Merhaba merhaba herkese...
Epey olmuş kendi bloguma birşeyler yazmayalı. Bloglara uğradım canım, hatta yorumlar bile bıraktım. Nitekim kendime gelince yine kilitlendim.
Yaz geldi ay yazasım yok, kış geldi yine yok. Eee bizim keyfimiz ne ara gelecek de blog yazarı olacağız? :)
Hikayemi de sık sık yazıyordum ama şimdi onda da kilitlendim. Aslında bakmadım baksam devamı gelir de istemiyorum yazmak en azından bugün.
Açtım boş bir sayfa kendime bunları yazıyorum yine plansız programsız.
Bugünümü anlatayım bari şimdi de. Mecidiyeköy caddelerinde nasıl üşüdüm, nasıl tam iyileşmeye başlamışken şifayı kaptım yeniden bilin istiyorum. :)
Metrobüsten sonra yürüme yolu iki adım dedim çıktım yola ama o iki adım oldu sana 500 m. belki de daha fazla.
Yağan yağmur, esen rüzgar savurdu beni oradan oraya. Dikkat ettim yol boyuna fazla yaklaşmadım. Arabaların altına uçup da ezilmeyeyim dedim.
Sonra şemsiye kullanmasını sevmeyen biri olarak şemsiyesiz çıktığım yolda ben hariç herkesin şemsiyesinden gözümü sağsalim kurtarmaya çalışarak, bir de yağmurla cebelleşerek içimden nasıl insanların bu kadar vurdumduymaz olduklarına ufaktan küfür sallayarak yoluma devam ettim. :)
İşimi halledip geri dönüş yoluna girdim. Yağmur da azalmak bilmedi, çoğaldı mübarek. Acaba dedim yakınımdaki Profilo A.V.M. ' ye mi girsem sıcak sıcak. Sonra dedim yine girersem çıkamam, yolcu yolunda gerek.
Devam ettim yoluma. Metrobüse doğru yürürken aman be dedim bundan daha fazla ıslanamam herhalde yağmurun keyfini çıkara çıkara yürüdüm ama soğuk da bir yandan içime kadar işledi. Gerçi evden çıkarken şapkamı da takmıştım ve de kapşonlu bir şeyde giymiştim onu da şapkamın üstüne geçirmiştim. Pardüsemi de giymiştim. Sonuç ; yine ıslandım. :))
Ev yerine işe geldiğim için artık yazın rüzgarı ile serinleten vantilatörümün yerini elektrikli sobam aldı. Karşısına geçip kedi gibi mayıştım. Üstümü kuruttum.
Ooh bee dünya varmış. Yaz çocuğu olarak ve kedigillerden gelmiş olmam sıcağı da ne kadar çok sevdiğimi açıklar size sanırım.
Şimdi yanaklarım al al hehe. Isındım ama patlamadan önce sıcaktan sobamı da kapattım. :) Sıcağın fazlası da zarar. Şimdi bir sıcak bir soğuk eyvah yine mi hastalık???
İşte böyle sevgili blogger dostları...
Bitti.
Ben Demiştim Diyebilir miyim?
-
Bu aralar herkesin Pinterest bağımlısı olmaya başladığını okuyorum. Elbette
ki bu ilgiyi hakedecek kadar harika bir uygulama. Hatta ben de en eski
üyelerde...
4 saat önce
4 sevindir şu garibi :):
NesTal, o yol yürünür mü hiç? Deli gibi eser orası hele bu havada. Umarım hasta olmazsın. Hikaye konusuna değinmiyorum, anladın sen :)
Aslı ___ Yürüdüm valla sağol canım. Şimdi daha iyiyim. İnşallah hikayeye de bir el atacağım. Anlamaz olur muyum, korktum bile. :))
oh habir egziyon bakalım dünde üsküdardaydın:)))
tabi gezicen tozacan ama bu hikayeyide sonlandıran okadar:)))
Paşa ___ Sanki sen gezmiyoon. :)) Bakalım açtım şimdi gelirse ilham perim, devamını getirelim hikayenin. :)
Yorum Gönder