi bakınca ikisi de. Efe Barış' ın üniversiteden arkadaşı olduğunu söyler. Barış ' tatil için burada olduğunu ' söyleyince Efe de ' bende Yalıkavak' ta otel rehberiyim ' der.

Barış aslında Efe' nin üst sınıfıydı. Efe üniversiteye başladığında O son sınıftaydı, ama son bir yılı hep birlikte geçirmişlerdi, Efe' ye yardımcı olmuştu Barış. Okulu bitiren Barış, Efe' yle görüşmeye devam etmişti, ama zamanla onlar da kopmuşlardı birbirinden.

Barış da yakışıklıydı ve aklı başında birine benziyordu. Esmer kısa saçlarını O da jöleyle şekillendirmişti Efe gibi. Kara kara da gözleri vardı. Kirpikleri de kızları kıskandıran cinsinden upuzundu.

Gizem alkolün de etkisiyle çarpılmıştı delikanlıya. Alkol alınca çenesi de düşüyordu. Gece boyunca ayıkken normalde soramayacağı soruları Barış' a soruyordu. Deniz de sarhoş olmuştu. Efe de Barış da kızlarla çok yakından ilgileniyorlardı. Barış Gizem' den çok etkilenmişti. Çok sevimliydi bu haliyle. Ayılınca nasıl biri ile karşılaşacağını da merak etti delikanlı, ama Gizem' in güzelliği ile zaten O çoktan büyülenmişti.

HaLiKaRnAs (11)

2009-04-03T17:32:00.002+03:00

(11)

Sabah uykularını almış bir şekilde dinç uyandılar. Geç kahvaltıya yetişebileceklerdi. Yine herzaman ki gibi bikinilerini giyip, üstlerine de mini şort ve ince askılı tişört geçiren kızlar, yanlarına da plaj çantalarını alarak kahvaltıya indiler.

Yeni tanıştıkları grubu görmeyi istemiyorlardı, yalnız kalıp tatilin geri kalan kısmını nasıl geçireceklerine karar vereceklerdi. Gidecekleri çok yer vardı. Şimdilik Yalıkavak' daki otelde olduklarından burasını ve Bodrum merkezde de çok durmadan hemen Gümbet' e geçmişlerdi başka da bir yer görmemişlerdi. Bu gece de otelde kalmaya karar verdiler. Yarın akşam ise Halikarnas' a gideceklerdi.

Kahvaltıda tek tük insanlar vardı. Akşam ki grupta yoktu ortalarda. Diğerleri bir yana, Tarık' ı hiç çekemezdi şimdi Deniz. Kahvaltılarını yapıp, önce havuza girdiler, sonrada denize. Artık hiç tek girmiyorlardı denize. Gizem ile Deniz herzaman ki gibi yapışık ikiz olmuşlardı yine. Gizem Deniz' i hiç yalnız bırakmıyordu yüzmeye giderken. Canı yüzmek istemese bile sırf O tek kalmasın diye giriyordu denize.

Gün içinde Efe' yi de görmemişlerdi. Akşam yemeğinden sonra görmüşlerdi uzaktan ve başlarını eğip hafifçe selam vermişlerdi birbirlerine. Grubu da yemekte görmüşlerdi, yine çağırmışlardı masalarına ama onlar bu sefer kibarca red etmişlerdi onları.

Bugünü de akşam etmişlerdi, bol bol yüzüp güneşlenerek. Ayrıca Yalıkavak' ı gezmeye gitmişlerdi yine. Yenilen akşam yemeğinin de ardından barın orada da biraz vakit geçirdikten sonra, erkenden çıkmışlardı odalarına. Biraz televizyon seyrettikten sonra da muhabbet etmişlerdi. Fazla geç olmadan da uyumuşlardı, yarını sabahlayarak geçireceklerini düşünerek.

Sabah erken uyanmışlardı, ayarlamış oldukları telefonun alarmı bile çalmadan. Yatak içinde birbirlerine doğru dönüp gülümsediler önce. Sonra yine hazırlandılar ve kahvaltıya indiler.

Bu sefer kahvaltıdan önce yüzmek istiyorlardı. Deniz' e girecektiler. Sabahları çok daha güzel oluyordu deniz. Kendilerinden başka kimsenin olmaması da onlara ayrı bir keyif verdi yüzerken. Özgürce yüzüyordu kızlar, bir yandan da yine konuşuyorlardı. Birkaç tur attılar ileri geri, sağa sola. Kafalarının estiği gibi yüzüyorlardı.

Kahvaltıya gitmeye karar verince, üstlerinin kurumasına fırsat yoktu. Onlarda havlularına sarındılar ve lobiden geçerek soyunma odalarına doğru gidip, üstlerini yanlarına getirmiş oldukları kıyafetlerle değiştirdiler. Lobideki insanların yüzlerine tuhaf tuhaf bakmalarını umursamadılar bile. İçlerine yine kuru olan bikinilerini giyen kızlar, üstlerine de geçirikleri ince kıyafetlerle kahvaltı almaya gittiler. Masaya bıraktılar çantalarını ve iyice acıkmış olduklarından bir sürü şey aldılar tabaklarına. Oturup afiyetle yerken, tanıştıkları gruptan Aylin geldi yanlarına, elinde plaj çantası ile.

Gruptan en çok O' nu sevmişlerdi kızlar. Sıcak kanlı sevimli bir kızdı. Erkek arkadaşı da vardı yanında ve diğer arkadaşları ile birliklikte gelmişti tatile. Erken kahvaltı yaptıktan sonra odasına çıkıp, hazırlanıp şimdi de yüzmeye gidiyordu. Erkek arkaşının ve diğer arkadaşlarının hala uyuduğunu, gece çok içip sarhoş olduklarını söyleyerek ayrıldı kızların yanından. Giderken birden arkasını dönüp, kızlara ' yüzmeye gelip gelmeyeceklerini ' sordu.

Gizem ' kahvaltılarını bitirdikten sonra gelebileceklerini ' söyledi. Deniz de ' kahvaltıdan önce denizdeydik gerçi ama yine de geliriz ' dedi Gizem' in söylediklerine ekleyerek.

Kızlar hep birlikte yüzüyorlardı şimdi. Aslında havuza gireceklerdi ama Aylin' i de yalnız bırakmak istememişlerdi. Sonuçta yeni arkadaş edinmişlerdi ve sevmişlerdi genç kızı.

Günü yine yüzerek, Yalıkavak' ta gezinerek geçirmişti kızlar. Akşam yemeklerini de yine grupla birlikte yemişlerdi. Deniz bu sefer Tarık' dan uzakta oturmaya özen göstermişti. Akşama Halikarnas' a gideceklerdi, ' acaba ondan kurtulabilecek miydi? ' Deniz. Düşüncesine bile geldi, Tarık' ın yüzüne bir anlık da olsa bakarken.

Efe yine masa masa dolaşıyordu ortalarda. Onların masalarına da uğramıştı. Deniz ile gözgöze gelmemeye çaba sarfederek topluca sordu, ' akşam kesin hepiniz geliyorsunuz dimi? ' diye. Onlar da hep bir ağızdan ' evet ' dediler yine ' geliyoruz '.

Yemekten sonra Gizem ile Deniz odalarına çıktılar. Bu hazırlanma özel olacaktı. Onun için erkenden başlayacaklardı. Daha ne giyeceklerine karar vereceklerdi, makyaj ve saçlarını da yapacaklardı. Ancak yetişirlerdi şimdi başlarlarsa.

Hazır olup aşağıya indiklerinde tüm gözler onlara çevrilmişti. Her ikisi de muhteşem gözüküyordu. Yeni tanıştıkları arkadaşlarının ve diğer insanların da dikkatini çekmeyi başardılar. Efe gözükmüştü şimdi. Her ikisininde muhteşem göründüğüne O da şahit olmuştu. Özellikle Deniz' e bakarken kendini kaybetmişti.

Olan Benim Laptopuma Oldu :(

2009-04-02T13:34:00.004+03:00

:(( Çok üzgünüm aslında şu an ama yine de üzüntümü bastırmaya çalışıyorum. Dün virüsü bekledim iş bilgisayarıma gelsin de topyekün sorunlu sistemlerden kurtalayım diye ama gelmedi, canavar gibi çalışıyor. Eve gelince de tekrar dedim blogları ziyaret edeyim. Aldım laptopumu yanıma açtım, ne güzel dolaştım blogları yorumlarıma baktım , yorum bıraktım. Kapattım ve yattım erkenden yorgundum. Sabah işe gitmeden önce yine bakayım dedim. Açtım ama maalesef açılmadı. Ses geldi, ışık yandı ama sonra sesi kesildi, açık olduğu belli ama monitör bir türlü kendine gelemedi.:((

Dün sevgili arkadaşım GeCe de aynı şikayetten yakınmıştı. Henüz görüşmedik bilmiyorum ondaki son durumu. Yaa nesi var ya laptopumun? Doktora götürmeden önce anlayan arkadaşlarıma bir sorayım bari. Tahminde bulunmak isteyenlere de açığım. Yoksa doktara gitmek farz oldu gibi bişey. :) Bu arada hala saçmalayabiliyorum. Bu da benim gerçeklerden kaçış yöntemim olabilir. Neyse bakacağız bakalım çaresine.

Ama moralim çok bozuk ya... Çünkü bu laptop benim için çok özel. Hadi söyleyeyim nedenini de. Onu Tal ile birlikte almıştık. Benim param yetişmediği için yarısını da O tamamlamıştı. Hemen alabilmek için yani beklememek için. Gerçi evde masa üstü pc si de var ama kendime ait istiyordum. Bir de benim eski emektar var, o şimdi kutunun içinde bekliyor evin bir köşesinde.

Neyse ya işte böyle...

HaLiKaRnAs (10)

2009-04-01T20:53:00.001+03:00

(10)

Otele dönüşlerinde kızlar ne kadar yorgun olduklarını bir kez daha anladılar. Deniz' in boğulma tehlikesi de yaşanınca biraz buruk birgün olarak hafızalarında yer edecekti bugün. O kötü olayı unutmaya çalıştıklarında ise bugünü, o eşsiz yerleri görmüş olmalarının sevinci içinde mutlu.

Odalarına çıkar çıkmaz yataklarına attılar kendilerini. Akşam yemeğine kadar dinlenmek istediler. Çok vakit yoktu aslında ama kızların dinlenmeden hiçbirşey yapacak halleri yoktu. Uyandıklarında yemek dağıtılmaya başlanmıştı bile. Hemen duşa girdiler, yat turundan gelince duşa bile girecek halleri yoktu çünkü. Hemen hazırlanıp aşağıya indiler. Bir yandan boş masa arıyorlardı gözleriyle, bir yandan da yemek sırasında yemeklerini alıyorlardı.

Gözlerine kestirdikleri bir masaya doğru ilerlerken, bugün yanlarındaki grup onları masalarına davet etti. Gizem ile Deniz birbirlerine baktılar önce ve kabul ettiler, kendilerine yapılan daveti. Deniz' den hoşlanan gençte oradaydı. Önce bugün Deniz' in başına gelen olaydan açıldı konu ve tatsız bir konu olduğu için üstünde fazla durulmadan kapatıldı. Kendilerini tanıttılar ve yemeklerini yerlerken konuşmalarını sürdürdüler.

Kızlar onları kıskanmıştı daha önce, o yüzden sıcaklık göstermemişlerdi ilk, ama şimdi onları tanıyınca hoşlanmaya başlamışlardı. Grupta çiftler de vardı. Deniz' den hoşlanan gencin adı Tarık idi. Tarık' ın kendisinden hoşlandığını anlamıştı. Pek sırnaşık bir tipti. Deniz ondan hiç hoşlanmadı. Gizem de farketmişti gencin Deniz' den hoşlandığını. O da sevememişti Tarık' ı. Yakışıklı olmadığı gibi birde çok itici hareketleri vardı, kızların hoşlanmadığı. Gruptaki diğer erkekler de pek iyi sayılmazdı ama Tarık' dan iyi oldukları kesindi.

Efe yine ortalarda gezinmeye başlamıştı. Deniz O' nu görür görmez kopmuştu masadaki ortamdan. Efe' yi takibe almıştı. Kendi masalarına doğru geldiğini görünce yine hızlanmıştı kalbi. ' İyi akşamlar, afiyet olsun hanımlar beyler ' dedi. Deniz ve Gizem' e dönüp imalı bir şekilde kızlara ' yalnız değilsiniz bu akşam ' dedi. Deniz de ' evet, yeni arkadaşlar edindik ' diyebildi sadece gülümseyerek.

Efe de Tarık' ın Deniz' e karşı bakışlarını yakalamıştı bugün. O yüzden kızların o masada olmasından rahatsızlık duymuştu. ' Bugün nasıldı, eğlenebildiniz mi? ' diye sordu ve herkes ' evet çok güzeldi bugün ' dedi. Cumartesi günü Halikarnas' a gidileceğini hatırlatan Efe, herkesin geleceğini öğrenince tekrar ' iyi akşamlar ' dileyip masalarından ayrıldı. Deniz' e son bir imalı baktıktan sonra.

Deniz de içinden ' acaba kıskandı mı? ' diye düşünmeden edemedi. Konuşmalarında da bir değişklik vardı bu akşam bakışlarında da. İster istemez bu durum hoşuna gitmişti genç kızın.

Yemekler çoktan bitmişti, içecek birşeyler almak için yemek masasından kalkıp barın oradaki masalara geçtiler. Gece geç saatlere kadar konuştular. Deniz de Tarık' ın kendisine asılması ile uğraşmak zorunda kaldı. Hiç yüz vermedi gence. Çok sıkılmıştı artık kalabalıktan. Gizem' e baktı ' hadi kalk gidelim der ' gibi. Gizem de aslında sıkılmıştı.

Tamam arkadaş edinmek iyiydi de, yine de yalnız olmayı seviyorlardı kızlar. İkisi bugün hakkında konuşma fırsatı bile bulamamışlardı. Gizem dedi ' Deniz kalkalım mı artık? Yorulduk bugün.' Deniz de onay verdi arkadaşına dünden razı bir şekilde. ' Tanıştıklarına memnun olduklarını ' söyleyip, ayrıldılar grubun masasından.

Kızlar odalarına çıkana kadar, grup hakkında konuştular. Yattıkları yerden bugün yaşadıkları olaylar hakkında konuşmalarına devam ettiler. Yorgunluğun etkisiyle uykuya ilk dalan Gizem oldu. Deniz Gizem' e seslenince cevap alamayınca, O' da bugün az daha boğulacak olmasını, Efe ve diğerlerinin onu kurtarmak için denize atlamalarını, Efe' nin yanınlarına sık sık uğrayıp ' kendisinin nasıl olduğunu ' sorduğu anları tekrar canlandırdı gözünde ve kısa bir süre sonra O da uykuya daldı.

İyi Ki Varsın !!!

2009-04-01T12:37:00.003+03:00

Bugün biricik dostum GeCe' nin doğum günü. Şu bizim IT lerin yüzünden geç kaldım kutlamak için. Yine de gün bitmeden kutlayabildim çok şükür...

Sevgili dostuma nice yıllar!!! Sevenleri ve sevdikleri ile birlikte geçireceği, mutlu, sağlıklı ve zaten başarılı olan Ge' ye başarılarının devamını dilerim. Kucak dolusu sevgilerimi yolluyorum. Onun bendeki yerini anlatmaya kelimeler bulamam. Kısaca O' na seni seviyorum diyorum ve öpüyorum. İyi ki doğdun!!!

Geri Gelen Blog

2009-03-31T11:14:00.006+03:00

Merhabalar...

Daha önce silinen ve geri gelen blogumdan bahsetmiştim. Şimdi onu da aktifleştireceğim, belki dolaşmak istersiniz. :) İçinde çok şey yok ama olsun. İlk açtığım blog olması ayrıcalığı var. Yine o kurukafalı olan şablonu yaptım. Arkadaşlarım bunu sevmese de yaptım valla. Fakat izleyicileri eklediğim halde göstermiyor. (Gerçi şimdilik izleyicisi olması gerekmiyor. ) Bu yüzden bu şablon da geçici. Yine siyahlı bir şablon olsun istiyorum. Gerçi siyah olan pek çok şablon var da, bir de banner lazım şöyle biraz kendini göstersin diye. Uğraşmadım açıkcası. Uğraşamadım. Hem bu blogu kullanıp kullanmama kararını da vermedim henüz. Dursun bakalım.

İşte buradan bakabilirsiniz. :)

Sevgiler...

Kalan Son Mim :)

2009-03-30T22:49:00.005+03:00

Valla bu mim zor geldi bu sefer. :) Sevgili GeCe mimlemişti . Teşekkür ediyorum ve çocukluğuma dönüp doldurmaya başlıyorum boşlukları ...

1. Çocukken ...........daha zeki olduğum halde, doğru tercih yapmadığım için süper liseye gitme fırsatını ............. kaçırdım. ( normal liseye gittim kredili falan derken 2,5 yılda okulu bitirdik. Ama pek de iyi olmadı. )

2. Çocukken ...... annemle birlikte gündüzleri vakit geçirmekten ...... yoksundum. ( annem çalıştığı için o zamanlar )

3. Çocukken ........çok fazla düştüğüm için ..........yaralanmış olabilirim. ( Kalıcı bir izimin olmaması sevindirici tabii. )

4. Çocukken ..... kanatları da olan beyaz bir atın üzerinde uçuyor ..... olmayı hayal ederdim. ( Şimdi kendi motorumun üstünde uçmayı. :) )

5. Çocukken ..... dans kursuna , basketbola gitmeyi; gitar çalmayı ( hala istiyorum ) ve tiyatrocu olmayı .... isterdim.

6. Evimizde asla yeterli...... (sessiz) odamız ......... olmadı. :) ( sessiz olan bir yer mevcut olmaz mı hiç yahu? )

7. Çocukken daha fazla ...... ilgiye ...... ihtiyaç duyardım. ( yeterince aldığım halde. :)baktım da çoğu kişi de aynı cevabı vermiş, ilginç.:) )

8. Bir daha asla.... kedim Minik' i ..... göremeyeceğim için üzgünüm. :( ( biz ona yine de Minkik derdik. Asıl adını Minik koymuş olsam da.)

9. Yıllar boyunca...... gelecekteki beni , görüntümdeki değişikliği ve neler yapıyor olacağımı ...........merak ettim. ( eee şimdi o zamanın geleceğindeyim ama hala gelecekteki beni merak ediyorum. :) )

Bu arada aklıma geleni de hemen sizinle paylaşayım. Geçmiş ve gelecek yoktur. Sadece sonsuz bir şimdi var. :)

10. Boş zamanlarımı yararlı bir şekilde kullanamadığım için, ziyan olan boşa geçirdiğim zaman..........kaybımdan dolayı hep kendimi suçladım.

İşte mimlediklerim :

Orguknit ( Mimleri okurken çok keyif aldığınızı yazmıştınız. Şimdi siz buyrun bizde keyif alalım. Rica etsem yazar mısınız? ) ve Paşa ( Sanırım herkes cevapladı bu soruları. Sen neden kusur kalasın dimi canım? Bekliyoruz please :) )

HaLiKaRnAs (9)

2009-03-29T23:28:00.002+03:00

(9)

Suyun içinde kendilerinden başka kimse kalmayınca, çıkmaya karar verdiler kızlarda. Yukarı çıkarken Efe de hemen onların çıkacağı yere gelmişti. ' Siz yorulmak nedir bilmez misiniz? ' diye sordu kızlara. Onlarda gülümseyerek ' yoo ' demişlerdi sadece. Yerlerine geçip oturdular, kremlerini sürüp, güneşlenmek için uzandılar. Gerçekten de yorulmuşlardı, bunu uzanınca anladılar. Güneşe yine teslim olan kızlar, kapalı gözleri bir süre sonra içlerinin geçmesine neden oldu. Dünden beri uykusuz olduklarını düşününce iyi bile dayanmışlardı.

Birden bire yükselen konuşma sesleri ile araladı gözlerini ikisi de. Herkes ayaklanmıştı. Ne olduğunu anlamaya çalıştılar önce. Öğle yemeği telaşı olduğunu anlayınca, yavaş yavaş kendilerine gelmeye başladılar. Baktıklarında yeniden kalabalığa doğru, hazırlanan tabakların birer birer sahiplerine verildiğini gördüler.

Uyandıklarını gören Efe kızların yanına geldi. ' Rahatsız etmek istemedim, ama uyanmasaydınız yemeği de kaçıracaktınız ' dedi gülümseyerek. Deniz bunun üstüne ' bizim aç kalmamıza gönlün razı olacak mıydı? diye sordu gülümseyerek. Gülümseyen Efe ' hadi yemeklerimizi alalım soğumadan ' dedi. Hep birlikte gidip kendilerine hazırlanan tabaklardan aldılar. Efe de yanlarına oturdu. Anlaşılan kızlarla konuşmak istiyordu.

Önce ' tatiliniz nasıl geçiyor? ' diye sordu. ' Eğlenebiliyor musunuz yalnız? ' diye de. Gizem önce davrandı ve hemen cevap verdi. ' Evet hemde çok ' dedi. ' Anlaşabildiğim arkadaşımla geldiğim için sorun yok ' dedi. Gizem' i dinleyen Efe de hak verdi O' na. Konuşmaları özel hayatlarına kadar uzandı. ' Ne yapardı bu kızlar? Erkek arkadaşları var mıydı? Buraya seçmelerinin özel nedeni olup olmadığına kadar ' sordu Efe. Bir de ' gece ortalarda görünmediklerini nerede olduklarını ' bile sordu.

Başkası olsa seni ilgilendirmez derlerdi ama Gizem sesini çıkarmadı. Deniz ise gece Gümbet' e gittiklerini değiştirdikleri mekanlara kadar anlattı. Şaşıran Efe ' bana neden haber vermediniz? diye söylendi kızlara.

' Cumartesi gecesi Halikarnas turu var ' dedi. ' Gelirsiniz dimi? ' diye de sordu kızlara. Geleceklerinden emin bir ifadeyle. Kızlar birbirlerine baktılar önce. Planları arasında orası da vardı tabii. Bodrum' a gidipte Halikarnas' a girmeden olur muydu hiç? Gizem gayet sakin ' geliriz ' dedi. Deniz de ' geliriz tabii zaten bizde gidecektik, hem topluca daha keyifli olur ' dedi. Efe de sevindi. Yemekleri çoktan bitmişti. Efe ' kalkmam gerekiyor ' dedi ve ayrıldı kızların yanından. Çünkü ilgilenmesi gereken başka kişilerde vardı.

Efe yanlarında otururken kendilerini izleyenler de vardı, onlar farkında olmadan. Türk bir grup vardı ya kızlı erkekli, gruptaki kızlar kıskanarak bakıyorlardı Gizem ve Deniz' e. Bir gençte vardı Deniz' i en ince ayrıntısına kadar inceleyen. Ama izlendiklerinin farkında bile değildiler.

Yoluna devam eden yatları, onların yine heyecanla yeni güzel yerler görmelerinin sevincine bırakıyordu. Yeniden demirlenince, Deniz yüzmek istedi. ' Hadi Gizem girelim ' dedi. Gizem ' daha sonra ' dedi. Yemekte yeni yemişlerdi, yüzmek için hazır hissetmiyordu kendisini. Deniz ' ben giriyorum ' dedi ve gitti. ' Tamam ' dedi Gizem ve yüzmeye inen arkadaşını seyretmeye koyuldu.

Onunla birlikte atlayanlar da oldu yine. Ya bu turistler ne ilginç kişilerdi. Hemen çıkıyorlardı denizden. Denizin içinde tek başına kalmıştı bu sefer genç kız. Gizem de yoktu yanında. Güzel bir şekilde yüzüyordu, ama biraz açılmıştı yattan. Farkında olmadan gitmişti uzağa. Birden ayağına kramp girdi. Suyun içinde batıp çıkmaya başladı. Bunu gören Gizem çok panikledi. ' Deniz Deniz! ' diye bağırmaya başladı.
' Yardım edin ' diye de etrafındaki insanlara seslendi. Ne yapacağını bilemedi kendisi de yüzmeyi biliyordu, ama Deniz uzaktaydı, hem O' nu, hem de kendisini taşıyabileceğinden de emin değildi. Şaşkın şaşkın Deniz' e bakıyordu.

Herkes yatın kenarına toplanmıştı ve biri atlamıştı hemen suya. Arkasından da iki kişi daha. Atlayanlardan biri de Efe' ydi. Deniz de kendini su üstünde tutmaya çalışıyordu can havliyle. Deniz' i çıkardılar hemen yata, yere yatırdılar ve yuttuğu suyu çıkarmaya çalıştılar. Epey su yutmuştu tabii. Gizem yanına geldi hemen çok korkmuştu. ' Nasılsın ' diyebilmişti sonunda yüzü bembeyaz halde Deniz' e bakarken. ' İyiyim ' diyebilmişti O da sonunda.

Efe de korkmuştu anlaşılan O da iyi görünmüyordu. Yerlerine geçtiler kızlar yeniden. Gizem ' nasıl oldu birden bire? Neden açıldın o kadar? ' diye soru yağmuruna tuttu genç kızı bir anda. Deniz' de ' çok yorulduğunu kendisini birden toparlayamadığını, krampta girince suyun üstünde durmakta zorlandığını, birden panik yaptığını söyleyiverdi ' Gizem' e. Efe de yanlarındaydı şimdi ' geçmiş olsun ' dedi Deniz' e. Deniz de ' teşekkür etti ' hem kurtardığı içinde. Yanlarındaki grupta yaklaştı yanlarına ' nasılsın? ' diye sordular. Deniz de ' iyi olduğunu ' söyledi teşekkür ederek. O' na hayranlıkla bakan gençte gelmişti Deniz'in yanına, ama şimdi O da arkadaşlarının yanındaydı.

Kızların ikisi de çok korkmuştu. Gizem Deniz' e ' daha dikkatli olmasını ' söyledi bundan sonra. ' Bugün bir daha denize girmek yok ' dedi. Hem yalnız girmesine de izin vermeyecekti bundan sonra. Efe de arada kızların yanına uğruyordu. Gizem de bir daha cesaret edip girememişti denize. Deniz ile birlikte hareket eden yatla, yeni yerleri görmenin mutluğunu hissediyorlardı sadece. Az önceki olayı unutur gibi olmuşlardı. Düşünmüyorlardı şimdi, ama şimdilik.

Son olarak bir koya tamamen yaklaştılar. Burada tarihi bir yere geldiler. İnilip görülmesi gerekiyormuş. İsteyenler yine denize de girebilirlermiş. Efe geldikleri yer hakkında bilgi vermişti yeniden. Herkes çıkmıştı yattan, ufak bir tepeyi dolana dolana çıkıp, dağılmışlardı istedikleri yere. Fotoğraf çekilenler, video kayıt yapanlar... Kızlarda bol bol resim çekip video kayıt yaptılar. Kendilerini de çekmeyi ihmal etmiyorlardı. Efe de yanlarındaydı yeniden. Tekrar tekrar soruyordu Deniz' e ' nasıl olduğunu' . O da ' iyiyim şimdi' diyordu. ' Unuttum bile ' deyip gülümsüyordu gence.

Kızlar fotoğraf makinelerini bırakıp, son kez denize girdiler birlikte. Deniz ısrar etmişti ' birlikte girelim ' diye. Gizem de kıramamıştı Deniz' i. Zaten bugün olmazsa yarın yine gireceklerdi. Deniz' i gözünün önünden ayırmıyordu, az birşey uzaklaşsa yanından ' yanıma gel ' diyordu. ' Açılma diye ' de bağırıyordu.

Efe gitme vaktinin geldiğini söyledi. Herkes toparlanmaya başladı. Yata binen insanlar mutlu ama biraz da üzgün, geri dönüş yolunu tuttular.

Yeni Bir Mim Daha

2009-03-29T17:52:00.003+03:00

Ya kim mimlemişti beni bu aralar mimler fazlaştı da. Hım buldum. Kerim. Evet mim Kerim' den geldi. Kendisine teşekkür edip, unutmadan cevaplamak istedim. :)

Mim konusuna gelince; ah ahh konu ah ahh değil tabii :) ay ben de bugün bir değişiklik var fazla çenem açıldı olmadık şeyler yazıyorum ya neyse. İdare edersiniz siz beni. ' Sevebileceğimiz insanda aradığımız özellikler ' yani mim konusu bu. Çok şükür söyledim dimi? :)

Başlıyorum :

___ Benim küçüklüğümde anket defterleri meşhurdu. O zamanların sorularından biri de tabii ' hoşlandığınız erkek tipi? ' sorusuyla karşılaşırdık, karşılaştırırdık. Tabii birçoğu uzun boylu sarı saçlı, mavi gözlü erkek, diğer çoğu ise yine uzun boylu, esmer, yeşil yada kara gözlü olacak derlerdi. Benim tercihim de kara kaş kara gözlü olanlarıydı. Tabii bunların hepsi dış görünüş, sadece bir aldanıştan ibaret.
Yaş ilerledikçe sadece dış görünüşün yeterli olmadığını da görüyoruz. İç güzelliğin olması kafi diyoruz.

Olmazsa olmazlarım;

___ Dürüst olacak. Düşüncesinde başka birşey geçirip de bana farklı birşey söylemeyecek.

___ Hiçbir evrede yalan olmayacak. Yalanın ' y si ' dahil olmayacak.

___ Ona inanıp, sevgimi verip, alacağım kişi bana güven verebilecek. Bu konuda elinden geleni yapması lazım.

___ Saygı. Bu da kesinlikle olacak. Saygısız insanlara tahammül edemiyorum çünkü.

___ Biraz da kıskanç olacak. Bizler garip bir .?. olduğumuz için ne fazla ligth ne de fazla maço olacak, ayarını iyi bilecek. (.?. ne diyeceğimizi bilemedim : ) )

___ Eğlenceli de olacak. Yerine göre davranabilmesini de bilecek.

___ Benim kafadan olması lazım. Hadi şunu yapalım dediğimde yapmamasının geçerli bir nedeni olacak.

___ Bana getirdiği yasakları olacaksa buna kendisini de uyacak.

___ Hayvanları da sevecek. Çünkü bana göre hayvanları sevmeyen insanları da sevmez ve birtakım duyguları da eksik olur.

___ Vicdan sahibi, aile kültürü almış, aşka, sevgiye inanan, maneviyatı kuvvetli biri olacak.

Bitti. Ya kimi mimlesem? :( Valla arkadaşlar yine diyorum ki yazmayan varsa yazsın. Kimseyi zan altında bırakmadan bunu diyorum, daha da birşey demiyorum. :)

Bendeniz İşte... ' Mim '

2009-03-28T19:59:00.006+02:00

Sevgili LuCiFerR tarafından mimlenmiştim. Mimim konusna gelince ' Ben, kimim ben :) ' yani kendimizi tanıtıyoruz kısacası. Bakalım kısaca mı olacak yoksa abartacak mıyım? Başlıyorum şimdi görelim hep beraber :)
Ben kim miyim? Geçen seferki mim de lakaplarımızdan ismimiz de ortaya çıktı tabii. Kısaca Neso ya da Nes diyebiliriz.

___ Aslan burcu olup, yükseleni yengeç olan ben, yükselen burcumdan da oldukça etkilenirim. [ aslan burcu ve özellikleri bakınız. :)]

___ Doğma büyüme İstanbul' lu olan yaşı lazım değil şimdilik sarı saçlı, bukelemunlara özenen her an saç rengini değişirebilen, kendimle uğraşmasını seven biriyimdir. Hani derler ya mutsuz insan bu şekil değişiklikler yapar diye. Yok ben ondanlardan değilim. Çok çabuk sıkılan biri olduğum için değişikliği tercih edenlerdenim.

___ Hala öğrenci olan ben, öyle yüksek birşeyler de yapmıyorum he... Hala normal öğrenciyim. 2 yıllık bir açıktan bitirilen okuldan sonra, hala öğrenci kalmak isteyen ve devam eden ben 4. sınıfa gelmiş bulunmaktayım şimdide. Haftaya sınavlarım var başarı dileklerinizi bekliyorum. :)

___ Bir zamanlar insaların yüzüne karşı ben, insanları değil, hayvanları seviyorum diyebiliyordum. Zamanını hatırlamıyorum ama sanırım insanlara öfkeliymişim. Şimdi hala hayvanları da seviyorum ve gerçekten insan olanları da.

___ Arabalar, motorlar çok fazla ilgimi çeker. Ama öyle lüks meraklısı değilimdir. Sadece güzel olanı severim yani. Araba deyince aklıma BMW, motorsiklet deyince de KAWASAKİ gelir. Hiçbirine sahip değilim. Ailemin trafik korkusu yüzünden. Gerçi Tal sayesinde motora biniyorum. Bu yüzden sorun yok diyebiliriz. :)

___ Bir zamanlar tiyatroya gitmeden duramazdım. Şimdi bizzat ( eğlence ve tüm organisazyonlar bizden sorulur ) bu sektörünün içindeyim ama hala doğru dürüst bir yere gidemedim. Olsun gitmesem de tiyatroya da, o sanatçılara da hayranım. İzlerken çok duygulanırım ve kendimi onların yerine koyarım. Keşke bende tiyatrocu olsaydım diye çok söylemişimdir.

___ Tiyatro dedik. Sinemayı da unutmayalım. Kimse tarafından fazla artı oy almayan filmler de ilgimi çeker benim. Nedense kişilere odaklanırım. Oyunculuk yeteneklerini incelerim. Kimsem ben artık, ama elimde değil valla. :)

___ Küçükken sevgili GeCe ile birlikte dans grubu kurmuştuk. Çeşitli figürler eşliğinde dans ederdik. Dansa olan tutkum hala var ama profesyonel anlamda bir türlü kısmet olup da gidemedim. Dansçı da olmayı istemiştim. :)

___ Kitap okumayı gerçekten çok severim. Hani genellikle cv lere yazılır ya hobiler arasına. Yok benim sevgim, ilgim hakiki. Psikoloji ve türleri, felsefi, bilim kurgu kitapları daha çok ilgimi çeker.
___ İlk tanışığım kişiden başan elekrik aldıysam o kişi ile iyi arkadaş olurum. Öyle sonradan ısınma gibi bir durum söz konusu olmaz.

___ Empati yaparım. Telepati ise henüz o kadar çok gelişmedi. Zamanla o da olur inşallah.

___ Arkadaşlığa, dostluğa önem veririm. Az olsun öz olsun sözünün savunucularındanım.

___ Ya nasıl unutmuşum. Müzikte vazgeçilmezimdir benim. Müzik yoksa yaşam yoktur benim için. Rock, metal, caz öncelikli tercihim. Ama dans edeceksek eğer her türlü kopmalık müzik. :) Her telden de dinlemeye başladım aslında, latin, hiphop vs. ama rock müziğin yeri başka.

___ Zaten burcumun da özelliklerini okursanız yükselenimle beraber, harmanlayın. İşte O benim. :)

Fazla baymadan bitirmekte yarar var. :) Şimdi mimi kime paslasam acaba? Herkes yazdı gibime geliyor. Lütfen yazmayan varsa yazsın. Bizde sizi tanıyalım ama dimi? :)

Sevgiler...

Giden Blog Nasıl Geri Geldi? :)

2009-03-28T18:25:00.004+02:00

Arkadaşlar yuppi... Eski blogum yani yanlışla sildiğim blogum bir baktım karşımda... Gerçi bu bloga yazdıklarımdan bile az şey yayınlamışım. Olsun içinde birşey olmasa da yine benim blogum. İlk göz ağrım dermişim. :) Ben yine buradan devam edeceğim ama şablonunu değiştireyim bu sefer karalı birşey bulayım kendimin seveceği. Sizler de eğer bir göz atmak isterseniz bakarsınız. Şimdi şablon bulayım. Ama önce mimlerim vardı onlardan ilkini yazayım, diğeri de yarına kalır büyük bir ihtimal. Hem daha hikayem var. Çok işim var daha çok.

Görüşmek üzere... Sevgiler...

HaLiKaRnAs (8)

2009-03-27T20:04:00.005+02:00

(8)

Epey kalabalıktılar. Gelen araç onları Bodrum sahilinde bekleyen yata götürmüştü. Ne kadar da güzeldi. Kızlar çok sevinçliydiler. Efe' nin yönlerdirmesiyle herkes bindi yata ve kendisine yer buldu. Konuşmalar sırasında kendileri gibi Türk' lerinde olduğunu gördüler. Bir grup genç vardı kızlı erkekli. Onlar hemen yan tarafındaydılar Gizem ile Deniz' in. Kızlar sonunda arkadaş edinebileceklerini düşünüp mutlu oldular.

Deniz bir yandan da gözleri ile Efe' yi takip ediyordu. Genç de ona bakıyordu arada bakışları karşılaşınca, kenetleniyordu gözleri ve bakışlarını kaçıran da olmuyordu. Açık açık artık belli ediyorlardı birbirlerine olan duygularını.

Efe genel bir bilgi verdikten sonra çıktılar demirlendikleri koydan. İlerledikçe kızların heyecanları kat kat artıyordu. Çok yorgun olmalarına rağmen, yine de etrafı incelemeye koyulmuşlardı.

İlerledikçe gözlerinin önündeki manzara tarif edilemez bir hal alıyordu. Cennete mi gelmişlerdi böyle. Gördükleri manzara karşısında adeta büyülendi kızlar. Tarif edilemez bir güzellik vardı şimdi karşılarında. Sabah odadan çıkarken son an da Gizem' in aklına fotoğraf makinesini almak gelmişti. Ya unutsalardı?... Bu eşsiz manzarayı ölümsüzleştirmek imkansız olacaktı. Çok da üzülecekti kızlar. Şimdi makine Deniz' in elindeydi. Her yeni yerin resmini çekti önce. Sonra video kayıt yapmak istedi. Bir süre video çekimi de yaptı ve şimdi birbirlerinin resmini çekmeye başlamışlardı. Efe yanlarına geldi, ' sizi çekebilirim isterseniz ' diye.

' Çok iyi olur ' dediler. Kızların birlikte resmini çeken Efe' ye Deniz, ' seni de çekmek isteriz fotoğrafa girmek istersen tabii ' dedi imalı imalı. Efe de kabul edince, oradaki birinden rica ettiler. Önce üçü çekildi sonra Gizem çıktı fotoğraftan ' sıkıldım ' diye. Efe ile Deniz'i aynı karede o çekti. Efe yanlarından ayrılırken ' bende isterim o resimlerden de ' dedi muzipçe gülümseyerek. Deniz yine çok heyecanlanmıştı. ' Ne demek istemişti acaba? '. ' Gizem Gizem ' demişti. Yanındaki genç kıza sanki uzağındaymış gibi. ' Bak duydun mu? ' dedi kalbi yerinden fırlayacak gibi atıyordu adeta.

Gizem de pekala duymuştu tabii. Gülüştüler aralarında kızlar. Bir koya yaklaşmışları şimdi. Duran yat sabitlenince denizin ortasında, yüzmek isteyenleri çağırdı yanına Efe. Can yeleği isteyip istemediklerini sordu. Çünkü yat koya yakındı ama yine de derindi durdukları yer.

Bir iki kişi sadece taktı. Efe koy hakkında ufak bir bilgi verdi önce. Nasıl harika bir yerdi burası böyle. Kıyıdaki yemyeşil ağaçların denize yansıması denizin rengini nasıl da yeşilimsi bir parlaklığa bırakmıştı. Daha fazla dayanamayan Deniz ve Gizem atladılar hemen suya. Yine su soğuk gelmişti kendilerine. Alışmaları fazla uzun sürmedi.

Ne dalga, ne de başka birşey, burada yüzmek uçmak gibiydi. Bir an sırt üstü yatıp, gözlerini de kapatıp, kendilerini bu eşi benzeri olmayan mutluluğa bıraktılar. Yüzmeye devam ettiler yine bir süre daha. Çıktılar epeyce bir vakit geçirdikten sonra. Efe de kendilerini izliyordu. ' O neden girmiyordu acaba denize? '. ' Görev başında olduğu için yasak mıydı? ' Deniz bir yandan ona bakarken bunları düşünüyordu.

Aşk Böyle Bir Şeydir İşte

2009-03-26T17:33:00.001+02:00

Aşık olmak ne güzel bir duygudur
Sevdiğinin gözleri içine bakarken
Gözlerinizin içi güler adeta
Hep yanında olsun istersiniz
Ayrılınca yanından dokunur insana

O yanınızda yokken
Nasıl da özlem duyarsınız
Bir kere göreyim yeter dersiniz
O an için bir dakika bile görebilmek
Dünyanın en mutlu insanı yapmaya yeter sizi

Yanındayken bile özlediğiniz olur
Ne gariptir ki bu durum
Saçma bile gelir bazılarırına
Çünkü onlar aşık olmamışlardır ki bilsin
Başlarına gelince anlarlar

Her ne yaparsanız yapın
Hep akılınızın bir köşesinde O olur
Bir konuşma geçer gün içinde
Siz onu da dahil edersiniz
Keşke... diye

Keşkeleriniz artar aşık olduktan sonra
Nedeni basit siz artık yalnız değilsinizdir
Yalnız kaldığınız anlarda bile
Aslında gerçekten
Yalnız olmadığınızı bilmelisiniz

Çünkü o her zaman yanınızda
Kalbinizde
Beyninizde
Kısaca hücrelerinize kadar
Onunla dolusunuzdur.

Aşk böyle bir şeydir işte...

NeS

NeS + TaL = My Endless Love :)

Mim ' Kendini Sevme ve Ödüllendirme '

2009-03-26T12:20:00.006+02:00

Sevgili Aslı'dır sayesinde çok gün önce mimlenmiştim. Kendisine teşekkür edip, geç kaldığım için özürlerimi sunuyorum. Kendimizi sevme ve ödüllendirme mimidir bu.

Kendime hediyeyi bile seçmedim bu yüzden bende Aslı' dır daki ödülü ondan alıp, kendime veriyorum. :)

Allah' a şükür kendimi severim. Ödüllendirmek de isterim tabii bu mim sayesinde ödülümü veriyorum şimdi kendime. :)

Aslında çok şey olmasına karşın ödülü hak edecek, ben sadece bir şeyin üstüne durmak istiyorum.

' Her sağanak yağmurun ardından, güneş açar. '
( sahibini hatırlamıyorum maalesef.:( ) sözünü sizlerle paylaşayım önce.

Aslında pek çok böyle özlü sözlerim vardır benim hayatıma ışık tutan ama bu günlerde biraz tuhafım. Pek yazı yazasım da ve bilimum şeyler yapasım da yok. Gerçi mim bu şekilde ilerlemiyor. Önce özlü sözünü yazacaksın sonra açıklama yapacaksın değil olay. Sevgili Aslı' dır da bu mime başlarken güzel bir sözü bizimle paylaşmış. Ben de bu şekilde yapmaya karar verdim. Çünkü daha iyi anlatabileceğimi düşündüm. Dediğim gibi tuhafım bu aralar.

O sözlerden birkaçını sizlerle paylaşıp kendimi o şekilde nasıl iyileştirdiğimden bahsetmek isterdim. Şimdilik bununla idare edin, ödülü vereyim de ben kendime. :)

Neyse ya ben yine konuyu dağıttım. Gelelim mim konumuza. İşte az önce yazmış olduğum sözü çok beğenirim. Kendinizi çok berbat bir durumda bulduğunuzda, kurtulmak istediğinizde bu söz gelsin aklınıza. Herşey olumlu düşünme sanatını öğrenme de aslında. Uygulaması zor olur başta ama insan bir kere öğrenince çok kolay oluyor. Tabii bazı istisnayi durumlar hariç. Hiç olamamasını dilerim tabii.

İşte neyse ben bu şekilde davranabiliyorum artık ve hayat daha güzel gözüküyor gözüme. Sizlere de tavsiye ederim. Bu kadar... BİTTİ.

Bende bu aralar bloguna vakit ayıramayan Paşa' yı mimliyorum. Böylelikle yazacak birşeyleri de olur.:) Bekliyoruz çok gecikme... :)

Şimdi gerçekten BİTTİ. :)

HaLiKaRnAs (7)

2009-03-25T15:49:00.002+02:00

(7)

Efe yine kızların masalarına uğradı. Oturmadı bu sefer. Kızlara ' iyi akşamlar ' dileyip, ' yarın geliyorsunuz değil mi? ' deyip onayları aldı yeniden. Sonra gözden kayboldu.

Gizem'le Deniz lobideki lavaboya girdiler ve makyajlarını tazelediler. Sonra gündüz gezmelerinde öğrendikleri üzere minibüse doğru yürüdüler. Önce Bodrum merkez yapmaları gerekiyormuş, oradan da tekrar Gümbet. Otel araştırmalarında özellikle Yalıkavak' ı seçmiştiler. Merkezde bir otel de kalan arkadaşları denizin pek güzel olmadığını söylemişlerdi. Her yere yatlar, tekneler de yanaşıyormuş zaten. Hem daha sakin bir bölge olmasını istemişlerdi. Yalıkavak' ı da araştırmışlardı. Çok şirin bir yerdi. Burada aslında birkaç küçük bar vardı, ama sakin yerlerdi. Çarşısı da vardı hem gezebilecekleri. Çok da temizdi denizi. İyi ki buraya gelmişlerdi.

Sonunda duran minibüsten indiler ve hemen yenisine bindiler. Aslında Bodrum' da da çok barlar, clubler vardı ama onlar önce Gümbet'den başlamak istediler. Aktarma yapmadan önce Bodrum Kale' si gece yıldızların altında ve sahildeki barların ışıklarıyla ne kadar da güzel gözüküyordu. Başka bir akşam da kaleye geleceklerdi. Daha gezecekleri çok yer vardı.

Nihayet Gümbet' teydiler işte. Çalan müzikler birbirine karışıyordu. Ne de kalabalıktı sokaklar, caddeler böyle. Herkes çok eğleniyordu. Sokaklarda alkolun de vermiş olduğu etkiyle dans edenler , şarkı söyleyenler... Binbir çeşit insan vardı. Herkes özgür olmanın keyfini çıkarıyordu.

En iyi ışığa sahip olan clubten başladılar. Daldılar içeri kendilerini neyin beklediğini bilmeden. Tıklım tıklımdı içerisi. Oturmaya da yerler vardı, ama herkes dans ediyordu zaten.

Otelde içtikleri biraların üstüne bir yenisi daha söylediler. Önceden anlaşmışlardı. Biri çok içip sarhoş olacaksa, diğeri fazla içmeyip birbirlerini kollayacaklardı. Çakırkeyifti şimdi ikisi de. Çalan müziğe daha fazla dayanamayıp attılar kendilerini piste. İçlerinden geldiği gibi dans ettiler. Yorulmaya başlamışlardı bile şimdiden. Sonra oturmadan çıktılar oradan. Başka bir mekana gitmek istediler. Bir başkasına, oradan bir başkasına gitiler. Bir gece de üç mekan değiştirmişlerdi.

Artık oturmadan ve bira içmeden direkt piste atıyorlardı kendilerini. Kalabalığın içinde kaybediyorlardı kendilerini.

Yanlarına sokulup dans edenler oluyordu. Seslerini çıkarmamıştı kızlar masumca olanlarına. Sonuçta eğleniyorlardı işte çılgınca. İleri gitmek isteyenler de olmuştu, ama onlar hemen kovmuşlardı yanlarından. Turistler abartmışlardı zaten olayı. Öpüşenler bile vardı pistin ortasında. Bu durum onlardan başka kimsenin umrunda da değildi zaten.

Çok yorulmuşlardı artık ve de sabaha yaklaşıyordu saatler. Otele geri dönmek için çıktılar son girdikleri clubten. Dışarı çıkınca derin birer nefes aldılar. Deniz epey sarhoş olmuştu. Gizem de çakırkeyifti ikinci mekandan sonra içmemişti. Geldikleri yere doğru yürüdüler. Binmişlerdi artık minibüse. Geri dönüş epey uzun gelmişti ikisini de. Bir an önce otele varıp uyumak istiyorlardı.

Otele geldiklerinde yürümekte zorluk çekiyorlardı. Otelde de içen bir grup vardı, hala barın oradaki masada oturan. Onları gördüler yürümekte zorluk çekerlerken. Şarhoş oldukları her hallerinden belliydi. Kimseyi takmadılar kafalarına. Mutluydular şimdi, şimdiye kadar hiç olmadıkları kadar.

Hemen attılar kendilerini yatağa. Dünya mı dönüyordu onlar mı dönüyordu anlayamadılar o an da. Gizem dedi Deniz'e ' hadi duşa ' diye. Ayılmaları gerekiyordu zaten birkaç saat sonra yat turuna çıkacaklardı, ama onların hali haraptı. Zorlada olsa yaptılar duşlarını. İki telefonun da alarmını ayarlayan Gizem olmuştu. Beşer dakikalık arayla. Birini duymazsak ikincisiyle uyanırız herhalde diye düşünerek yattı O da yatağına.

İki üç saat ya uyudular ya uyumadılar. Çalan ilk telefon zilinde uyanan Gizem, bastı telefonun tuşuna bir gözü kapalı ama hala. Yeniden yattı yatağına ' bir sonrakinde uyanırız ' dedi kendi kendine. Uzun çalan ikinci telefon ziliyle ikisi de açtı gözlerini ister istemez.

Ayna da kendilerini seyreden kızlar ne kadar kötü göründüklerine kanaat getirdiler. Gitmeseler miydi acaba bugün? Ama olmazdı ki şimdi böyle ansızın gelmiyoruz demek. İçlerine bikinilerini giyip, üstlerine ne bulurlarsa geçirdiler. Karar vermek için vakitleri yoktu çünkü. Plaj çantalarını da alarak indiler hemen kahvaltıya.

Efe de kahvaltı yapıyordu. İnsanların çoğu kahvaltılarını bitirmişti bile gitmek için sabırsızlanıyordu. Onlar da kahvaltılarını alıp oturdular bir masaya. Efe' nin yanından geçtiler. ' Günaydın, afiyet olsun ' dediler.

Yapılan kahvaltıdan sonra, gelen araca doğru yöneldiler.

İçimi Dökmeye Devam...

2009-03-24T16:30:00.004+02:00

Merhaba arkadaşlar, dostlar...

Hani demiştim ya bugün işyerindeki pc sorunu için bugün bir daha sesimi çıkarmayacağım diye... Dayanamadım.:) Çünkü yine sorun vardı. Eskisinden de beter oldu yani.:(

Bu sefer bir değil iki IT birden geldi. Sanki yapacaklarmış gibi. Kesin şirket yolladı gidin bakın diye ama onlar da sadece bakmaya gelmişlerdi zaten. Başka birşey yapmadılar. He yaptıkları birşey vardı laf sokuşturmak bana. Nedenine gelince ben bir dayalı mail atmıştım ya. Tabii o maili onlarada yollamışlar.

Görsünler benim kimseden çekincem yok. Onlarada dedim zaten. Ama epey bir bozulmuşlar. Tabii kimbilir nasıl azar işittiler bilemem. Benim sorunum tam çalışan sorunsuz bir pc de işimi yapmak. Kim yapacaksa yapsın beni ilgilendirmez. Dedim sizinle şahsi bir sorunum yok. Yazdıklarımı yüzünüze karşı da söylerim. Sorun devam ediyor bu şekilde çalışmak çok sıkıcı olmaya başladı falan dedim. Tabii kimsenin tınladığı yok açıkçası.

Sonra pc de özellikle mi ne ses sistemi yok. Mail attık diye cezalandırıyor musunuz dedim. Evet bile dediler utanmadan. Belki ileride değiştiririz dediler. Ben yine bu soruna pek çok çözüm bulabilirim ama, onlar pc deki soruna çareyi bulamazlar bu gidişle. Akılları sıra kendilerini üstün tutacaklar.

Haklıysam karşımda babam olsa tanımam. Yine pc de sorun olsun yine beni engellesin durumu bu sefer mail aracılığıyla değil, direkt olarak telefon ile halletmeyi düşünüyorum. Hatta yazdığım mailden dolayı yeni pc de getirmeyeceklerini söylediklerini bile...

Ah ah daha çilem bitmeyecek sanırım. Neyse sizinde başınızı şişirdim. Kusuruma bakmayın. Dayanamadım yine anlatmadan. Burası da iyice günlük gibi olmaya başladı yine sayemde. :)

Hoşçakalın...

İçimde Ne Varsa...

2009-03-24T10:06:00.006+02:00

Evet yine sorun yine sorun... Biraz içimi dökeyim belki rahatlarım dedim.

Bizim şirketin IT leri ( aslında bunu küçük harflerle yazınca it oluyor :) ) bilgisayar ve bilimum araç gereç tamiri! ve programları doğru! yükleyip çalışmalarından sorumlu kişiler.

Uzun zamandan beri sorunlu çalışan sistemleri çok kere pc nin değiştirilmesi sonucu halledildiğini sanan IT ler.

Nerdeeee... Dün yine yeni pc geldi bana. Bu sefer en iyisi dediler pentium4 müş. peeh... pentium4 olsa ne yazar... Bizim kullandığımız programlar da sorun hala devam etmekte. Şimdi dünkü bir sorunu çözdüler diyelim şimdilik. Henüz hiçbirşey belli değil çünkü zaman gösterecek. Ama ya outlook ne olacak? Bize en gerekli olan şey outlook un doğru düzgün çalışması. Ama yok maalesef şimdi sorun onda. Bir de millet aya gidiyor ilerliyor biz de geriye gidiyoruz.

Daha önce windows xp professionel kullanan ben, şimdi daha az sorun çıkaracaklarını tahmin ettikleri windows 2000 professional yüklü bir pentium4 getirdiler. Hadi tüm kullandığım programlar da doğru düzgün çalışsa tamam yine sesimi çıkarmayacağım ama işte dediğim gibi nerdeee...

Bugün sesimi çıkarmayacağım. Bekleyeceğim bakalım çünkü araştırma yapacaklarmış şu outlook sorunu için. Zaten eski pc nin sorunlarından kurtulmak için ben acayip döşeli bir mail atmıştım. Şimdi değiştirildi ama sonuç yine istediğim gibi olmadı.

Beklemedeyim... Pc deki bu sorunlar devam ettikçe iyice geriliyorum valla. He sahi bir de en önemli konulardan biri de blogumu tam olarak göstermemesi. Ay çıldırmamak elde değil yani. Bugün hiç havamda değilim belki akşama doğru blogları da gezip, kendim de hikayeme devam edebilirim. Şu an devre dışıyım. :(

Herkesin gününün iyi geçmesini dilerim. Sevgiler...

HaLiKaRnAs (6)

2009-03-23T15:31:00.001+02:00

(6)

Yenilen öğlen yemeğinin ardından biraz gezintiye çıktı kızlar, havanın çok da sıcak olamasına aldırış etmeden. Önce çevrelerini tanımak istiyorlardı. Çıkmadan önce şapka ve gözlüklerini takmayı ihmal etmediler. Çarşıdaki esnaf da turist zannetti onları. Onlarda bozuntuya vermeden idare ettiler durumu. Ne güzel yerlerdi, çok beğendiler. Sürekli burada yaşamanın insanı ömrünü uzatabileceğini bile düşündüler.

Daha fazla sıcağa dayanamayıp otele geri döndüler. Hemen buz gibi içecek aldılar. Bir iki yudumda bitirdiler. Denize gireceklerdi şimdi. Havuz ikisine de deniz kadar keyif vermiyordu. Havuz da gideceğiniz yer belliydi çünkü. Kendilerini denizin içinde daha özgür hissediyorlardı. Hem derin de yüzmek daha keyif vericiydi.

Havanın sıcak ve güneşli olmasına karşın, su hiç de sıcak değildi. İlk girerken titredi bile kızlar. Ortada onlardan başka tereddüt yaşayıp kalan kimse olmadığından, onlar da birden dalıverdiler suya. Bu iyi gelmişti ikisine de. Hemen alışmışlardı şimdi suyun sıcaklığına. Ne kadar da temizdi su böyle, içsen içilir yani o derece.

Gizem'le Deniz hem yüzüyorlardı, hem de konuşmadan da duramıyorlardı. Hatta güldürüyorlardı birbirlerini. Yüzerken gülmek de zor oluyordu. Gizem, Deniz'e yaklaşıp ' güldürme ' dedi gülerek ' boğulacam şimdi '. Epey açılmıştı genç kızlar. Gitmesine gidiyorlardı ya dönüşte tekliyorlardı işte. Şimdi sırt üstü yatmıştı ikisi de. Bu şekilde yüzmek hem rahat nefes almalarını, hem de dinlenmelerini sağlıyordu. Çok da rahattılar. Kollarını bacaklarını oynatıp oynatıp eğleniyorları şimdi de.

Kendilerinden başka zaten açılan da yoktu, onlar gibi şaklabanlık yapan da. Giren turistler biraz ilerledikten sonra hemen geri gönüp güneşleniyorlardı. Ne çok seviyorlardı güneşlenmeyi. Zaten çoğu da kapkara olmuştu.

İyice yorulduktan sonra onlarda çıktılar denizden. Çıkınca yine dikenleşmişti tüyleri. Kuralanma gereği duymadan hemen attılar kendilerini şezlongun üzerine. Teslim ettiler kendilerini güneşe. Güneş kremini de sürdüler. Hem birden kızarmazlardı böylelikle.

Deniz değil de Gizem ilk önce biraz pembeleşirdi. Özellikle de burnu. Hiç sevmezdi o yüzden denizdeki ilk günlerinde kendisini. Zaten şimdiye kadar hep İzmir de yaptığından tatilini, eve gittiğinden pek de sorun olmuyordu, ama dışarıya çıkınca arkadaşlarıyla makyaj hileleriyle kapatırdı hep kızarıklıklarını.

Gözlerini kapatıp dinleniyorlardı şimdi ikisi de. Güneşin, denizin ve orada olmanın keyfini çıkarıyorlardı. Çok huzurluydular. Şu an kimse de gelmiyordu akıllarına. Yalnızlıklarını da unutmuş oldular bir anda. Deniz bile Efe'yi düşünmüyordu şu an da.

Gizem susamıştı. Su almaya gidecekti, Deniz'e de sordu birşey isteyip istemediğini. Meyve suyu istemişti genç kız da. Gizem bara doğru giderken Efe' yi gördü yine. Yanında da kalabalık bir grup vardı. İçecekleri alan Gizem, Deniz' in yanına geri döndü.

Deniz'e Efe' yi gördüğünü söyleyince genç kız birden kapalı olan gözlerini açarak canlanıverdi. ' Nerede olduğunu ' sordu hemen Gizem' e. Gizem de ' ilerde kalabalık bir grup var yanında ' dedi. Gizem' in getirdiği meyve suyunu bir yandan içerken, bir yandan da Efe' yi arıyordu gözleri. İşte görmüştü nihayet. Gülümsedi genç kız kendi kendine. Efe onu görmemişti. Deniz dedi ' hadi kalk ' Gizem' e. ' Havuzun kenarında oturalım. ' Oradan Efe daha rahat gözüküyordu çünkü.

Sonra Deniz' in aklına şu yat turu geldi. Gideceklerini henüz söylememişlerdi Efe' ye. Hem yarındı ya tur şimdiden söylemeliydiler. Gizem' e söyledi aklına geleni. ' Tamam ' dedi ' git yanına söyle geleceğimizi '. Deniz yine heyecanlanmıştı. Bikinisinin üstüne kısa şortunu geçirdi, hemen gitti Efe' nin yanına.

Efe' nin yanında olduğu grup yabancıymış. Daha iyiydi ya konuştukarını anlamazlardı. ' Merhaba ' dedikten sonra Deniz, ' yarın ki tura geleceğimizi söylecektim ' dedi. Efe de sevinerek gelecek olmalarına, gülümseyerek genç kıza ' bende yanınıza gelecektim zaten '. ' O zaman yarın sabah kahvaltıdan sonra çıkıyoruz ' dedi. ' Tamam ' deyip Deniz de ayrıldı Efe ve turistlerin yanından.

Gizem' in yanına giden Deniz ağzı kulaklarına varıyordu adeta. Gizem dedi ' haydi gidelim artık odamıza ' . ' Ancak duşumuzu alırız, hem akşam yemeğinden önce biraz dinleniriz '. ' Gece alemdeyiz kızım ' dedi gülümseyerek. Deniz de hak verdi Gizem'e. ' Evet ' dedi ' ya hadi gidip dinlenelim sabaha kadar nasıl tepineceğim yoksa? '

Gerçi sabahta erken kalkmaları gerekiyordu ama, onlar yine de bu gece eğlenmeye gideceklerdi. Uyumasalarda olurdu. Hem yatta da pekala uyuyabilirlerdi güneşlenirken.

Akşam yemekleri yenmişti. Bara geçip bira aldılar kendilerine. Henüz gitmek için erkendi. Yavaş yavaş biralarını yudumlarken bir yandan da etrafı seyredip, yorumlarına devam ediyorlardı gülüşerek. Efe' yi gördüler yine otel misafirlerinin arasında dolaşırken.

Kızlar aralarında konuşuyorlardı yeniden. Rehberlerin işi de ne güzel diye. Herkesle konuşuyorlar, eğleniyorlardı ve de tatil yapıyorlardı. Bir de üstüne para alıyorlardı. Valla işi iş dediler. ' Hem herkesin dikkati de üstünde oluyor, otelin en gözde kişisi oluyorsun ' dedi Deniz Gizem'e. Gizem de ' bekarlar için iyi bir özellik olduğunu ama, sevgilisi yada eşi olan kişilerin, eşlerinin ne kadar da kıskanabileceğini ' düşündü. Sevgilisinin daha doğrusu sevdiğinin bu meslekten olmaması için dua etti, çok kıskanç biri olarak. Ama bu düşüncelerinden Deniz'e bahsetmedi.

HaLiKaRnAs (5)

2009-03-22T12:38:00.002+02:00

(5)

O gece bir daha Efe ile karşılaşmadılar. Vakit epey geç olmuştu. Odalarına çıkıp yattılar saatlerinin alarmını da kurmayı unutmadılar. Sabah erkenden kahvaltı yapıp, hemen yüzmek istiyorlardı çünkü. Burada uyuyarak vakit kaybetmek istemiyorlardı.

Çalan telefon zili ile uyandı ikiside. Telefonu ikisinin yatakları arasındaki komidine koymuşlardı. Yatak ile aralarında da boşluk vardı, elini uzatınca alınacak gibi değildi. Çalan zili kapatmak için muhakkak birinin kalkıp basması gerekiyordu tuşa. Tabii ikisi de uyandı hala çalmakta olan telefonun zil sesiyle.

Yatağından çıkan Gizem oldu. Balkon kapısını açtı önce. Çıkıp derin bir nefes aldı. Etrafı inceledi. Havuz kenarında bir kişiyi gördü, şezlongta uyuyordu o da. Denizde de yüzen de bir iki kişiyi gördü sadece. Zaten sabahın köründe kim uyanırdı ki kendilerinden başka?

Vakit henüz çok erkendi. Tatil deyince bazı arkadaşlarına göre, istediğin vakitte uyanmak gelirdi. Gerçi onlar da evde olsalardı okula ya da işe gitmek zorunda olsalardı, işte o zaman uyanmak istemezlerdi. Şimdi ellerinde fırsat vardı uyumak için, ama onlar uyumayı değil de, güne erken başlayıp burada olabildiğince daha fazla eğlenmeyi seçmişlerdi.

Hemen yeni aldıkları bikinilerini giydi kızlar. Kusursuz fizikleriyle muhteşem gözüküyorlardı. Birbirlerine iltifatlar yağdırdılar, ' harika olmuşsun Gizem' ciğim, Deniz'ciğim ' diye. Bikinilerinin üstüne bir badi ve altlarına da şort giydiler en minilerinden. Yanlarına plaj çantalarını da aldılar ki, kahvaltıdan sonra tekrar yukarı çıkıp zaman kaybetmesinler.

İndiler sonunda kahvaltıya. Masa buldular önce havuza bakan tarafta. Çantalarını bıraktıktan sonra kahvaltı tabağı aldılar. Bir iki kişi vardı önlerinde. Çabucak kahvaltılarını yapıp, bir an önce kendilerini önce havuza atmak istediler. Uzun zaman sonra ilk defa yüzeceklerdi, heyecanlanmıştı kızlar birden bire. Öğleden sonra denize gideceklerdi ama önce havuzun keyfini çıkaracaklardı.

Efe'yi gördüler yanında birkaç kişi daha vardı gençten. Konuşurlarken onları görünce selam verdi eğip başını kibarca. Deniz acayip heyacanlanmıştı onu görünce. Kalbi yerinden fırlayacak gibiydi adeta. Daha önce hiç böyle olmamıştı. O erkeklerle dalga geçerdi, hiç ciddi ciddi birisini kafasına takıp etkilendiği olmamıştı bugüne kadar. Aşık olmaktan korkmuştu hep Gizem' in aksine. Ama olmuş muydu ki şimdi? Kendisi bile emin değildi? Daha önce hiç aşkı tatmamıştı ki...

Kızlar daha fazla dayanamayıp atladılar ikisi birden havuza. Yüzmeyi iyi bilirdi ikisi de. Havuz epey büyüktü. Bir baştan bir başa gitmeye karar verdiler. Her stilde yüzdüler. Tabii onların stilleri amatörceydi. Özel ders almamışlardı ki yüzme hakkında. Çok mutluydular o an da. Hem yüzüyorlardı hem de konuşuyorlardı aralarında. Deniz de Gizem de bir yandan Efe' ye bakıyorlardı çaktırmadan. Genç acaba onları seyrediyor muydu? Bunu merak eden Deniz' di tabii.

Başladıkları yere geri dönünce birden havuzun kenarına hopladı genç kızlar. Ayaklarını aşağıya sarkıttılar. Herkesi inceleyip onlar hakkında yorum yapıyorlardı. Efe de dahildi bu gruba. Gizem Deniz' e içecek birşeyler getirmesini söyledi bardan. Hem Efe de yanındakilerle birlikte barın oradaydı şimdi. Genç kız heyecanlandı bir an da. ' Bardakları düşürmeden getirebilirim umarım ' dedi Gizem' e gülümseyerek.

Bara yaklaşan Deniz' i gören Efe de ona bakıyordu, bakışlarını bile çekmeyerek. Deniz ' günaydın ' dedi gülümseyerek. Efe de ' günaydın ' diye karşılık verdi genç kıza. İki buz gibi meyve suyu alan Deniz, Gizem' in yanına gitti heyecanla. Şezlonga geçen Gizem, güneş kremini de sürmüştü. Deniz de gelince o da kremini sürdü. Meyve sularını içerek tatillerinin ilk günlerinin keyfini çıkarmaya başladılar.

Öğlen yemeğine kadar havuzda vakit geçirdiler. Kimi yüzdüler, kimi zamanda güneşlendiler. Yemeğe yarım saat kala odalarına çıktılar, duşlarını aldılar ve üstlerini değiştirdiler. Balkona çıkıp etrafı seyrederek, muhabbet ettiler. Akşam için plan yaptılar kendilerine.

Şu meşhur Bodrum gecelerini görmelerinin vakti gelmişti. Akşam yemeğinden sonra Gümbet'e ineceklerdi. Kafalarının estiği, beğendikleri her bara girip çıkacaklardı. Eğlenmek onlarında hakkıydı.

HaLiKaRnAs (4)

2009-03-21T12:39:00.004+02:00

(4)

Yarından sonraki gün yat turu vardı önce. Kızlar zaten yat turu yapmak istiyorlardı. Bodrum' a gelmişken eşsiz koylarını gezip, denize girmeden gitmek olmazdı zaten. Başlarında rehber de olunca hem daha da iyi olurdu, hem de oteldeki insanlarla da kaynaşmış olurlardı böylelikle. Yeni kişilerle tanışmayı severlerdi ikisi de. Hem belki kalıcı arkadaşlıklar bile edinebilirlerdi. En önemlisi ise Deniz için, Efe olacaktı başlarında.

Bu gece kızlar otelde kalmaya karar verdiler. Gece eğlencelerine gitmeyeceklerdi. Bodrum' un gece hayatı meşhurdu ya...

Yemekleri yedikten sonra otelin barına geçtiler. Çok fazla alkolü sevmiyorlardı. Sadece önemli günlerde, kutlamalarda. Tatile gelmişken de içmemek olmazdı. Keyiflenmek için önce kendilerine bira söylediler. Çalan müzik eşliğinde biralarını yudumlayıp sohbet ediyorlardı.

Biraz sonra otelin animasyon showu başlayacaktı. O an ki keyiflerine diyecek yoktu. Daha sonra gidip bir bakacaklardı. Efe' yi gördüler kızlar, her masaya uğrayıp konuşuyordu. Yapılacak etkinliklerden bahsediyor diye düşündü Deniz. Pek güzel kızlar da vardı otelde, yakışıklı delikanlılar da. Ama O da, Efe ye takılmıştı şimdi, başka hiç kimse Efe gibi ilgisini çekmiyordu.

Efe onları görünce yanlarına geldi yine. Elinde de bira vardı. İzin istedikten sonra kızlardan oturdu masalarına. Aslında herkesin masasına oturmuyordu. Ayakta yanlarına sokulup konuşuyordu. Kızların dikkatini çekmişti bu durum. Ama şikayetçi olan yoktu ki zaten...

Konuştular otelden, yapılacak etkinliklerden yeniden. Genel konuşmalarıda olmuştu. Gizem birşey farketmişti o an da. O da hoşlanıyordu Deniz'den. Bu kesindi. Bir bakışını yakalamıştı delikanlının Deniz'e, anlamıştı hemen. Kesindi bu anlardı O. Efe de etkilenmişti demek Deniz' den. Bunu Deniz'e söylemek için Efe' nin gitmesini bekliyordu, sabırsızlıkla genç kız. Mutlu olmuştu arkadaşı adına aynı zamanda. İşte gitmişti nihayet Efe de. Giderken showu izleyip izlemeyeceklerini sormuştu genç kızlara. İzlemelerini tavsiye edip ayrılmıştı yanlarından.

Efe gidince Gizem Deniz'e söyledi Efe'nin de kendisinden hoşlandığını. Deniz de heyecanlanmıştı. Kaç kere tekrar ettirmişti genç kıza. Aslında ben de ' acaba dedim, ama emin değildim ' dedi Deniz de. Gülüştüler ve sevinç içinde animatörlerin showunu izlemeye gittiler. Showu beğendiler gerçekten de. Kalabalık bir ekipti. Çok eğleneceklerdi burada, daha ilk gecelerinden bunu fazlasıyla hissetmiştiler.

Vakit epey geç olmuştu. Onlar hemen odaya dönüp yatmak yerine, sahile inmeye karar verdiler. Deniz ne kadar da muhteşemdi. Otelin hemen önünde olduğundan, ışıkları ile aydınlarnıyordu. Yıldızlar ne kadar da çoktu. Ellerini uzatsalar dokunacaklardı adeta.

Bazı şezlonglarda çiftler ve gruplar gördüler. Onlar da kendilerine herkesten uzakta olan şezlongları seçtiler. Yatırdılar iyice şezlongu ve yattıkları yerden yıldızlara bakıp, kıyıya vuran dalga seslerini dinlediler. Deniz içinden bir de Efe yanında olsa, eksiksiz bir mutluluk içinde olacağını düşünüyordu. Gizem ise yanında sevdiği birini... O kimse artık... Olsaydı tam olarak mutlu hissedecekti kendisini. Yani ikisi de aynı eksikliğin farkındaydılar.

HaLiKaRnAs (3)

2009-03-20T12:36:00.000+02:00

(3)

Hoş gerçi onlar her hallerinde dikkatleri üstlerine çekmeyi başarırlardı. Onları görüp de dönüp tekrar bakmayacak erkek yok gibiydi.

Kendilerine doğru yaklaşmakta olan genci hemen farketti kızlar. Tam da Deniz' in tipiydi. Sarı kısa saçlarını jöleyle şekillendirmiş, mavi gözlü, bebek yüzlü genç yanlarına gelip kendisini tanıtarak, elini önce Deniz' e uzattı sonra da Gizem' e. ' Ben Efe rehberinizim ' dedi. Kendilerini tanıtan kızlarda, inceliyorlardı genci aynı zamanda.

Yerleşme işlemleri halledilince odalarına çıktılar. Odalarının penceresinden hem havuz, hem de deniz görürüyordu. Muhteşem bir manzaraydı. Bavullarını açıp yerleştirirken bir yandan da konuşuyorlardı. Deniz ' gördün mü ne yakışıklı rehber ' dedi Efe için. Gizem de ' evet ' dedi tam da senin tipin. Gülüşüp neşe içinde sarıldılar birbirlerine.

Gizem daha erkeksi hatları olan erkeklerden hoşlanırdı. Hem onun tercihi esmerlerdendi. Efe' nin yakışıklı olduğunu görüyordu ama ona karşı hiç bir duygusal his beslememişti.

Deniz çok beğenmişti rehberlerini. Onu tekrar görebilmek için sabırsızlanıyordu. Yerinde duramıyordu adeta genç kız.

Yorgundular ama yatmak istemiyorlardı, acıkmışlardı da ayrıca. Akşam yemeğine daha vardı. Ama şimdi otelin snack barından aperatif birşeyler alıp yiyebilirlerdi. Duşa girdiler önce. Üstlerine rahat edebilecekleri kıyafetleri geçirip, çıktılar odalarından.

Yemek yedikten sonra kendilerini daha iyi hissettiler. İçeceklerini tazeledikten sonra bir şezlong bulup oturdular. Etrafı inceliyorlardı yeniden. Ama bir süre sonra ağırlık çöktü üstlerine, ' yukarı çıkıp dinlenelim ' dedi Gizem Deniz' e. Deniz de yorgundu ama gözleriyle hep rehberi arıyordu. Göremeyince ' tamam ' dedi O da ve odalarına çıktılar.

Yattıkları yerden konuşuyorlardı yine. Televizyon da vardı odalarında ama açmamışları. Bu cennet gibi manzarayı seyretmek varken, televizyonu kim bakardı ki zaten...

Sıçrayarak uyandı Gizem. Nerede olduğunu bir an için hatırlamaya çalıştı. Kendine gelince, yüzünde kocaman bir gülümsemeyle, yan tarafındaki yatakta yatan Deniz' e baktı. Hala uyuyordu. Saatine baktı, hava kararmıştı neredeyse 19.30' du. Yemek saat 20.00 de başlayacaktı. Önce balkona çıktı o eşsiz manzarayı bıkmadan yıllarca seyredebileceğini düşündü.

Deniz' i uyandırarak ' yemek saatinin yaklaştığını ' söyledi. Deniz birden uyanıverdi. Hazırlanmalıydı, bu akşam çok güzel olmalıydı. İkisi de elbise giymişti sırtını açıkta bırakan boyundan askılı mini elbiseyi Deniz , ince ip askılı kısa elbiseyi de Gizem giymişti. Hafif bir de makyaj yapmışlardı. Saçlarına doğal bir topuz yaptı Gizem. Deniz' in saçları topuz yapılacak kadar uzun değildi zaten katlı kesim olduğu için toplasa bile her yerden çıkıyordu.

Heyecanlanmıştı kızlar. Bakalım onları nasıl bir tatil bekliyordu? Yemek sırasına geçtiler. Henüz yemeklerin lezzetleri hakkında bir fikirleri yoktu, ama çok zengin bir mönü vardı karşılarında. Gözlerine hoş gelen birkaç çeşit yemeği tabaklarına aldılar. Ayrıca salata ve de tatlı da almışlardı daha sonra.

Oturdukları masa dört kişilikti. Ama onlar henüz iki kişiydi. Kimbilir belki tatil bitmeden o masa da dört kişi olabilirlerdi. Bir yandan yemeklerini yerlerden ' nerede bizim rehber ' diye takıldı Gizem Deniz' e. Sanki duymuş olacak ki Efe de yanlarına belirdi.

' Afiyet olsun hanımlar ' dedi kızlara. Onlar da teşekkür ettiler kibarca. ' Oturabilir miyim? ' diye izin istedi Efe. ' Tabii 'dediler. Deniz çok mutlu oldu o an da. ' Nasıl beğendiniz mi otelimizi? ' diye sordu önce Efe. Deniz ' ben daha çok seni beğendim ' diye söylendi içinden, O' na söyleyemedi tabii. ' Evet. Hem de bayıldık. ' diye cevap verdiler.

Rehberleri onlara yapılacak etkinliklerden bahsetti. ' Katılmak isterseniz haber verirsiniz. ' demişti ve ekledi ' gerçi ben yine uğrarım yanınıza ' diye. Sonra gülümseyip ayrıldı masalarından.

HaLiKaRnAs (2)

2009-03-19T12:22:00.003+02:00

Keyifli bir kahvaltının ardından kızlar bavullarını tekrar kontrol ettiler. Çok önceden hazırlamışlardı bavullarını. Onlar hazırlanırken, çağırdıkları taksi de kapıya gelmişti. Kapıyı bacayı iyice kontrol ettiler. Takılı fiş, açık kalan musluk... İkisi de evhamlıydı bu konuda. Nihayet çıkmışlardı işte. Bagaja yerleştirilen bavullarından sonra, havaalanına doğru yola koyuldular.

Uçağa henüz binmemişken Gizem annesini arayıp haber vermişti. Deniz arama gereği duymamıştı, zaten uzun zamandan beri ailesiyle görüşmüyordu. Gizem' in ailesi İzmir de oturuyordu. Deniz' in ailesi ise Bursa da. Küçüklüğünden beri İzmir de olan Gizem orasını beğenmesine karşın, oradan farklı bir yerde tatil yapacağı için mutluydu şimdi.

İlk defa uçağa biniyorlardı. Hem ilk uçak yolculukları olacağından, hem de tatile gidiyor olmalarının verdiği sevinçten dolayı epey heyecanlıydılar. Kimbilir belki de beyaz atlı prensleri de oradaydı...

Kafalarının estiği gibi eğlenecekti kızlar. Özgürdüler sonuçta. Havayi kız değildiler. Ama görüntülerinden onları öyle zannederlerdi erkekler. Hatta kızlar bile. Yanlarına gelip sokulmaya çekinenler olurdu. Bir kere konuştuktan sonra aslında çok sıcak kanlı, neşeli, eğlenceli ve mütevazi kişiliklerini tanıyınca şaşırırlardı.

Gizem sarı uzun saçlı ve yeşil gözlüydü. Buğday teni esmerleşince ne de güzel olurdu. Alımlı bakımlı bir kızdı. Deniz de esmer güzeliydi. Katlı kesilmiş saçları kara gözlerine düşem perçemiyle çok da havalıydı. İkisinin de okulda pek çok hayranı vardı. Kızlar kıskanırdı ikisini de. O yüzden çok da kız arkadaşları yoktu.

Gizem sevgili olabileceği kimseyi bulamamıştı okulda. Geçen yıl başlar gibi olmuştu bir ilişkiye ama, sonradan doğru kişi olamadığını anlayıp ayrılmıştı. Okuldakilerin niyeti sadece eğlenmekti. O ciddi bir ilişkisi olsun isterdi. Deniz ise erkeklerle dalga geçmeyi severdi. Eğlenen O olurdu. Çevresinde pek çok erkek olurdu arkadaşlardı ama, kimseye yüz vermezdi ilerisi için. Onunda karşısına gerçekten aşık olabileceği kimse çıkmamıştı.

Nihayet uçak inmişti havaalanına. Kızlar havaalanı çıkışında kendilerini almaya gelen rehbere bakınıyorlardı. Havaalanından onları otele kadar bir rehber eşlik edecekti. A4 kağıdına sadece tükenmez kalemle, normal büyüklükte yazılmış isimlerini, zar zor görebildi Gizem. Deniz' e ' işte orada ' diye adamı gösterirken, bir yandan da yürüyüp adamın yanına gelmişlerdi.

Hayal kırıklığına uğramıştı kızlar ama birbirlerine henüz birşey söylememişlerdi. Oteldeki rehber bu muydu acaba? Orta yaşlı sayılırdı. Yakışıklı da sayılmazdı. Genç yakışıklı bir rehberle geçirilecek iki hafta daha eğlenceli olabilirdi.

Rehber isminin Ahmet ve sadece transfer rehberi olduğunu söyledi kızlara. Otele kadar kendilerine eşlik edeceğini, sonrasında otelin rehberinin kendilerine yardımcı olacağını. Kızlarda kendilerini tanıtmışlardı, içlerinden yine sevinerek. Demek ki otel rehberi başka biriydi. Birbirlerine bakıp muzipçe gülümsediler.

İkisinin de aynı şeyi düşündüklerini biliyorlardı çünkü. Çok iyi tanırlardı birbirlerini. Az değil geceli gündüzlü yaklaşık üç yılı birlikte geçirmişlerdi.

Heyecan içinde arabaya bindiler ve yolda hiç konuşmadan etrafı seyrettiler. Nihayet araç durdu ve rehber eşliğinde otele doğru yürüdüler. İnternette gördüklerinden daha güzel buldular oteli. Doğru bir seçim yaptıkları için birbirlerini kutladılar. Gerçi iki hafta için ödedikleri miktar az da değildi. O parayı biriktirebilmek için çok çalışmışlardı ve harcamalarından kısmışlardı. Ama şimdi oteli görünce değer diye düşündüler.

Lobiye doğru yol alırken etrafı iyice incelemeye almışlardı. Ne kalabalıktı. Havuz da yüzenleri, güneşlenenleri, barın kenarında oturup içeceklerini yudumlayanları, az ötede kenarda masa tenisi oynayan iki genç ve onları seyreden kalabalığı, yemyeşil, rengarenk çiçek ve ağaçlarla bezenmiş geniş bahçenin her bir yerine dağılmış insanları gördüler.

Herkes yarı çıplaktı haliyle. Onların giyinik olması ve bir de peşlerinden sürükledikleri bavullarıyla dikkatlerin çoğunu üstlerine çekmeyi başarmışlardı.

Yeni Bir Mim ' Fotoğraf '

2009-03-18T17:05:00.010+02:00

Aslında bu mim sadece bir fotoğraftan ve onunla ilgili yazıdan oluşuyor. Sevgili GeCe beni mimlemişti dün. Fotoğrafları inceledim ve kararsız kaldım aslında. Hakkında daha çok konuşabileceğim fotoğrafları seçtim bende. Bir tanesi bana az geldi, bir sürü vardı ama içinde kendimin yada arkadaşlarımın olmadığını bulmak zor oldu. :)

İlk defa Formula1' i canlı, kanlı, heyecanlı olarak izleme fırsatı bulmuştum. Geçen yıl ki İstanbul Park da yapılan yarışları yani. Daha önceleri sadece televizyondan izlerdim. Bu foto ilk girişte çekildi. Ne görürsem çekmiştim. O kadar büyük bir mekan ki zaten panayır gibiydi. Pek çok satış tezgahları ve binlerce kişi vardı. Adımımı atar atmaz başladım fotolamaya. :)

Bu foto ise start ve finish olan yerden yani platinum tribününden çekildi. Hele tüm araçların aynı an da kalkışı sırasında çıkan o ses yok mu... manyak bir ses, dehşet derecede güzel yani. :)

Işık hızıyla geçen arabaların fotolarını çekmek hiç de kolay olmadı tabii. Hem de hiç. Bu ilk çekmek istediğim araç değildi ama ona denk geldi. :)

İşte final. Ortadaki benim adamım F. Massa. Hepsinin de boyu kısacık. Jokey de olabilirlermiş aslında. :)

Yarış bitti, herşey bitti ve eve gitme zamanı. Kalabalıktan adım atacak yer yok. Foto çekmek de pek mümkün olmadı kalabalık dağıldı, birazcık öyle çekebildim. Millet geçmeye çalışıyor ben orada durmuş foto çekiyorum köprüden geçerken atacaklardı aşağıya. :)

Çıktık gidiyoruz artık. Uğuldayan kulaklarımızla ama mutlu. Yarışı izlemiş olmanın vermiş olduğu keyifle.

Eğer ki Formula1' e ilgi duyuyorsanız kesinlikle gitmenizi tavsiye ediyorum. Bilet fiyatları yakıyor gerçi ama inanınki değer. Tabii ilgi duyuyorsanız. 5-7 Haziran da yine İstanbul Park da ve biletler Biletix de :)

Ay mimlemeyi unutmuşum. :) çok çevrem yok maalesef ki . O yüzden hep aynı kişileri mimlemiş oluyorum. Mimlerin devamlılığı açısından ben mimleyeyim de yazarsanız seviniriz, okuruz. Yazmazsanız da canının sağolsun...

Kerim ve Aşk Meleği' ni mimliyorum. Kolay gelsin...

HaLiKaRnAs

2009-03-17T21:17:00.007+02:00

Kuşlar cıcıl cıvıl neşeyle şarkı söylüyorlardı bu sabah. Gizem' in odasının önünde bulunan ağaçta, ona seranat yapıyorlardı adeta. Gözlerini açan Gizem merhaba dedi yeni güne gülümseyerek.

Her sabah onlara yem verirdi genç kız. Yemi aldı ve pencerenin kenarına bir miktar serpti. Geri çekildi ki ürküp kaçmasınlar, rahatça yiyebilsinlerdi yemlerini. Penceden uzakta biraz seyrettikten sonra onları, mutfağa doğru yol aldı.

Mutfakta ondan önce kalkmış olan Deniz' i gördü çayı demlerden. ' Günaydın ' dedi neşeyle Deniz' e. Deniz de aynı şekilde cevap verdi. ' Ne o erkencisin sende bu sabah ' dedi Deniz de gülümseyerek. ' Seni de mi uyku tutmadı yoksa? ' diye sordu alaylı bir şekilde. ' Evet ' diyerek gülümseyen Gizem de bir yandan buzdolabından kahvaltılıkları çıkarıyordu. Lavaboya gitti, yüzünü soğuk su ile yıkadı, ayna da kendisine baktı mutluluk içinde bir süre. Bu sabah hiç olmadığı kadar mutluydu çünkü.

Ne okul, ne de iş, hiçbiri yoktu bugün. Öğleden sonra ev arkadaşı Deniz ile birlikte Bodrum' a uçacaklardı. Tatil yapacaklardı uzun ve yoğun geçen kış mevsiminden sonra.

Deniz aynı zamanda üniversiteden de arkadaşıydı, aynı bölümde okuyorlardı. Son sınıfa gelmişlerdi artık. Yeni yıla başlamadan kendilerini hazırlamalıydılar. Tatil ikisine de ne iyi gelecekti. İki haftalığına Bodrum da otel ayarlamışlardı. Denize sıfır, beş yıldızlı bir otel.

Henüz öğrencilerdi ama hem hafta sonları, hem de akşamları okuldan boş kalan zamanlarında çalışıyorlardı. Yaz için özellikle para biriktirmişlerdi kendilerine. Ailelerinin de desteğini alıyorlardı ayrıca.

İkisi de denize aşıklardı adeta. Bugün nihayet özlemlerini gidereceklerdi. Mutluydu kızlar, bu sabah ikisi de erkenden kalkmıştı. Yoksa ne mümkündü onları sabahın bu saatinde uyandırabilmek. Yataktan çıkmadan önce çalan telefon zillerini en az iki kere ertelemeye alırlardı. Birkaç kere ise uyuya kalmışlardı. Tabii sabah ki derslerini kaçırmışlardı.

Gizem ile Deniz arkadaştan da öte dost, dosttan da öte kardeştiler. Yapışık ikiz gibi gezerlerdi üniversitenin ilk yıllarında. Okula ilk başladıkları gün tanışmışlardı. Derste yan yana oturmuşlardı. Ders bitişi konuşmalarında hemen anlaşmıştı kızlar birbirleriyle.

Deniz okullar açılmadan bir hafta önce ev tutmuştu kendisine. Arkadaş bulana kadar yalnızdı. Kirayı paylaşabileceği bir arkadaşa ihtiyacı vardı. Çok kalabalık ev ona göre değildi. Hem kalabalıkta anlaşmak da zor olurdu.

Gizem kendisine uygun bir ev ve birlikte yaşayacağı arkadaşı bulana kadar okullar açılmıştı. Bir akrabasının yanında kalıyordu geçici bir süreliğine. Yurt başvurusunda bulunmamıştı. Çünkü kalabalık da yapamazdı. O kendisine ait banyosu ve yatağı olmadan rahat edemezdi. Okul başladıktan sonra arkadaş edinip onunla birlikte ev tutmayı düşünmüştü. Çünkü tek başına ev kiralayacak kadar parası yoktu. Bunun yemeği vardı, elektrik, suyu... Tek başına altından kalkamazdı ama şimdilik... İş bulacaktı kendisine. Hafta sonları ve akşamları okuldan boş kalan zamanlarında çalışabileceği.

Deniz ona birlikte kalma teklifini getirince ne kadar mutlu olmuştu genç kız. Hemen ertesi gün taşınmıştı Deniz' in yanına. Birkaç eksikleri de gidermişlerdi. Artık yaşayacağı yeni evi burasıydı. Zamanla tüm eksiklerini tamamladı kızlar, şimdi öğrenci evinden çok normal bir aile evi olmuştu. Diğer öğrenci evleri içinde en yaşanılabilir olanı onlarınkiydi. Yanlarına gelmek isteyen çok kişi olmuştu ama onlar istememişti kimseyi. Kurulu bir düzenleri vardı ve bu düzeni kimsenin bozmasına izin vermeyeceklerdi.

Birkaç Resim Daha...

2009-03-17T15:18:00.009+02:00

Biraz daha resim olsun istedim. Yeni hikaye yol da aslında giriş yaptım ama yine de devamı yok ya şöyle birkaç günlük... o yüzden beklemedeyim. Az birşey daha uydurayım bari de sonra sıkışmayayım dimi ama :)

Aşağıdaki resimler herkesin de bildiği, sevdiği flickr sitesinden. Daha çok oradan resim kullanacağım. Yok yok sitede zaten. Bende işte vakit kazanayım dedim aklımca. Sanki herkes beni bekliyormuş da bende beklemenizi söylüyorum :)

Bugün mimlenmiştim gerçi ama yanımda foto yok. Yoksa mimle devam edecektim bugün. Yarın mim geliyoor. Sıradaki mimlenen kim olacak acaba? :)

NoT : Bu arada resimlerin boyutunu işte olmamdan dolayı küçültemiyorum, programlarım yok burada. Şimdilik geniş geniş bakınız. Orjinal boyutlarıyla.

Böyle diz çöküp aşkını ilan eden erkek neredeeee...

Yine konuşturmuş yaratıcılığını millet...
Kalp şeklince yağmur damlası da ne hoş olurdu...

Bu ne romantizm böyle...

Bunlar da yukarıdakileri kopyalamaya çalışmış ama iyi de olmuş...

Yağmurun Mucizesi (7)

2009-03-15T19:13:00.003+02:00

Motora binmişti genç kız. Ne kadar da mutlu hissediyordu kendini. Bir hayalini az da olsa gerçekleştirmiş oluyordu böylelikle. Hep bir motoru olsun isterdi. Fakat annesi korkuyordu. Öyle arabaların arasından hızla geçip gitmelerine şaşırıyordu. Kendisi karşıdan karşıya geçerken bile korkardı zaten. Kızını da tanırdı ya, o da hızlı gidecekti yollarda ve aralarından geçecekti arabaların. Düşünmesi bile ürkütücüydü onun için. O yüzden almasına hep engel olmuştu genç kızın.

Bugün Şima için çok özel bir gündü. Yağız ile ilk buluşmaları olarak işleyecekti defterine. Ayrıca motora da ilk defa binmişti genç kız. Yağız ile geçirdiği bugünü yazacaktı uzun uzun. Özel anılarını bir defterle paylaşırdı genç kız. Bugün özel olmayacakta, hangi gün olacaktı onun için ?...

Kaskını Şima' ya vermişti Yağız. Telaştan diğer kaskı almayı unutmuştu. Kendi alışıktı gerçi rüzgara. Rüzgarı yüzünde hissetmek mutluluğun, özgürlüğün ta kendisiydi onun için. Yine de kasksız motora binmenin tehlikeli olduğunun bilincindeydi. Bu seferlik sorun değildi çünkü mesafe kısaydı.

Mutlu bir şekilde eve giden Şima' yı annesi karşıladı kapıda. Oturup konuştular ana kız. Biraz televizyon seyreden Şima yattı erkenden yine. Sabah yine iş vardı. İyice dinlenmesi gerekiyordu. Çabuk uyuyamayacağını da biliyordu. Yağız' ın hayalini kurmadan uyku girmedi gözlerine.

Yağız da eve varınca odasına çekildi hemen. Bilgisayarını açtı ve müzik dinledi. Uzanmıştı yatağına, kapamıştı gözlerini. Şima tam da karşısındaydı şimdi.

Bir süre sonra kalkıp, salona geçti ailesinin yanına. Televizyon seyrettiler ailecek. Uyku vakti gelince herkes odasına çekildi. Bir süre uyuyamayan Yağız da daldı sonunda derin uykulara.

Hergün telefonda konuşuyor hafta sonunun gelmesini ip ile çekiyorlardı. Nihayet hafta sonu da gelmişti ve buluşmuşlardı yeniden.

Geçen mutlu mesut günler aşıkları iyice bağlamıştı birbirine. Ailelerini tanıştırmışlardı. Söz yapmışlardı önce, ardından da nişan aile içinde. Öyle büyük nişan töreni istememişlerdi ikisi de. Zaten düğün ağustos da olacaktı. Ne gerek vardı tekrar masraf yapmaya. Şima zaten düğün dernek sevmezdi öyle pek. Tek kız olan Şima' nın annesi kızını gelinlikler içinde görmek istiyordu. Tek erkek çocuk olan Yağız' ı da ailesi damatlıklar içinde görmeyi çok arzu ediyorlardı.

Madem düğün olacaktı o zaman kır düğünü olsun istedi. Erken saatte başlayıp gecenin karanlığına denk süren... Yeşillikler içinde... Yağız da Şima gibi düşünüyordu. Birlikte düğünün hayalini kuruyorlardı. Çok mutlu olacaklardı çok.

Düğüne pek fazla zaman kalmamıştı. Apar topar söz nişan olunca, düğünü de yaz mevsiminde istiyorlardı o yüzden böyle sıkışmışlardı. Yaşayacakları ev yoktu henüz ortada. İnternetten, gazete ve emlakçılardan pek çok ev bakmışlar ama hiçbiri içlerine sinmemişti. Kendileri de sokak sokak gezmeye karar verdiler. Belki böyle bulurlardı kimbilir...

Pazar günüydü. Hava da yağmurluydu. Hafif hafif çiseliyordu. Yağız sabah erkenden uyanıp gelmişti Şimalara. Kahvaltı yaptılar çabucak. Zaman kaybetmek istemiyorlardı. Hemen yollara düşüp, birlikte yaşlanacakları evi bulmaya gitmek istiyorlardı. Annesinin ' durun ne bu acele iyice kahvaltınızı edin öyle gidersiniz ' demesine rağmen kadıncağızı dinleyen olmadı.

Motora bindikleri gibi kayboldular birden. İlk önce en çok oturmak istedikleri semtten başlayacaklardı aramaya. Cadde de hızla ilerlediler arabaların arasından.

Tam sapağı dönüp sokak arasına dalacaklardı ki... aniden üstlerine gelen bir kamyonla çarpıştılar. Şima da Yağız da farklı yerlere savruldular. Kalabalık oldu bir an da. Yerde yatan gençlere yaklaştılar. Yağız' ın yanına gelenler delikanlının kaskını çıkardılar önce, yaşayıp yaşamadığına baktılar. Yağız nefes alıyordu hala. Her yerinden kan akıyordu, ılık ılık hissedebiliyordu bunu. Zor da olsa konuşmaya çalışmıştı Şima demişti delikanlı. ' O... O... Nasıl ' diye sormuştu gelenlere. Şima'nın yanındakilerde kaskını çıkarmışlardı genç kızın ama hiçbir yaşam belirtisi göstermiyordu. Öylece yatırdılar genç kızı yere, kontrol ettikten sonra iyice. Ama nefes almıyordu... Her yerinden kanlar akıyordu genç kızın.

Yağız Şima' nın yanına gitmek istiyordu, henüz bilincini yitirmemişti. Şima' nın kımıldamadığını görünce yerde sürünürek yanına gitmeye çalıştı. Başında bulunan kalabalık engel olmaya çalışsa da, dinlememişti kimseyi. O' na yaklaşabilmişti az da olsa. Genç kızın eline ulaşabilmişti. Eline dokundu tam tutmak üzereyken, son nefesini verdi sevdiğinin yanında. Ambulans da gelmişti işte acı acı feryatlar içinde.

Kamyon şoförü de başından darbeler almıştı ama durumu iyiydi. Tek yaşayan kendisiydi içlerinde.

Bir anda mahşer yerine dönmüştü orası. Çepeçevre sarmışlardı genç aşıkları. Polislerin de gelmesiyle birlikte ambulansa taşındı gençler. Tam mutlu olacakken ölüme dek, ölüm gelmişti kendilerine alelacele.

Hep senden önce ben öleyim derlerdi birbirlerine. İşte hiçbiri kalmamıştı geri de. Aşıklar birlikte gitmişti ölüme.

Yine bir yağmurlu pazar günüydü onları mucizesi ile birleştiren ve yine yağmurlu bir pazar günü dünyadan alıp götüren. Sonsuz mutluluklara doğru...

THE END... SON... FİN...

Yazan : NesTal ( yani, Nes-Nesli-Neso )

Biraz da Resim Olsun Canım :)

2009-03-15T16:32:00.004+02:00

Şu hikayeye başladım başlayalı farkettim de hiç resim yoktu blogumda. Benimle birlikte yine aynı düşünceleri paylaşan GeCe de bugün bana bunu söyledi. Resim araştırması yapacaktım ki onun önerdiği siteyi çok beğendim. Daha sonra yine araştırma yapmam gerekecek tabii.

Bu site de bunlardan çok daha güzel olanlarını bulabileceksiniz. Eee şimdi blog itibariyle aşk ile başladık bende o yüzden uygun resimleri seçtim.

Hiç resim yok demiştim ya birden bire hepsini yayınlamak da çok mu kaçtı acaba? Aralara mı serpseydim diye düşündüm bir an için ama olsun ya bugün hikaye yazmak da canım istemiyor. Yazmazsam da bununla idare edin artık :) Son noktayı da koyayım hikayenin de artık ondan sonra da ne yazayım diye düşünürüm kara kara...

Mimlendim ' Lakap - larımız '

2009-03-14T21:43:00.011+02:00

Mimlere kaldığımız yerden devam ediyoruz :) Tabii bu blog yeni olunca eskisindeki mimler de, diğer yazılarım da tarih oldu :)

Bu mim lakaplarımız ile alakalı. Herkesin kaç tane var bilmem ama benim çevrem genişledikçe artan lakaplarım var. Ne ilginçtir ki... Kerim arkadaşımızın da dediği gibi, karşımızdaki kişiler lakaplarımızı seçerken sevip sevmeyeceğimizi düşünmezler. ( ismimizi de kendimiz seçme şansına sahip değiliz zaten :( ) Maalesef lakaplarımızı da seçemeyiz.

Gelelim benim lakaplarıma... Gerçi gizimli kimliğim bu şekilde açığa çıkacak ama neyse :P Bu arada birşey farkettim ne kadar alışmışız şu msn duygu ifadelerine de. Ben şahsen her yerde kullanıyorum :) <<-- yandaki gibi yani. İşim geregi gün içinde şirketle mailleşiriz. O ifadeleri kullanmamak için zor tutarım kendimi. Ya valla bende bir yazmaya başlayınca susmuyorum he.

Ne diyordum? Lakaplarım... Uzunca bir zamandan beri kendi ismimi tam olarak duymadım desem inanır mısınız? Bizim sülale bana hep Neso der. Küçüğünden büyüyüğüne kadar. Ev içinde de Neso olan ben, son zamanlarda değişikliğe uğrayarak farklı seslenişlere yanıt vermekteyim.
Biz evde pek normal sayılmayız da söylemesi ayıp. O günkü ruh halimize göre ( gün bile değil dakika ) birbirimize hitap şekillerimiz değişir. Babam zaten tam ismimin bir değişiğini söyler taa ezelden beri :)

Birlike büyüdüğüm kişiler yani yakın çevrem ve dostlarımın da çoğu Neso derler. Bir arkadaşım Nes der diğerlerinden farklı olarak. Bazıları Nesli. Yeni tanıştığım kişiler de ne hikmetse sadece ilk gün tam ismimi söylerler. Sonra duyabilene aşk olsun. Cinsiyetlerine göre, Nes - Nesli - Nesliş şeklinde türevleri oluşur. Bu sıralar da iş çevremdekiler Sarı demeye başladılar.

Daha eskilere gidecek olursak okul zamanında da işte pek bir farlılık yok yine Nesli - Neso çoğunluktaydı. Çalıştığım önceki iş arkadaşlarım da değişen saç rengime göre pek çok lakaplar taktılar. Shakira bile oldum sayelerinde. En ilginç olanı ise satanisti benim için. Allah' dan öyle değilim gerçekten. İşte bendeki görüntü değiştikçe bana lakap bulmakta yaratıcıklarını kullandı arkadaşlar. İyi hoş da kalabalık bir ortamda arkanızdan satanist diye seslenen arkadaşınıza bakınca bir düşünün çevredekilerin size bakışını. Nereden bilsin elalem sadece uydurma bir lakaptan ibaret olduğunu.

Aklıma geldi şimdi bununla ilgili bir olayımı da anlatayım bari. Tam olarak hatırlamıyorum gerçi de dualar ile ilgiliydi sanırım. Bilmiyor muydu bir arkadaşım ne bir duayı ( hatırlayamadım şimdi ) bende söylemiştim. Pek yakın olmayan diğer arkadaş da ne çok şaşırmışı benim bildiğime. Sen nerden biliyorsun demişti. Manyak mı ne neden bilmeyeyim. Sen görüntüye bakma demiştim. Daha çok uzamıştı konu da işte yeri değil şimdi ama yine de anlattım yarım yamalak :)

Bu kadar lakap olunca artık ismimi unutacağım kullanan olmayınca. Bu arada bunlar benim bildiklerim. Bilmediklerimin de olmamasını ümit ediyorum. Hani okulda falan hocalara taktığımız cinsten varsa yandık :)

Bu arada ben de mimlemek istiyorum. Hep ben mi mimleneceğim dimi ama :)

Paşa ( bir vakit bulursun yaz ama geç de olsa. )
GeCe ( ben senin hiç lakaplarını hatırlamıyorum, çok yoğunsun ama sende bir boşluk bulursan yazarsın .) ve de
tatlısukırosu ( yazarsanız bizde keyifle okuruz :) ) ' nu mimledim...

BİTTİ.

Ay Çıldıracağım Şimdi :((

2009-03-14T18:12:00.004+02:00

Olamaz böyle birşey yaa... Çok kötü birşey geldi başıma. O kadar da yazmıştım kaç saattir uğraşıyordum ama yaa :( Şu laptopu da bir kullanabilsem kazasız belasız ne güzel olacak. Keşke diğer bilgisayarda başlasaydım yazmaya.

Evet gitti... Tüm yazdıklarım gitti. Ne yazmıştım nasıl yazmıştım bilmiyorum bile. Sayfayı açtığımda yazıyorum demiştim ya. Maalesef kaydı yok. Bazen sayfayı önceden açıp yazıyordum yayınlamasını da sonra yapıyordum ama şimdi henüz kaydetmeden yanlışlıkla elim çarpınca başka diyarlara gitti sayfa da. O kadar da elimi kaldırıyorum değmeyeyim diye şuraya.

Zaten son bölümü yazıyordum. Sıkılmaya başladımdı yine herzaman ki gibi. Uzadıkça birşeyler sıkılıyorum işte beni tanıyanlar bilir. Tam da bitmek üzereydi ama ya... Neyse artık sonra belki tekrar denerim. Şu an hem üzgün, hem de sinirliyim. Zaten ders de çalışmam lazım canım istememişti. Şimdi çalışayım bari. Anlayabilirsem tabii.

Hadi hoşçakalın...

Yağmurun Mucizesi (6)

2009-03-13T15:09:00.006+02:00

Çetin Bey ve Ayşin Hanım dışarı çıkınca iş için, Şima da Banu' nun yanına gitmişti hemen. Orhan Ağabeyleri de bankadaydı o sırada. Dünkü olayları başından sonuna kadar anlatmıştı bir solukta. Duyduklarına inanamayan Banu da çok şaşırarak sevinmişti arkadaşı adına.

Saat 18:00 olmuştu. Öğle molasında Yağızla konuşunca ne de çabuk geçmişti zaman. Hazırlanıp çıktılar iş yerinden.

Yağız da saat 18:00 de çıkıyordu işten. Servisleri vardı aslında ama o kullanmıyordu. Beklemeyi sevmezdi çünkü Yağız. O yüzden motor kullanıyordu zaten. Engellenmeden kolayca geçiyordu yolları.

Eve varınca Şima, akşam yemeği için yardım etti annesine. Bir yandan da konuşuyorlardı. Sordu annesi ' aradı mı ' diye. Halinden belli oluyordu gerçi Şima' nın. Anlamıştı annesi ama yine de herşeyin yolunda olduğunu kızından duymak istemişti.

Yemekten sonra Yağız yine aramıştı Şima'yı. Konuşmuşlardı neşeli bir şekilde. Şima cumartesi günleri saat 13:00' e kadar çalışıyordu. Yağız' ın ise bütün hafta sonları boştu. Daha bugün pazartesiydi. Hafta sonuna daha çok vardı.

' Hafta içi iş çıkışı görüşebilme ihtimalleri olup olmadığını 'sordu dekilanlı genç kıza. O da ' olabilir ' demişti ama fazla kalamayacağını da belirtmişti. Hava erken kararıyordu çünkü. Yaz olsaydı daha çok zamanları olurdu.

' Olsun ' demişti Yağız da. 'Bana bir saatte yeter, yeter ki seni görebileyim.' Şima' yı mutlu etmişti bu sözler. Yarın akşam iş çıkışı buluşmaya karar verdiler. Biri Nişantaşı' nda, biri Bakırköy de çalışıyordu. Ne de uç noktalardaydılar. Fakat Yağız motoruyla çabuk gelebilirdi zaman kaybetmeden.

Taksim de buluşacaklardı. Yağız gelene kadar çoktan giderdi oraya Şima. Yürüyerek gitmeye karar verdi, hem vakitte geçerdi. Oraya varınca bir cafede oturup onu bekleyecekti.

Akşam olmuştu. Makyajını tazeledi genç kız, üstüne başına çeki düzen verip çıktı yola. Banu ve Orhan Ağabey'i de bol şans diledi genç kıza.

Taksim' e varmıştı Şima. Bir cafe bulup, kalabalıktan uzakta bir masaya geçti . Biraz sonra Yağız gelecekti ve sesini duymakta zorluk çekmek istemiyordu genç kız. Yağız da gelmişti işte... Saat 18:35 de varmıştı bile Taksim' e. Şima' yı aradı nerede olduğunu öğrenince motorunu güvenli bir yere bıraktı, kaskını da yanına aldı.

Şima heyecanlanmıştı yine. Onu görünce kapıdan içeri girerken elini salladı, ben buradayım dercesine. Öpüşüp uzunca sarıldılar birbirlerine hasret giderdiler. Daha ne kadar olmuştu ki ayrılalı?... Ama onlara çok uzun bir zamanmış gibi geldi.

Kahve içtiğini görünce Şima' nın, Yağız da kahve söyledi kendine. Sordu genç kıza da ' birşey ister misin?' diye. Bu davranışı da artı puandı Şima'nın gözünde. Konuşmaya başladılar önce havadan sudan muhabbete. Sonra kendilerini tanımaya yönelik sorular sorup cevapladılar. Herşeyi bilmek istiyorlardı. Birbirleri hakkında bilmedikleri birşey kalsın istemiyorlardı.

Bir saat dediğin neydi ki? Hemen de geçivermişti. ' Az daha kalmaz mısın? ' diye sordu Yağız Şima' ya. Bir beş dakikacık beş dakikacık daha diye diye yarım saat gecikmişti genç kız eve. İstemeden de olsa kalktılar masadan. Genç kız daha fazla gecikmek istemiyordu.

Arada arkadaşları ile iş çıkışı görüşüyorlardı. Bu sefer de öyle demişti evdekilere. Annesi biliyordu sadece gerçeği. O da henüz birbirlerini tanımadığı için erken gelmesini söylemişti kızına. Henüz delikanlının nasıl bir kişiliğe sahip olduğunu bilmiyorlardı. Zaman da kötüydü zaten. Dışarısı tehlikeydi.

Akşamları çocukları eve gelinceye kadar çok merak ediyordu annesi genç kızın. O da onu daha fazla merakta bırakmamak için istemeyerek de olsa kalkmıştı masadan. Yağız, Şima' yı evlerinin yakınlarında bir yerde bıraktı.

DEVAM EDECEK :) Hep mutlu mesut olmayacaklar, çok yakında...

Yağmurun Mucizesi (5)

2009-03-12T19:00:00.005+02:00

Orası mimarlık bürosuydu aynı zamanda. Otel dekorasyonlarından Çetin Bey, ev dekorasyonundan da eşi Ayşin Hanım ilgileniyordu.

Orhan Ağabey'inin yanında konuşmaktan çekiniyordu Şima. Ayrıntıları onun bilmesi gerekmiyordu. Sadece bir erkek arkadaşının olduğunu bilmesi yeterliydi.

Birlikte çalıştıkları için konuşma fırsatı da bulabiliyorlardı. Sıkılmıyorlardı gün boyu. Zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorlardı. Tabii Çetin Bey ve eşi yokken. Kahvaltıdan sonra herkes işinin başına geçti. Bir süre sonra da patronlar gelmişti. Herkes her zamanki gibi işini yapıyordu.

Yağız da o sabah erkenden uyanmıştı. O da dinç ve gülümseyerek kalktı yatağından. Duşunu aldı. Kahvaltısını yaptı ve hazırlanıp çıktı evden.

Epey bir erken gelmişti işyerine. Trafik sorunu da yoktu çünkü motoru ile gidiyordu işine. Böylelikle sabah ve akşam trafiğine de yakalanmıyordu. Özel bir şirketin muhasebe elemanlarından biriydi Yağız. Büyükçe bir oda da birkaç arkadaşı ile birlikte çalışıyordu. Onlar da iş arasında konuşma fırsatı bulduklarından sıkılmıyorlardı. Yoksa muhasebe başlı başına sıkıcı bir meslek olurdu onun için. Çok da severek yapmıyordu çünkü.

Ama bugün herşey gözüne güzel gözüküyordu. Kahvesini aldı ve masasına geçti. Sabahları kahvaltıdan sonra kahve ona iyi geliyordu. Genellikle uykulu olduğu için ayılmasına yardımcı oluyordu. Ama bugün zaten ayıktı.

Şima' yı aramak istiyordu fakat erken bir saat olduğu için aramaktan çekindi. Çalıştığını biliyordu ve rahatsız etmek istemedi uygunsuz bir zamanda. Öğleni beklemeye karar verdi. Hem belki molasına denk gelebilirdi böylelikle rahat rahat konuşabilirlerdi.

Yağız samimi arkadaşı olan Ersin' e aşık olduğunu anlatmak için de öğle paydosunu bekliyordu. Şima da Yağız da birbirlerini düşünerek çalıştılar o gün. Bugün diğer günlerden daha farklıydı. Herşey tozpembeydi gözlerinde.

Öğle paydosunda Yağız aramıştı genç kızı. İkiside hala heyecanlanıyordu telefon da konuşurken. Telefonu kapattıklarında hala gülümsüyorlardı. Bu gülümseme de yeni çıkmıştı. Her aşık olan öyle gülümsüyor muydu ki sebepsiz yere? Bu yüzden arkadaşlarının dalga geçmelerine maruz kaldılar. Olsun ne önemi vardı ki, onlar hiç aşık olmamışlar mıydı?