Metrodaki Cinayet ( 1 )

(1)

Metro yine herzaman ki gibi hınca hınç doluydu. Aleyna kalabalığın içinde ayakta da olsa bir yer buldu, kıpırdayacak kadar bile yeri olmayan. Son durağa kadar olan yolculuğu da böylelikle başlamış oldu. Aslında bedeni oradaydı fakat o az öncesine kadar geçirmiş olduğu saatlerin etkisindeydi hala.

Herzaman metroyla seyahat ederdi ve kalabalıktan rahatsız olur, homurdanıp dururdu kendisine temas eden kişilerin varlığını da hissedince, ama şimdi ne kalabalık, ne de başkalarının özel alanına girmesi onu rahatsız etmiyordu. Farkında değil ki etsin. Gözlerinin önünde beliren görüntüye istinaden arada gülümsüyordu. Metroda olsa bile şu an da, bambaşka bir dünyadaydı oysa.

Araba alacak parası yok muydu? Vardı ama o trafiğe takılı kalmaktan nefret ederdi. Çok sinirli olur, kavga bile ederdi. Sırf bu yüzden çok sevdiği arabasını satmak zorunda kalmamış mıydı... Trafik sorunu olmadığı için metroları severdi sevmesine ama bir de her saat dolu olmasına dayanamıyordu. Bu aralar motorlara kafasını takmıştı. Almayı düşünüyor ama kullanacak cesareti henüz kendinde bulamıyordu.

Murat' ı nasıl olur da bu kadar çok sevdiğini düşündü. Ne vardı onda Aleyna' yı bu kadar çok etkileyen? Aleyna daha önce aşık olduğunu zannettiği zamanlar olmuştu ama bu sefer ki bambaşkaydı. Murat' a karşı hissettiklerini şimdiye kadar hiç bir erkek için hissetmemişti. Aşıktı ve gerçekten sevmenin tadına varmıştı.

Birlikteyken zaman kavramını yitiriyorlardı. Bugün de yine saatleri önemsememişlerdi ve vakit epey geç olmuştu. Ayrılmak yine zor gelmişti ikisini de ama yarın iş günüydü ve Aleyna' nın da erken kalkması gerekiyordu Murat gibi.

Aleyna hayallere dalmış Murat ile birlikteyken, metroda kendisini göz hapsine almış yaralı yüzlü, tinerci gençlere benzeyen, üstü başı kir içinde olan adamın farkında değildi.

Aleyna gösterişli güzel bir kızdı. Kısa siyah saçlarının arkadasını dikleştirmiş yeşil gözlerinin önüne de perçemler düşüren saç modeli vardı, kendisine çok da yakışan. Fazla uzun boylu değildi, fakat topuklu ayakkabıyla boyu hem uzuyor, hem de uzun bacakları daha da güzel gözüküyordu. Mini siyah eteğinin altında fileli çorapları ve üstünde de beyaz bir bluz vardı. Pardüsesini ise elinde tutuyordu. Normal de de farkedilmeyecek gibi biri de değildi. Bu sefer ki farkedişili güzelliğinden kaynaklanmıyordu tabii. Gösterişli ve zengin bir havası vardı ya, yaralı yüzlü adam onda iyi para olduğunu sezinlemişti ve genç kızı göz hapsine almıştı.

Aleyna bir an da gerçek dünyaya döndü. Kendisine çarpıp, itekleyerek inmeye çalışan kişiler sayesinde hayal dünyasında Murat' ı bırakarak metrodaki kalabalığın içinde buldu yeniden kendini. İki durak sonra o da inecekti aslında. Murat' ı düşüncelerinden uzaklaştırmaya çalıştı. Yaralı yüzlü adam hala metrodaydı ama Aleyna adamın kendisini süzdüğünün farkında değildi hala. Son durağa gelince Aleyna da metrodan indi, yaralı yüzlü adamda.

Sokak lambaları da yanmıyordu bu gece. Kalabalıktan uzaklaşıp evine giden karanlık tenha sokakta yoluna devam etti Aleyna. Evi aslında çok da yakın değildi ama oraya ulaşım ancak taksi ile yapılabilirdi. Aniden bastıran yağmur da Aleyna' nın sinirlerini bozmuştu karanlık yetmezmiş gibi. Karanlık ve yağmur bu gece onu ürkütmüştü. Daha önce hiç karanlıktan korkup ürperdiği olmamıştı.

Keşke Murat' ın ' Seni bırakayım hayatım geç oldu. ' sözünü dinlemiş olsaydım ' Şimdi yağmurdan ıslanmaz ve karanlık sokakta bir başına yürümek zorunda kalmazdım. ' diye düşünüp, yoluna devam ediyordu.

Yaralı yüzlü adam bir an da genç kızın ardında bitti ve çantasını kapıp kaçmak istedi. Aleyna bir eliyle sıkı sıkı çantasını tutuyordu. Adamın çantasını çekiştirmesine karşın çantasını bırakmadı. Mücadeleye tutuştu, çok korkmuştu fakat çantasını vermek de istemiyordu. ' Bu sefer olmazdı. Başka birgün olmuş olsaydı hiç mücadele etmez verirdim çantamı. ' diye içinden konuşuyor ve mücadeleye devam ediyordu. Yaralı yüzlü adam bir an da otomatik çakısını çıkardı ve Aleyna' ya birkaç kez saplayarak, çantasını kaptığı gibi karanlıkta kayboldu. Karanlık ve yağmur yaralı yüzlü adamdan yanaydı bu gece.

Aleyna şaşkındı. Ne yapacağını bilemeden sağa sola gidip acı içinde kıvranıyordu. Elini karnına doğru bastırdı ve akan kanları görünce bedeninden, iyice telaşa kapıldı. Telefonu da çantasının içindeydi, ne yapacağını bilmez halde bayılacak gibi oldu. Evine de uzaktı hala. Sokakta bir Allah' ın kulu da yoktu. Henüz saat 00.00 bile olmamıştı ama sonbaharın son günlerini yaşıyorlardı. Günlerden de pazar olunca, üstüne üstlük bir de yağmurlu olunca hava, kimsecikler yoktu sokakta. Ya caddeye geri gidip bir taksiye atlayıp hastaneye gitmesi gerekiyordu, ya da açık bir yer bulup telefon etmesi. Karanlık sokakta hem yağmurdan sırılsıklam olmuş hem de kanlar içinde kalan Aleyna, acıdan bayılacak gibiydi. Çok çaresizdi o an da. Çaresizliğine ve acısına fazla dayanamayıp birkaç adım sonra bayıldı.