09.09.09 ve Bir Yıldönümü

Biliyorum biraz geç oldu ama yine de gün bitmiş sayılmaz.

Bugün çocukluk arkadaşım, dostumun evlilik yıldönümü. Ona Ge diye hitap edeceğim.3 sene önce birbirlerine ' evet ' dedikleri gün. Bir de ben ' evet ' demiştim o gün. Hatta ben bile imza attım. Eee nikah şahiti olmak da kolay iş değilmiş hani. Çıkmadan önce o kalabalığın önüne gelin ben olmasam da heyecandan ölmek üzereydim. Hatta kaçmayı bile düşündüm. Oradaki fotoğrafçı ve diğer görevliler de ' nikahtan kaçan gördük ama şahitlikten kaçanı görmemiştik ' deyip hep birlikte gülmüşlerdi.

Çok heyecan verici bir gündü benim için. Aslında hem mutlu, hem de hüzünlüydüm. Çünkü en yakın arkadaşımı o gün bir nevi kaybediyordum. Artık eskisi gibi görüşmelerimiz olmayacaktı. Olacaktı tabii ama olması gereken şekilde ilerleyecekti herşey. Arkadaşımı çok kıskanırdım daha çocukken. Yani kıskanmanın türünü şöyle açıklayayım: Onu çok sevmemden dolayı başkaları aramıza girsin istemiyordum. Benden başka yakın arkadaş edinince kendimi çok kötü hissetmeye başlamıştım ve erkek arkadaş edindiği zaman da anladım ki artık onun hayatında tek ben olmayacağım. Ne bencilce dimi? Aslında safça. Safça ama tamamen iyi niyetle. :)

Sonra o üniversiteye başlayınca yeniden yeni arkadaşları oldu. Onlarla daha sık görüşme ve daha farklı şeyleri paylaşma imkanları oldu. Ben bu gruba dahil değildim ama aramızdaki sevgi hiç azalmadı.

Önceleri Ce' nin kısıtlamalarına kızıyordum. Ce, Ge' nin eşi. Aramıza kara çalı gibi girmişti ya bir yerde. Görüşmelerimiz seyri değişmişti ama biz yine de yakındık birbirimize.

Daha sonra Ce' yi de tanımaya başlayınca anladım ki arkadaşımın mutluluğu, Ce sevmesi boşa değilmiş. Ce, Ge' yi mutlu edecek biriydi ve birbirlerini tam anlamıyla tamamlayan iki kişinin bir olması bu demekti.

Ge ile üniversitede tanışmışlardı. Aralarındaki sevgiyi, saygıyı ve iletişimi kelimelerle anlatmak imkansız ve tabii ki de aşkı. Onlar benim gözümde bir başka örneği bulunamayacak kişiler.

Artık Ce' ye de, diğer aramıza giren Ge' nin arkadaşlarını da kıskanmıyorum. Biliyorum ki onlar da olmak zorunda yaşamımızın bir parçaları ama hiçbirinin arkadaşlığı bizim Ge ile olana benzemez, benzeyemez. İyi ki hayatımda o var.

Biraz duygusal bir yazı oldu sanırım ama yazmaya başladım bu şekilde ilerledi.

Şimdi gelelim tebrik kısmına. Ge ve Ce' ye sonsuz mutluluklar diliyorum. Ay yanlış oldu, mutluluklarının devamını diliyorum. :)

Kocaman öpüyorum ve sevgilerimi yolluyorum.